"Abi."
Karan'ın sesinde ki şaşkınlık gülümsetmişti Aslan'ı. Kardeşi bu saatten sonra ne dese, ne yapsa haklıydı. Yıllardır diğer herkes gibi oda abisini öldü biliyordu. Ama şimdi karşısında sapasağlam duruyordu.
"Sen...sen ölmüştün. Cenazeni yaptık biz senin. Anıt bile yapıldı senin adına. Nasıl..? Tabi ya. Görev icabıydı değil mi.?! Siktiğimin görevi yüzünden 5 yıl HERKES gibi bende seni öldü biliyordum.! "
Karan'ın kükremesi diğer koridorlardan bile duyuluyordu. O kadar çok bağırıyordu ki yüzü kıpkırmızı kesilmiş, boynunda ki damar kocaman olmuştu.
"Sakin ol. Yürü dışarıda konuşalım."
Karan sinirle ellerini saçlarından geçirdi. Abisinin bu kadar sakin olması ve her şey çok normalmiş gibi davranması canını sıkıyordu.
"Ne konuşucaz.? Beni nasıl kandırdığını mı anlatıcaksın.?! İ
