Game of Lust (Kanto Boys Series)

Chapter 5

f**k.

I pushed the man who was kissing me torridly. Kasi naman, I touched his pants, and I can’t even find his d**k!

“I said stop!” sigaw ko na noong hindi pa rin siya tumigil. Nagtatakang tiningnan niya ako. “What?” Itinulak ko siya palayo sa akin.

“Why?”

“I can’t f**k with you,” I said without minding if the other couples in this restroom could hear us. So what? Lahat naman ng mga pumasok dito ay naghahanap ng ka-s*x. “I am looking for someone na magpapasarap sa akin. At hindi ikaw ‘yon. I can’t even feel your d**k. It’s too small for me!” Inirapan ko siya at lumabas na sa cubicle. May mangilan-ngilan ding babae ang nagre-retouch ng make-up. I roll my eyes when I saw a girl vomiting. Gosh! Kadiri! Hindi pala nila kayang uminom why go to a bar? Natigil ako sa paglalakad noong may humawak sa braso ko. Paglingon ko ay ang lalakeng ka-make out ko sana ngayong gabi. Honestly, gwapo sana siya. Pero hindi ko talaga makapa.

“Hey, wait! What did you say again?”

I roll my eyes and take my arms back. “Can’t you understand English? Fine. Ang liit ng t**i mo kaya ayaw kong makipag-s*x sa ‘yo! Gets?” mataray kong sabi. His face immediately turns red and his eyes widens. Nakita ko sa gilid ng mga mata ko na napatingin sa amin ang ilang mga babaeng nasa loob. I don’t care if they can hear us. Dapat magpasalamat pa nga sila dahil I told them that this man has a small d**k.

“Y-You… Take that back!”

Ako naman ang nanlaki ang mga mata. “No. I won’t because it’s true!”

“You!”

Nginisihan ko lang siya at lalong inasar kahit kitang-kita ko na kulang na lang ay lamunin niya ako ng buhay sa galit. Gwapo naman siya. Mestiso kaya pulang-pula na ngayon ang mukha. Kaya nga pinili ko siya para maka-one-night stand sana ngayon. Pero mapili rin ako sa ibabang ulo, ‘no?

“Shut up!” sigaw niya noong magtawanan ang mga kasama namin sa loob. Nanlilisik na ang mga mata niya habang nakatitig sa akin. Hindi naman ako gumalaw at mas lalo pa siyang nginisihan. That’s what he get for having a small d**k. Aba? Ako rin naman ay nabitin!

Sandali akong natigilan noong makita kong inangat na niya ang kanyang kamay. Pero muli kong ibinalik ang nang-aasar kong tingin sa kanya. Hanggang sa nakita ko na lang na inuunday na niya sa akin ang kanang kamay niya. This b***h! Balak niya ba akong suntukin?! My pretty face!

Hindi ako gumalaw. I still smirk at him. Pero bago pa man lumapat sa mukha ko ang kamao niya ay may kamay na humarang niyon sa harapan ko. Kaya medyo napaatras ako at napapikit dahil naramdaman ko ang pwersa ng suntok niya. Pagdilat ko ay nadismaya lang ako.

“Labas,” malalim ang boses at may halong pagbabantang sabi ni Zoriel. Isa sa mga gwapong bodygurad ko na in-hire ni Dad. Agad na umatras ang lalake at pilit na inagaw ang kamay. “Sa sunod na makita ko pang umaaligid ka sa kanya ay malilintikan ka sa akin!” galit na sabi niya ulit at ubod ng lakas na itinulak ang lalake. Halos matumba ito sa sahid kaya napairit ang mga babaeng kasama namin sa loob ng banyo. Bumukas din sandali ang ilang cubicle na mayroon magkakasamang mga couples.

“Umuwe na tayo, Miss.”

Napatingin ako sa likuran ko. Salubong ang kilay na nakatingin naman sa akin si Brix. Napalabi na ako. Ayaw ko pang umalis!

“No!” protesta ko at akmang lalabas. Pero bigla na lang akong binuhat na para bang bigas ni Brix. “Let me go!” irit ko at pinagpapapalo ang likod niya. Naramdaman ko naman na humigpit ang pagkakahawak ni Brix sa mga hita ko at ilalim ng pwet-an ko. Halos makita na kasi ang singit ko dahil sa suot kong skirt. Kaya sa posisyong ito ay sigurado akong kita na ang pisngi ng pang-upo ko. Bahagya kong inangat ang ulo ko at tiningnan si Zoriel na kasunod lang namin. Sinamaan ko siya ng tingin. “Really, Zoriel?”

“Kuya,” malamig na tugon lang nito sa akin.

“Urgh! I hate you both!” inis na sabi ko at hindi na nagprotesta pa habang nakabitin ako sa likod ni Brix. Yeah, they are older than me. I don’t care kasi parang hinulma ng Diyos ang maganda nilang katawan at mukha. Tamang-tama sa trabaho nila bilang bodyguards. Actually, I always try to sleep with them. But they just treat me as a sister and I hate it! Mga inaanak kasi sila ni Dad na Mayor ng lugar namin ngayon. And Dad has a lot of kumpadres. One of them is Zoriel’s family that has a bodyguard service agency na kilala sa buong bansa. Even in world. Kaya sila ang ini-hire ni Dad na guards ko.

Not that they can make them follow me. Duh? I’m Ingrid Villaruel! The daughter of Mayor Felipe Villaruel! I am treated like a princess in our place. Lahat ng gusto ay nasusunod. But these two men are getting on my nerves!

Ibinaba ako ni Brix sa passenger seat. Hindi ko sila tiningnan kahit na inayos din ni Brix ang seatbelt ko. Sumakay sa unahan si Zoriel sa may drivers seat. Sumakay naman agad si Brix sa tabi ni Zoriel noong maayos na niya ang lagay ko.

“You really always ruin my night!” reklamo ko at sumandal. Tiningnan ko silang dalawa nang masama sa may rearview mirror. At si Brix lang ang tumingin sa akin pero saglit lang. Lalo tuloy nag-init ang ulo ko. I really hate them!

“Your Dad is looking for you already. Alam mo ba kung ano’ng oras na?” sabi ni Zoriel without looking at me. Nagboses kuya na naman siya.

“Duh? The night is still young! As if naman may iba akong pupuntahan? Tsaka, kaya ko ang sarili ko kahit wala kayo.”

“Really? Eh bakit muntik ka nang masuntok kanina?” tanong naman ni Brix na para bang nang-aasar pa.

Inirapan ko siya mula sa salamin at tumingin sa labas ng bintana. So what? This is my life! And I won’t stop just because my father is a Mayor. Huminga ako nang malalim at sandaling ipinikit ang mga mata. Siguradong sesermunan na naman ako ni Dad pagkauwe namin. He is always like that. Pero alam ko naman sa huli ay hahayaan niya rin ako. Hindi naman sa inaabuso ko ang kabaitan ni Dad. But he can’t say no to me. Mula noong mamatay si Mom ay ibinuhos na niya lahat sa akin. He spoiled me with his money at least. Dapat lang kasi masyado siyang busy sa pagiging Mayor niya. Lalo na ngayon na naririnig kong tatakbo siya sa higher position.

I just missed my life when Mom was still here. We are not perfect, but they love me— Lalo na si Dad.

Hindi ko na namalayan pa kung anong oras kami nakauwe. I just felt like I’m floating. The next thing I learn is my Dad’s voice calling me.

“Ingrid, wake up.”

Umungol ako at kinapa ang unan ko habang nakapikit pa rin para itakip sa mukha ko.

“Ingrid! You need to come with me!”

Agad akong napadilat noong marinig ko ang malakas na boses ni Dad. Tinanggal ko ang unan na nakatakip sa akin at unti-unting iminulat ang mga mata. Bumungad agad sa akin si Dad na nakapamaywang pa. Nakasuot na ito ng pantalon niya at puting polo na palagi niyang suot-suot. Not like he is only wearing one polo. He has a lot of it.

“Why?” reklamo ko at muling ipinikit ang mga mata.

“When will you listen to me? Stand up and fix yourself. Pupunta tayo kay Mommy mo.”

What? s**t. It’s my mom’s death anniversary.

“Okay. Okay. I will go,” malat ang boses sabi ko.

“Here. Drink this tea para magising ka na. Sabi nila ay nakatutulong daw ito sa mga hang-over. Ewan ko ba kasing bata ka kung bakit hindi ka nakikinig sa akin? Ano ba ang nakukuha mo sa kaka-bar ha? Tingnan mo nga ‘yang hitsura mo! Sabi pa ni Zoriel ay muntik ka pang mapaaway kagabi. Ano na lang ang gagawin ko kung-”

“Dad!” Itinaas ko ang kamay ko at naupo sa kama. Kinuha ko ang tea na ibinigay inilapag niya sa bedside table ko at sumipsip doon. Mahilig naman ako sa tea kaya kahit medyo mapait iyon ay ayos lang sa akin. “See? I will drink it. You can stop na.”

Umiling-iling si Dad. He is already forty-two years old. Hindi pa naman sobrang tanda pero may mga puting buhok na sa may kahabaang buhok niya. Dad has this small eyes like chinese na namana ko. Well, Dad’s grandmother was a Chinese and grandfather was Spanish. At feeling ko namana ko rin ‘yon kasi chinita rin ako but I have this preckles in my face. Tadtad din ako ng nonal at sobrang tangos ng ilong. It’s okay for me. I can easily get the man I want because of my looks.

“Ingrid.” Umupo sa tabi ko si Dad. “You are not getting younger. Magtu-twenty four ka na. Why don’t you enroll on your fourth-year college already?”

I roll my eyes and put-backs the cup on my table. Saka ako gumulong sa kabilang parte ng kama ko. “I will do that when I’m ready dad. At hindi pa ako ready.”

“Kailan ka magiging ready? I can’t forever support you. Tumatanda na rin ako.”

Natigil ako sa paglalakad at muling humarap kay Dad. “I will do that. Promise. But not now, Dad. Okay?” Nginitian ko siya saka pumasok na ng banyo. Sumandal ako sa likod ng pinto at nakiramdam sa labas. Ilang sandali lang ay narinig ko nang naglakad si Dad palabas ng kwarto ko. Noong marinig kong bumukas at sumara ang pinto sa labas ay nakahinga na ako nang maluwag.

Hindi pa ako ready. At hindi ko alam kung kailan ako magiging ready. I don’t know what’s holding me back. But I still can’t move forward with my life.