Hindi naging madali para kay Lawrence ang pag-alis sa rooftop lounge.
Pagkatapos niyang sabihin kay Roselle na gusto muna niyang mapag-isa, ilang segundo siyang nanatiling nakatayo roon, nakatingin sa kumikislap na city lights sa ibaba, na parang may hinahanap na sagot sa dilim ng lungsod.
Ang bawat ilaw sa kalye ay parang kumikislap na tanong sa kanyang isipan—“Ano ang nararamdaman ko? Ano ang dapat kong gawin?”
Sa likod niya, naroon pa rin si Roselle.
Tahimik.
Hindi siya umalis. Hindi rin siya nagsalita.
Ngunit ramdam ni Lawrence ang titig nito sa kanyang likuran—isang titig na puno ng tanong, ng inaasahan, at marahil, ng konting pangamba.
Dahan-dahang inilapag ni Lawrence ang baso ng wine sa mesa.
Hindi niya kayang tumingin kay Roselle sa sandaling iyon.
Alam niyang kapag ginaw
