ผลการตรวจสุขภาพครั้งล่าสุดของฮันนา คุณหมอบอกกับเธอว่าเธอยังแข็งแรงดีไม่มีปัญหาอะไร แต่หากคิดจะตั้งครรภ์เห็นทีต้องใช้วิธีทางการแพทย์เพื่อความปลอดภัยของทั้งตัวเธอและเด็ก ซึ่งโชคดีที่ฮันนาเก็บไข่เอาไว้ได้จำนวนมาก แต่จะโชคดีมากน้อยแค่ไหนก็ต้องไปลุ้นตอนทำเด็กหลอดแก้ว ซึ่งก็ไม่ใช่ในตอนนี้
แต่เมื่อมานั่งอยู่ในร้านอาหารใจกลางเมืองเช่นนี้ กลับทำให้เธอกรุ่นคิดว่าที่ทำในตอนนี้มันถูกต้องแล้วหรือไม่ เธอจะเสียใจอีกไหม แต่ถึงคิดมากไปฮันนาก็ไม่อาจวิ่งหนีไปไหนได้อีกแล้ว เมื่อชายหนุ่มที่พ่อนัดในมาถึงพอดี
“ขอโทษนะครับ ผมขอโทษจริงๆ ที่ช้า”
“แค่ห้านาทีไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่หรอกค่ะ”
เธอยิ้มไม่เอาความที่ชายหนุ่มมาช้าเพราะที่ผ่านมาเธอต้องนั่งรอสิงหานานกว่านี้อีก สายเพียงแค่ห้านาทีเธอไม่คิดถือสาหรือมองว่าเสียมารยาทอะไรนักหรอก
ดวงตาคู่สวยไล่สำรวจคู่เดตของเธอ บอกตามตรงว่าเขาตรงสเปกฮันนาอย่างเหลือเชื่อเลย จากที่คิดว่าพวกหมอต้องเป็นเด็กเนิร์ดใส่แว่นตาหนาๆ แต่คนตรงหน้าตรงข้ามกับสิ่งที่เธอคิดแทบจะทุกอย่าง ทั้งหุ่น ความสูง ความหล่อ เรียกได้ว่ายอดเยี่ยมตามที่เธอชอบหมดทุกอย่าง มีเพียงแว่นสายตาที่อีกฝ่ายสวมใส่ แต่มันกลับทำให้คุณหมอดูดีสุดๆ ไปเลย
ต้องยกความดีความชอบให้คุณอคินเลย สงสัยทำการบ้านมาอย่างหนัก ถึงได้เลือกจับคู่กับคนที่ตรงตามสเปกฮันนาแทบจะทุกอย่าง คงจะใช้สิงหาในการอ้างอิงหาชายหนุ่มให้เธอแน่ๆ แต่รายนั้นเทียบกับคุณหมอไม่ติดเลยจริงๆ เพราะคุณหมอเขาดูภูมิฐาน สุภาพ หล่อสะอาดเหมือนอาบน้ำวันละห้ารอบ ต่างจากสิงหาที่ดูมอมแมม ผมไม่ชอบสระ เมาแล้วก็แอบนอนเลยไม่ยอมอาบน้ำ
ต่างกันมากจริงๆ หากเทียบเป็นสุนัข คุณหมอก็คงเป็นสายพันธุ์บอร์ซอย ดูดี ภูมิฐาน วางตัวอย่างชนชั้นสูงแต่กระนั้นก็ขี้เล่นและอ่อนโยน
ฝ่ายสิงหา แน่นอนว่าต้องเป็นลาบราดอร์ มอมแมม ซุกซน ชอบกัดโน่นนี่เหมือนปากของสิงหาที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ พูดอะไรก็ไม่เคยฟัง
และสุดท้าย เธอเอง สวยๆแบบนี้แน่นอนต้องคอลลี่ สวยสง่าและราคาแพงมาก
เธอก็เทียบภาพให้เห็นชัดๆ แต่อย่าไปใส่ใจนักเลย สมัยนี้เขาเล่นเทรนด์ แฟนคุณเป็นสุนัขพันธุ์ไหนไม่ใช่หรือ เธอชอบดูในวีดีโอสั้นพวกนี้มากแม้จะทำให้สมาธิสั้นตามก็เถอะ
“คุณหมอถูกจับคู่มาเหมือนกันเหรอคะ”
ฮันนาเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาหลังจากที่เราสั่งอาหารกันเสร็จ
“เรียกผมว่าภัทรเฉยๆ ดีกว่าครับ เรียกคุณหมอมันเหมือนผมเดตกับคนไข้ของผมอยู่”
“ก็คงเป็นแบบนั้นนะคะ ฮันนาไปตรวจและใช้บริการโรงพยาบาลของคุณบ่อยๆ”
“อ่า...เดี๋ยวผมไปลาออกดีกว่า ผมอยากเดตกับสาวสวยแบบคุณ”
ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกัน เมื่ออีกฝ่ายเลือกที่จะทิ้งหน้าที่การงานเพียงเพราะอยากเดตกับเธอ ถือว่าเป็นคนตลกและมีอารมณ์ขันอย่างน่าประหลาดใจ เพราะฮันนาติดภาพพวกคุณหมอเชยๆ จากในโรงพยาบาลมา
เราคุยกันหลายเรื่อง และคุยกันอย่างสนุกมาก เธอเริ่มคิดว่าการเปลี่ยนแปลงมันอาจจะดีกว่าที่กลัวก็ได้ จึงแลกช่องทางการติดต่อกับคุณภัทรเอาไว้ เผื่อว่าเราจะกลับไปเจอกันที่ประเทศไทย
แต่มื้ออาหารมื้อนั้น ฮันนาไม่ทันสังเกตว่ามีนักข่าวสายบันเทิงคนคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ในร้านเดียวกัน เธอลืมไปว่าช่วงนี้เป็นช่วง Newyork Fashion week มีนักข่าวและดาราดังมากมายเดินทางมาที่นี่ และอาจจะเป็นคราวซวยของเธอก็บังเอิญมาเจอนักข่าวในร้านนี้ ถึงได้มีภาพของเธอกับคุณภัทรกำลังนั่งทานข้าวด้วยกันเผยแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว แค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้นหลังจากแยกย้ายกับคุณภัทร ปาลินเลขาสาวถึงได้ส่งหน้าข่าวมาให้เธอดู ว่าตอนนี้กระแสในประเทศกำลังพูดถึงเรื่องของไม่หยุดเลย
แน่สิ สองสัปดาห์ก่อนเธอพึ่งมีข่าวว่าทิ้งเด็กในความดูแล ตอนนี้ก็มีภาพทานข้าวหวานชื่นกับคุณหมอสุดหล่อในร้านอาหารชื่อดังในนิวยอร์ก
แต่ถามว่าต้องสนใจไหม ก็ไม่.... ทำไมต้องสนใจกัน......
ไหนๆ ก็แยกกันไปแล้ว เรื่องอะไรเธอจะมานั่งร้องไห้ฟูมฟายตามง้อเจ้าเด็กนั่นให้กลับมากัน ในเมื่อมีหนุ่มหล่อต่อแถวอยากเดตกับสาวแก่อย่างเธอยาวเป็นหางว่าว
ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อนึกถึงสิงหา แม้จะพยายามไม่คิดถึงเขา แต่หัวใจของเธอก็ต่อต้านความคิดอยู่ตลอดเลย.....
แต่ช่างเถอะ กลับประเทศรอบนี้เธอจะร่อนการ์ดงานแต่งเลย ไม่สนใจไอ้เด็กดื้อคนนั้นหรอก!!!
“พรุ่งนี้เช้าพี่จะมารับสักแปดโมงนะ แกมีงานตอนสิบโมง อย่าลืมตื่นมาอาบน้ำล่ะ”
ผู้จัดการสาวคนเก่งเตือนพระเอกหนุ่มในการดูแลของเธอ หลังจากที่ช่วยสิงหาย้ายข้าวของจากเพนท์เฮาส์สุดหรูของคุณฮันนา มายังบ้านเดี่ยวโครงการหรูย่านชานเมือง ซึ่งเป็นบ้านที่สิงหาซื้อเอาไว้ตั้งแต่สร้างเนื้อสร้างตัวได้
ร่างโปร่งยืนสูบบุหรี่นอกตัวบ้าน เหม่อมองออกด้วยความเหนื่อยเพราะเขายังไม่ได้นอน ตั้งแต่ทะเลาะกับฮันนาที่สนามบินเมื่อคืนนี้
“ถามจริงพี่แป้ง ผมยังมีงานอยู่เหรอ”
เขาหันไปถามเธอเมื่อได้ยินว่ากำหนดการตารางงานไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทั้งที่คิดว่าจะถูกคุณฮันนาเขาสั่งให้ผู้จัดงานยกเลิกงานของเขาทั้งหมด อีกอย่าง ภาพที่เขาไปยื้อฮันนากลางสนามบินเองก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว จนเขาคิดว่าคงถูกพักงงานปละยกเลิกงานแน่ๆ
เพราะเธอคือ ‘ฮันนา ศิริวาณิชย์กุล’ เจ้าแม่ผู้ถือครองสื่อของประเทศมากกว่าครึ่ง ไม่ต้องถามถึงเส้นสาย แค่ฮันนาดีดนิ้วก็ได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว และเขานึกว่าเธอจะสั่งเช่นนั้นถึงได้รู้สึกหมดหวังในเส้นทางวงการบันเทิง แต่ก็ผิดคาด เขามองเธอในแง่ร้ายไปมากจริงๆ
“ก็ต้องมีสิยะ นาทีนี้ชื่อแกครองหน้าฟีดทุกแอพ ชื่อก็อยู่บนหัวข้อข่าวบันเทิงทุกช่อง ตอนนี้พวกนักข่าวคงอยากถามเต็มแก่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ตอนนี้กอบโกยได้ก็รีบกอบโกย พี่เองก็กลัวว่าถ้าคุณฮันนากลับมาจะสั่งปลดแกเหมือนเหมือน”
“สั่งไม่ได้หรอก น่าจะไม่ต่อสัญญามากกว่า”
“อ่า จริงด้วย ปลายสัปดาห์นี้สัญญาแกหมดกับช่องแล้วนี่นา”
ผู้จัดการสาวพึ่งนึกถึงเรื่องนี้ได้ เธอหัวหมุนตั้งแต่เมื่อคืน มีสายโทรศัพท์โทรมาไม่หยุดจนทั้งเธอและน้องปัง ลูกชายวัยห้าขวบไม่ได้หลับกันเลย เหตุจากพระเอกหนุ่มตรงหน้าเธอนี่แหละ ไปมีเรื่องยื้อคุณฮันนากลางสนามบิน จนลืมเรื่องที่สิงหาจะหมดสัญญากับช่องไปเสียสนิท
“แกทำเรื่องร้ายแรงมากเลยเหรอสิงห์”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอจึงเอ่ยถามสิงหาเผื่อนำไปใช้ในการคิดหาสคริปต์ตอบกับสื่อวันพรุ่งนี้ แน่นอนเรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อคืนและตารางงานของสิงหาจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ พวกสื่อสำนักข่าวทั้งหลายต้องอยากรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วรุมทึ้งทันทีที่เห็นสิงหาแน่นอน
เรื่องของสิงหากับคุณฮันนาไม่ใช่ความลับอะไรนักหรอก ใครๆ ก็รู้ว่าคุณฮันนาชอบเลี้ยงเด็กหนุ่มเอาไว้ สิงหาเองก็โดนดูถูกเยอะในช่วงแรก แต่ระยะเวลาที่สิงหาอยู่กับฮันนา รวมถึงเขาเองก็โชว์ฝีมือทางการแสดงให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเขามีความสามารถไม่ได้ใช้ทางลัดโดยที่ไม่มีอะไรเลย ทุกคนจึงลืมเรื่องนี้ไปหมดและคิดว่าพวกเขากำลังคบกันเท่านั้น
“ถ้าสำหรับฮันนาก็ร้ายแรง ผมเมาก็เลยเผลอไปจูบกับดาราตัวร้ายคนหนึ่ง แต่ไม่มีอะไรเกินเลยกว่านั้น ซึ่งมันผิดสัญญาที่ไม่ให้มีการไปยุ่งกับใคร แต่แค่จูบฮันนาก็ไม่โอเคแล้ว ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น”
“ให้ตายสิ อย่างน้อยแกก็ทำให้ฉันไม่ผิดหวัง ไม่เป็นไร เธอคงไม่ใจร้ายถึงกับขัดขวางแกนักหรอก”
แป้งหอมปลอบใจสิงหา สำหรับเธอเรื่องนี้ยังไม่ได้ร้ายแรงนัก หากเทียบกับอดีตสามีของเธอที่เรียกได้ว่าไอ้เหี้ยตัวพ่อแล้วละก็ สิงหามันก็แค่เด็กน้อยเดินทางผิดนิดหน่อยก็เท่านั้นเอง
แต่นี่คือมุมมองของเธอ เธอเจอผู้ชายเจ้าชู้ ไม่เคยให้เกียรติ นอกใจเป็นสันดาน เผลอเข้าหน่อยก็พาเมียน้อยเดินเข้าบ้าน ซึ่งจะนำไปตัดสินคุณฮันนาไม่ได้ เธอเองก็ไม่รู้ว่าคุณฮันนาเจออะไรมาถึงยอมเรื่องนี้ไม่ได้เลย
ตอนนี้ก็ได้แค่หวังว่าเธอจะไม่โกรธเกลียดสิงหาถึงขั้นใช้อำนาจแบนสิงหาออกจากวงการบันเทิง เพราะนั่นมีผลกระทบต่อเธอด้วยเหมือนกัน หากสิงหาไม่มีงาน เธอก็จะไม่ได้เงิน บอกตามตรงการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมันเหนื่อยมากๆ และน้องปังพึ่งจะเข้าโรงเรียน เธอต้องทำงานยาวๆ ไปอีกหลายสิบปีเลย
“ขอบคุณนะพี่แป้ง”
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ยอมให้แกออกจากวงการหรอก เพราะน้องปังอยากเป็นนักบินอวกาศ”
“อ่า งั้นฝากกล่องของเล่นให้น้องปังด้วย ผมซื้อมาเยอะไม่ได้ให้หลานสักที”
“น้องปังต้องดีใจมากแน่ๆ ขอบใจจ้าสิงห์”
แป้งหอมเอ่ยขอบคุณแทนลูกชายก่อนจะยกกล่องลัง ซึ่งภายในมีของเล่นสำหรับเด็กชายเอาไว้มากมายออกจากบ้านของพระเอกหนุ่มไป ทิ้งให้สิงหานั่งท้อใจกับข้าวของมากมายภายในบ้าน
ให้ตายสิ นี่เขาต้องเก็บหมดนี่คนเดียวได้ยังไงกัน......
แต่คิดท้อใจไปอย่างไรของมันก็ไม่ลอยเข้าชั้นเก็บด้วยตัวมันเอง สิงหาจึงเปิดกล่องข้าวของต่างๆ ที่ลูกน้องของฮันนาเก็บให้เขา แต่เมื่อหยิบชิ้นแรกออกมา ก็ทำให้พระเอกหนุ่มนั่งนิ่ง เพราะนี่คือรูปคู่ของเขากับฮันนา ซึ่งเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีรูปนี้ในห้องของฮันนาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เขาจำได้แม่นว่ารูปนี้ฮันนาแกล้งเขาและเขาก็กดถ่ายทัน มันถึงได้ออกมาดูตลกมากขนาดนี้
เขาวางรูปลงและพยายามขับไล่ความรู้สึกต่างๆ ที่มันบอกเขาว่าเราต้องจบกันเพียงเพราะความโง่ของสิงหาเอง แต่กระนั้นราวกับสวรรค์หรือเป็นการจงใจกลั่นแกล้งของฮันนา เมื่อหยิบของชิ้นต่อไปอีกสองสามชิ้นมันก็ยังมีเรื่องราวของเขากับฮันนาทุกชิ้นที่เขาจับ ความทรงจำเมื่อครั้งอยู่ด้วยกันทำให้สิงหาไม่มีอารมณ์จะจัดของอีกต่อไป
ให้ตายสิ! บ้านหลังนี้เขาไม่เคยพาฮันนามาและถึงขั้นแอบฮันนาซื้อด้วยซ้ำ เขามั่นใจว่า ตอนย้ายมาคงไม่คิดถึงยัยแก่จอมบงการนั่นอีก แต่ความทรงจำของเรากลับอยู่ในข้าวของเครื่องใช้เสียแบบนั้น
และทางแก้ปัญหาเดียวของเรื่องนี้ คือเอาทิ้งมันให้หมดนั่นแหละ!!! ไม่ต้องไปเสียดายอะไรทั้งนั้น!!!!! ซื้อใหม่เป็นอันจบเรื่อง!!!