AĞANIN GÜNAHI +18

BÖLÜM 3

Yazar ' ın Anlatımıyla

Berfin yatak odasın da beklerken bir yandan da korkudan ağlıyordu. O kadar çok korkuyordu ki ölmek de istemiyordu. O sadece sevdiği adam ile olmak istiyordu ama artık bunun için çok geç olduğunun da farkındaydı.

O artık Aziz Ağa ' nın karısı olmuştu. Hiç istemeyerek de olsa bu maalesef gerçekleştirilmişti. Bu geceyi nasıl erteleyeceğini ya da ne yapacağını gram bilmiyordu.

Ben başkasını seviyorum dese Aziz Ağa bunun için ona kızabilirdi. Çünkü isteme de özellikle rızasının olup olmadığını sormuştu ki eğer olmazsa da bu işi iptal edecekti. Ama o salak gibi ağzını bile açamamıştı. Şimdi ise burada başkasının kadını olarak duruyordu.

Bakirelik durumu için bu topraklar da o kadar önemliyken şimdi her şeyin açığa çıkacağı korkusu ise iliklerine kadar onu korkudan titretiyordu. Bir şeyler yapmalıydı şu an da böyle ölmek istemiyordu. Ama ne yapacağını ise bilemiyordu.

Annesi bile o çocuğu unut Aziz Ağa ' yı seversin dese de bunu nasıl yapacaktı? Hele ki her şeyi ile o adamın olmuşken bu durumu nasıl gerçekleştirebilirdi. Berfin içinden Allah ' a yalvarmaya başladı. Bir çıkış kapısı bulması gerekiyordu ve bunun için aklına hiçbir şey gelmiyordu.

O sıra da kapının açılması ile irkilerek ayağa kalktığın da Aziz Ağa karşısın da ağlayan kadını gördüğün de kaşlarını çattı. Neden ağladığını çözmeye çalışıyordu fakat aklına pek de bir şey geldiği söylenemezdi. İstemiyor diye düşünse de bunu isteme günün de ona açıkça sorduğun da genç kızdan olumsuz bir dönüş almadığı için bu aklın da yer alan düşünceyi arka plana atıyordu.

Ama yine de bir türlü nedenini anlayamamıştı. Bu yüzden " Neden ağlıyorsun? " diye sorduğun da her ne kadar sert olmaması için konuşsa da maalesef de pek öyle başarılı olamamış ve sesi oldukça sert çıkmıştı.

Berfin bir adım gerileyerek korkudan ağlamaya devam etse de Aziz Ağa kaşları çatık bir şekil de ona bakıyordu. Berfin bir ara kafasını kaldırıp ona baktığın da gördüğü çatık kaşlar ve yüzün de kocaman bir iz onu daha da korkunç kılmıştı.

Aziz Ağa " Bana bak kadın sabrım taşıyor ne halt yemeye ağlıyorsun? Benden mi korkuyorsun yoksa yeni mi aklına bu evlilik korkusu geldi? Hemen cevap ver. " diye sert sesi ile konuşurken sonun da resmen bağırmasa da aynı onun gibi bir etki yaratmıştı.

Berfin gözlerin de korku ile ona bakarak kekeleyerek " Ö... Özür dilerim. Ben... Ben yapamam ne olur beni öl... Öldürme ağam. " dediğin de Aziz Ağa gerçekten de öfkelenmişti.

" Sana kendine gel dedim senin ile zorla evlenmedim. Sana sorduğum değil mi bu evliliği istiyor musun diye o zaman niye karşı çıkmadın ha? Çocuk oyuncağımı bu evlilik söyle. Yoksa arkasın da başka bir durum mu var Berfin eğer öyle ise bil ki sen benim namusumsun ne seni ne de o şerefsizi sağ bırakırım. " dediğin de Berfin korkudan titriyordu.

" Yoo... Yok yemin ederim başka bir şey yok. Sadece ben korktum. Senin ile evlenmeye korktum. Ağam lütfen bağışla beni ama ben bu korku ile yaşayamam. " dediğin de Aziz derin bir nefes almıştı.

Ne olursa olsun şu bir gerçekti ki başkasını kalbin de yaşatacak bir kadın ile beraber olmazdı. Ama bu sağ bırakmam sözü de iyi bilirdi ki eğer bir kadın başkasını kalbin de yer etmişse ilk başta ihanet etmese de sonun da hep sevdiklerine gidecekleri için büyük bir ihanet ile sonuçlanıyordu.

Ama ne olursa olsun onlar genellikle zorla evlendirilen kadınlar için geçerliydi. Aziz bu kadın ile zorla evlenmemişti ona sormuş rızasını almıştı. Eğer ona rağmen kalbin de biri varken buna evet dediyse işte bu onun için ihanetti. Çünkü hiçbir kadın kalbin de başka biri varken bir başkası ile evlenmezdi.

O Mardin ' in Ağa ' sıydı ve eğer buna rağmen evlendiyse bu evlilikten büyük bir çıkarı olmalıydı. Bu yüzden o ne adını ne gururunu ne de kendini küçük düşüremezdi. Evet ondan herkes korkardı ve bu yüzden kadının korkusunu da anlayabiliyordu.

" Tamam sakin ol o zaman anlıyorum benden korkuyorsun ama artık korkmana neden olacak bir durum yok Berfin biz evlendik. Bundan sonra benim sözümden sonra senin sözün herkese geçecek fakat bu korkarak olmaz. Benim kadınım cesur olmalı biliyorsun. Evet, evliliğimiz aceleye geldi senin için daha tam anlayamadın, beni tanımadan gerçekkeşti. Ama merak etme sana dokunmayacağım biraz zaman vereceğim sen de bu süre de bana alışırsın. Tamam mı? " diye o kadar güzel konuşmuştu ki Berfin ilk defa utandı.

Ama yine de bazı şeyler için içi rahatlayarak genç adama gülümsedi. O an kalbin de Boran olmasaydı kesinlikle bu adama gönlünü çok rahat kaptırabilirdi. Bunu çok iyi anlamıştı, çünkü Aziz Ağa ' nın onun karşısın da bu kadar yapıcı konuşmasını beklememişti.

Aziz Ağa, Berfin ' in rahat bir nefes alması ile o da derin bir nefes aldı. Onun için her şey sevişme ya da onun kadını ona çocuksun üzerine kurulu değildi. Aziz Ağa da kendi gibi cesur, kimseden korkmayan bir kadını hayatın da istiyordu.

Hatta onun kadını ona saygı göstersin ama için de bir parça da olsa sevgi de bekliyordu. Biliyordu ki bie evlilikte saygı ve sevgi olmadığı zaman onun ömrü uzun sürmezdi. Bu yüzden o da karısı ile korku ile değil güvenli bağı kurmayı tercih etmişti. İkisi de birbirine güvenerek bu hayatı ancak devam ettirebilirdi. Bu yüzden ona bir süre vererek korkan kızın günahına girmedi. O gece ikisi de birbirlerine hiç dokunmadı.

Ve Aziz tam da söylediği gibi Berfin ' e ona alışması için süre verdi. Berfin güzel bir kadındı bunu çok net görmüştü fakat yine de Aziz Ağa ona bakarken için de ona doğru bir duygu da oluşmamıştı. Ama yine de zaman ile seveceğini, sevmese bile en azından ona saygı duyacağını çok iyi biliyordu.

Berfin artık onun karısıydı ve karısının en ufak bir söz bile söyletmeyecekti. Aslın da sabah herkes çarşafı bekleyecekti fakat o bunu gerçekleştirneyecekti. Onun kadının namusuna kimse söz edemezdi.

Ve ikisi de aynı yatakta bile olmadan o gece oda da yatarken Berfin içi rahatlayarak kendini derin bir uykuya bıraktı. Aziz ise kendine haline güldü. Bugün onun düğünü olmuştu ama karısına bile dokunamamıştı. Herkesin ondan korktuğu Aziz Ağa aslın da bu hareketi ile ne kadar da farklı bir adam olduğunu ortaya koyuyordu.

Yine de düşmanlarının ondan korkması onun işine geliyordu çünkü biliyordu ki bu korku ile kimse ona karşı çıkamayacak ve bazı düzeni ise sadece bunun ile sağlayacaktı.

Bir elini başının altına koyan Aziz Ağa tavana bakarken bir an da kafasını yana çevirip evlendiği kadına baktı. Evlendiği kadın güzeldi hem de çok güzeldi ama sanki bir eksik vardı.

Bu eksiğin ne olduğunu bilemese de ona baktıkça için de öyle büyük bir duygu, arzu, tutku canlanmıyordu. Belki de ilk başta korkup ağlamasından bu durum kaynaklıydı. Çünkü o her zaman kendisine bile kafa tutacağı bir kadın isterdi.

Böyle naif kadınlar ilgisini çekmezdi. Ama artık ne kadar düşünür ise düşünsün sonuç değişmeyecekti. Çünkü o bir kere evlenmişti ve ne olursa olsun karısından başka birine yan gözle bile bakmazdı. Başını tekrardan tavana çevirdiğin de fısıltı ile konuşmaya başladı.

" Bundan sonra hayatım da sadece sen olacaksın. Gözüm ne başka bir kadını görecek ne de isteyecek Allah evliliğimizi hayırlı bir yuvaya, güzel bir aileye dönüştürsün. " diyerek dua ettiğin de o da yarın erkenden kalkacağı için tüm gün koşuşturmadan ötürü yorgunluk ile gözlerini kapatıp uyumaya başladı.

Aziz Ağa gerçekten de için de hiçbir duygu hissetmediği kadına verdiği sözü yerine getirecekti. Ne kadar karısı ile beraber olmasa da bir başka kadının koynun da sabahlamayacaktı. Ya da karısını sinirinden nasiplenmeyecekti. O ne olursa olsun onu koruyacak ve bir prenses gibi yaşamasına devam ettirecekti.

Berfin Mardin ' in en büyük ağası ile evlenerek aslın da tüm gücü elin de tuttuğundan bir haberdi. Bir sözü ikiletilmez ya da en ufak kusur bile bulunacak şeyler yapılmazdı. Ne olsa ona yapılacak olan Aziz Ağa ' ya yapılmış sayılabilirdi.

Bu yüzden kimse ona en ufak hata bile yapmayacaktı. İşte Berfin ise bu gücün ve kudretin çok ama çok sonra farkına varacaktı. İşte o zaman pişman mı olacaktı yoksa bunun doğru bir yol olduğunu mu savunacaktı işte bunu ona zaman gösterecekti. Ama zaman geçerken herkesin yüzünü ortaya çıkaracak ve Berfin ' i de acımasız olan o kişilerin arasına katacaktı.