CHAPTER 5

1039 Words
Chapter 5 Gym Hinihingal akong sumalampak sa sahig habang pinupunasan ang mga namumuong pawis sa noo at leeg ko. It's sunday, and I have a routine every sunday to get into the gym to burn some fats. Kaya andito ako ngayon, ang kaibahan nga lang. Maaga palang ay pumunta na ako rito I didn't have a good sleep. Ilang araw na akong hindi makatulog ng maayos dahil sa nangyari sa bahay nila Luke. Nakatulog din ako ng gabing 'yon at umaga na nang magising and after that night, Luke started pestering me. Ewan ko ba sa lalaking iyon, mas gusto ko pa na sinusungitan niya ako kaysa sa ganito eh. Minsan nga naiisip ko na baka may spilt personality talaga 'yong lalaking 'yon eh. Nang matapos na ako magpahinga ay nag Treadmill ulit ako. Bumuga ako ng marahas ng hangin at uminom ng tubig ngunit agad 'kong nabuga iyon dahil sa. lalaking nakita ko papasok sa pinto. What is this guy doing here?! Iniwas ko ang tingin sa kanya bago pa dumako ang mga makasalanan 'kong mata sa kanyang katawan. This man should know how his body can make a girl commit a sin just by looking it. Hindi naman ako kagaya ng mga babaeng nababaliw sa mga katawan ng lalaki pero ewan ko ba, kung talagang malakas ang appeal niya sa mga kababaihan o attracted lang talaga ako sakanya. Ipinagpatuloy ko ang pag ignora sa kanya kahit na hindi na pumirmi ang katawan ko rito dahil na rin sa malapit lang siya sa'kin I stopped when our elbows accidentally met. Or-it is really accidentally? It's obvious that he's trying to get my attention again. Umiling nalang ako dahil sa mga pinanggagawa niya. Kahit gusto ko pa na magpapawis ay napagdesisyunan ko nalang na umalis at pumunta sa locker ng gym. Alam 'kong nakasunod ang mga mata niya sa bawat galaw ko ngunit pinagpatuloy ko na lamang ang ginagawa ko. Kinuha ko ang shirt ko at leggings at tumungo sa shower room ng gym. Oo, may shower room sila dito, pero exclusive lang sa mga myembro ng gym. Minsan lang din ako magshower dito, pero dahil nga nandiyan si Luke sa gym. Eh dito nalang ako naligo, para hindi niya mahalatang iniiwasan ko siya. Nang matapos na akong makapagligo at makapagpalit ay pumunta ulit ako sa locker room at kinuha ang gym bag ko. Aabutin ko na sana ang tumbler ko sa sahig ng may maunang kumuha no'n. Mabilis pa sa alas kwatrong napaatras ako dahil na rin sa paglapit ng mukha namin. "Are you avoiding me again?" Sinubukan niyang sumilip sa mukha ko ngunit agad 'kong iniwas ang aking paningin. I can't take the intensity of his stares. It's so freakin' heavy. "Klei.." Napatigil ako nang bigkasin niya ang pangalan ko. I don't know but it gaves a huge impact to me. Why do he have to be so sexy saying it?! "B-bakit ba?" napapikit ako ng mariin, hindi makapaniwalang nautal ako habang kausap siya. Seriously? When did I become like this? "Look at me, Klei. And tell me you're not avoiding me." Pilit niyang pinaharap ang mukha ko sakaniya ngunit nanatili pa rin akong nakapikit. "Ayoko." Ayoko dahil para akong matutunaw kapag nakatitig ako sayo, dapat ikaw 'yong matunaw eh. Hindi ako pero bakit bumaligtad? Sh*t. "Open your eyes or I'll do it on my own way. You wouldn't want what I'll do to you, Klei." napaismid ako at agad na binuksan ang aking mga mata. Takot ko lang na baka totohanin niya banta niya. Kahit medyo nag iba ang ugali niya ay nanatili pa rin ang pagiging bossy at arogante niya. Mabilis pa rin ang pagkairita niya at mabilis pa rin mawalan ng pasensiya sa mga bagay bagay. "Bakit ba kasi?!" inis na sambit ko ngunit agad ding natigilan nang mapansing ang lapit lapit ng mukha namin. Awkward na umatras ako palayo sakanya. The air is suffocating for god's sake! Napabuga ako ng marahas na hangin nang makalayo na ako sakanya. "Let's talk about what happened, Klei." Seryosong sambit niya. Napalunok ako, narito na naman siya. Pipilitin na naman niyang may nangyari samin ng gabing 'yon kahit wala naman talaga. Seriously? What's up with this guy? "Wala nga tayong pag uusapan diba? Walang nangyari sa'tin, okay?! Bakit ba mapilit ka?" Naiinis na saad ko. "Why do I feel like something happened that night?" Parang tangang tanong niya sa kanyang sarili. Why does he still have to be this adorable even doing silly things? "Gusto mo ba talagang malaman kung ano ang nangyari?" Lumingon siya sa'kin. "Of course," he spat. I sighed and explain it all to him. "What the fck? Did I really do that?" Hindi makapaniwalang tanong niya sa'kin. Tumango naman ako at pinigilan ngiti ko. Magkasalubong ang kilay niya habang malalim ang iniisip. "Tell me you're just lying, woman." He murmured frustratedly. "Hindi nga ako nagbibiro, bahala ka nga d'yan. 'Yan lang ba ipinunta mo dito? Aalis na ako." Kinuha ko ulit ang bag kong nakalapag sa sahig at akmang tatalikod na nang pigilan niya ang kamay ko. "Tuesday, Sea shore, 4pm." Nakakunot noong nilingon ko siya dahil sa kaniyang sinabi. "Huh?" Parang tangang sambit ko. Napabuga naman siya ng hangin. "D*mn woman, don't make me repeat myself." Bago paman ako makareact ay dinampot niya na ang kaniyang mga gamit at lumabas sa gym, iniwan akong nakatulala. Seriously? Gano'n nalang 'yon? Asa ka namang kinukulit ka niya dahil gusto ka niya, Klei. Dahil lang iyon sa nangyari no'ng gabing 'yon. Hindi ko naman sinabing gusto niya ako 'no. Atsaka pwe! Di ko rin naman siya gusto 'no! Asa naman na magugustuhan ko 'yong hambog na 'yon. Why did I end up talking with this a*shole again? I just ignored what he said and started to pick up my things. This is such a long day. When I finished picking up them, I finally went out of the gym. I'm planning to visit the Orphanage but I'll grab a breakfast first, I didn't get one before going here. I realized just now that all of my workouts are useless. I mean, why do I have to be silly as a human being? How come did I forgot that I'm working out to burn a fats?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD