Gusto ko nang isipin na may espesyal na pangangailangan si Ingrid. Ngayon kasi habang nagbabyahe kami ay galit na galit na naman siya. Dito kasi ako sa harapan pinaupo ni Zoriel at silang dalawa ang magkatabi sa likuran. Wala naman akong ginawa kay Ingrid para umakto siya nang gano’n sa akin. Hindi ko nga alam kung bakit siya ganyan.
Ilang sandali pa ay dumating kami sa isang malaking bahay. Halos lumuwa na ang mga mata ko sa ganda niyon. May malaking gate. Malawak na bakuran. Parang nasa palasyo na ako. Hindi ko maiwasang mapangiti noong makita ko ang sahig nila. Grabe! Pwede na akong magsalamin. Ito… Ganitong bahay ang gusto ko!
“Ingrid!”
Natigil ako pagpapantasya ko sa bahay noong may marinig akong malalim na boses. Pagtingin ko sa magarang hagdan ay may isang lalakeng pababa roon
