MY ONE LAST TEARS & GOODBYE

Chapter 11

Maaga pa lamang ay gising na si Meriam. Medyo hindi siya mapakali; may bumabagabag sa kanyang isip — ang meeting mamaya.

Ang meeting na iyon ay hindi lamang basta pulong ng mga investors. Ito ang unang pagkakataon na haharap siya bilang opisyal na tagapamahala ng condo–hotel real estate business na iniwan ng kanyang ama. Isang negosyo na itinayo mula sa wala, at ngayon ay nasa kanyang mga kamay. Ang bigat ng responsibilidad ay halata sa kanyang dibdib, ngunit kasama rin nito ang determinasyon na patunayan na kaya niyang pamahalaan ang imperyo ng kanyang pamilya.

Pagkatapos maghanda, bumaba siya sa dining area ng resort. Doon niya nakita si Brandon, nakaupo na sa mesa, may hawak na tasa ng kape at mukhang matagal nang naghihintay.

Ngumiti ito nang makita siya.

“Good morning, Mera.”

Ngumiti rin si Meriam bago umupo sa tabi nito. May nakahandang simpleng almusal sa mesa: toasted bread, scrambled eggs, at sariwang prutas.

“Good morning,” sagot niya habang inaabot ang tasa ng kape.

Ilang sandali silang tahimik na kumakain. Ngunit halata sa mukha ni Meriam ang iniisip niya. Napansin iyon ni Brandon.

“May problema ba?” tanong nito, maingat.

Bahagyang napabuntong-hininga si Meriam habang tinititigan ang kape sa kanyang kamay.

“Alam mo, Brandon…” mahina niyang simula. “Ang meeting mamaya… malaking pressure.”

Tumingin siya rito, at maramdaman ang bigat ng damdamin.

“Lahat ng investors nandiyan. At syempre… kasama sina Roselle at si Lawrence.”

Saglit na nanahimik si Brandon, alam niyang hindi lang basta pangalan ang dalawang iyon para kay Meriam. Si Roselle, ang babaeng matagal nang may inggit sa kanya, at si Lawrence, ang lalaking minsang minahal ni Meriam at nag-iwan ng sugat sa puso niya.

“Baka mawalan ka ng focus kapag nakita mo si Lawrence,” maingat na sabi ni Brandon. “Baka ma-distract ka.”

Ngumiti si Meriam, ngunit bahagya ang kaba sa kanyang mga mata.

“Salamat sa concern mo,” sabi niya. “Pero kaya ko naman.”

Saglit siyang tumigil bago muling nagsalita.

“Actually… may hihilingin sana ako.”

Napatingin si Brandon sa kanya.

“Ano iyon?”

“Pwede ba na samahan mo ako mamaya sa meeting?”

Bahagyang nagulat si Brandon.

“Ipakikilala kita sa investors,” patuloy ni Meriam. “Bilang isa sa may malaking shares at family business partner namin. Para may lakas ako ng loob.”

Dagdag pa niya, habang bahagyang ngumiti, “At saka… back-up na rin.”

Napatingin si Brandon sa kanya ng ilang segundo. Sa mga sandaling iyon, parang may nais itong sabihin ngunit pinili nitong manatiling tahimik. Sa huli, tumango ito.

“Sige, Mera. Sasamahan kita.”

Bahagyang gumaan ang pakiramdam ni Meriam.

“Salamat,” sagot niya.

“Pero tandaan mo,” dagdag ni Brandon, “ikaw ang may hawak ng meeting na iyon. Ikaw ang leader.”

Ngumiti si Meriam.

“Alam ko.”

Huminga siya nang malalim. Alam niyang mamaya… hindi lang negosyo ang magiging laban. Kundi pati emosyon. Selos. At mga alaala ng nakaraan. Ngunit sa tabi niya ay si Brandon — isang taong tahimik ngunit handang sumuporta sa kanya. At sapat na iyon para palakasin ang kanyang loob.

Samantala, ilang sandali bago magsimula ang meeting… unti-unti nang napupuno ang conference room ng hotel kung saan gaganapin ang pulong. Elegante ang disenyo ng silid. May mahahabang mesa na gawa sa dark wood, nakapalibot ang mga leather chairs, at ang ilaw ay hindi masyadong maliwanag ngunit sapat upang lumikha ng propesyonal na ambiance.

Isa-isang dumadating ang mga investors, nag-uusap tungkol sa proyekto at naghihintay sa direksyon ng negosyo.

Unang dumating sina Roselle at Lawrence. Pagpasok pa lamang ni Roselle sa conference room, agad siyang napansin ng marami. Matangkad, elegant ang lakad, at halatang pinaghandaan ang kanyang itsura.

Flashback — Gabi bago ang Meeting

Nakatayo si Roselle sa harap ng salamin sa kanyang silid. Sinusukat niya ang isang hapit na bodycon dress. Backless, elegant, at malinaw na idinisenyo upang ipakita ang kanyang figure. Pinagmasdan niya ang sarili sa salamin habang bahagyang ngumiti.

“Perfect,” bulong niya sa sarili. Para kay Roselle, ang meeting bukas ay hindi lamang tungkol sa negosyo. Isa rin itong pagkakataon upang ipakita sa lahat kung sino ang mas nangingibabaw.

“Walang tatalbog sa akin,” bulong pa niya habang inaayos ang buhok. “Kahit meeting lang ito… kailangan lahat masasabi na ako ang pinaka-sexy at pinaka-maganda.”

Kinabukasan… lahat ng mata sa conference room ay nasa kanya. Ngunit ilang minuto pa lamang ay bumukas muli ang pinto. Pumasok sina Meriam at Brandon. Kaagad na napatingin ang lahat.

Si Meriam, simple ngunit elegante sa suot niyang baby powder blue bodycon dress at puting blazer, natural ang aura ng propesyonalismo. Hindi niya kailangang mag-effort para mapansin — ang presensya niya mismo ang nagsasalita.

Napatingin si Roselle sa kanya. Sa unang sandali, bahagya siyang napahanga. Ngunit agad itong napalitan ng kirot. Alam niyang kahit gaano kaganda ngayon si Meriam… mas elegant, mas confident, at mas kaakit-akit pa rin.

Samantala, nakaupo sa kabilang bahagi ng mesa si Lawrence. Nang makita niya si Meriam, parang tumigil ang mundo niya. Ang babaeng minsang minahal, ang babaeng sinaktan niya… ngayon ay mas matatag, mas elegant, at mas kahanga-hanga.

“Hindi pa rin pala kita nakakalimutan,” bulong niya sa sarili.

Ngunit may isa pa siyang napansin. Ang closeness nina Meriam at Brandon. Magkatabi, nag-uusap ng mahina, paminsan-minsan ay nagkakatinginan. Sapat na iyon upang magsimulang sumibol ang selos sa dibdib niya.

Makalipas ang ilang sandali, nagsimula na ang meeting. Tumayo si Meriam sa harap ng malaking screen. Hawak niya ang presentation clicker habang lumalapit sa podium. Tahimik ang buong conference room. Lahat ng mata ay nakatingin sa kanya.

“Magandang araw po sa inyong lahat,” malinaw niyang bati. “Maraming salamat sa pagdalo sa meeting na ito.”

Sandaling tumigil bago nagpatuloy.

“Ngayon, ipapakita ko sa inyo ang bagong plano para sa condo–hotel development project ng Madrigal family.”

Lumabas sa screen ang blueprint ng proyekto.

“Ang plano natin ay simple ngunit demokratiko,” paliwanag niya.

“Lahat ng investors ay magkakaroon ng boto sa final design, amenities, at pricing structure. Majority wins. Iyon ang magiging official decision.”

Tahimik na nakikinig ang mga investors. Habang nagsasalita si Meriam, halatang kabisado niya ang bawat detalye ng proyekto. Ipinaliwanag niya ang design concept, projected income, target market, at long-term strategy ng negosyo.

Sa tabi niya ay tahimik si Brandon. Paminsan-minsan ay tumatango bilang suporta. Hindi nanghihimasok, ngunit sapat na ang presensya niya upang palakasin ang loob ni Meriam. Sandaling napalingon si Meriam sa kanya at mahina niyang bumulong:

“Salamat.”

Ngumiti lamang si Brandon at bahagyang tumango.

Sa kabilang bahagi ng mesa ay nakatingin sina Roselle at Lawrence. Ilang sandali matapos ang presentation, may isang investor na nagsalita.

“Interesting approach,” sabi nito. “Democracy sa project? Usually, single decision-maker ang nagpapatupad.”

Sumagot si Meriam nang may kumpiyansa:

“Naniniwala kami na mas magiging matagumpay ang proyekto kung lahat ng investors ay may boses sa mga major decisions.”

May isa pang investor ang tumango.

“Sa ganitong setup… mas maraming magiging committed sa success ng project.”

Napatingin ang ilang investors kay Roselle, inaasahan nila ang kanyang reaksyon bilang co-presenter. Ngumiti si Roselle, ngunit sa loob-loob niya… alam niyang sa mga sandaling iyon, si Meriam ang tunay na nagningning.

Habang tumitindi ang selos ni Lawrence at lihim na nagngingitngit si Roselle sa tagumpay ni Meriam… hanggang kailan kaya mananatiling tahimik ang dalawa bago sumabog ang tunay nilang intensyon?

Ano sa tingin ninyo ang susunod na mangyayari sa meeting?

Magiging maayos kaya ang partnership nina Meriam, Roselle, at Lawrence… o magsisimula na ang mas malaking tensyon sa pagitan nila?

💬 I-comment ang inyong hula at opinyon! Huwag kalimutang i-like, i-share, at i-follow ang story na ito para hindi ninyo mamiss ang susunod na kabanata!

Maghanda sa mas matinding drama, selos, at rebelasyon sa susunod na chapter.