Hindi niya pinag-isipan.
Hindi niya sinukat ang oras.
Hindi niya tinanong ang sarili kung tama ba o mali.
Sa gitna ng malamig na hangin ng dagat at ng mainit na mga salitang binitiwan ni Sebastian—
si Althea ang unang gumalaw.
Hindi iyon impulsive sa paraang walang laman.
Isa iyong desisyong matagal nang naghihintay ng sandali.
Isang hakbang palapit.
Narinig niya ang sariling hinga—mabagal, pero mabigat.
Nararamdaman niya ang buhangin sa ilalim ng paa niya, ang dampi ng hangin sa balat niyang bahagyang basa pa mula sa pool, ang init na hindi galing sa alak o musika kundi sa presensiya ng lalaking nasa harap niya.
Isang hinga pa.
Halos magtagpo na sila.
At bago pa man makapagtanong si Sebastian, bago pa man siya makapagsalita, bago pa man bumalik sa isip niya ang lahat ng dahila
