Natapos ang moderno’t may kakaibang emosyong tugtugin. Tagaktak ang pawis ko sa gilid ng noo at taas baba ang dibdib.
Hindi ko na alam kung ilang beses na ba akong sumasayaw ngunit maayos lang rin naman sa akin. Ang mga emosyon kasing hindi ko masabi, inilalabas na lamang sa pamamagitan ng salita ng katawan. Doon ko naipapailiwanag ang sarili at nabibigyang kuntento tuwing may alinlangan.
Dinig ang mga palakpak habang si Kai ay nakatingin lamang sa akin. Nakaupo ito sa kanyang paboritong pwesto, sa unahang hilera. Sa kaniyang likod, ang iba ko pang mga kasama.
“Salamat!” hingal kong sagot ngunit may ngiti sa labi.
Pinagmasdan ko ang kanyang pagtayo upang kuhanin ang isang bote ng tubig sa kalapit na tray. Sinenyasan ito ang mga ibang kagrupo ko nang kung ano dahilan bakit s
