Elle’s POV
MAAGANG-maaga pa lang, pero hindi ako mapakali. Ang mga sinag ng araw ay pilit sumisilip sa mga blinds ng apartment ko, pero parang hindi nito maalis ang bigat ng nakaraang gabi. Kaya kong titiisin ang sakit ng katawan, I’ve done that so long sa puder ni Zach. Pero pakiramdam ko hindi anak ang turing nila sa akin. Mas mahalaga pa ang sasabihin ng iba, like the heck? Pero iyong halaga ko bilang anak walang lang?
Kagabi, umalis sina Mama at Papa nang walang katiyakan kung babalik pa ba kami sa dati. Sabagay dati na namang may lamat ang relasyon namin. Hindi naman ako aasa dahil kung simula pa lang pinakinggan nila ako. Hindi naman siguro umabot sa ganito ang lahat. Kaya ngayong umaga, habang sinusubukan kong magtimpla ng kape, narinig ko ang mahinang katok hanggang lumakas iyon,
