AĞANIN GÜNAHI +18

BÖLÜM 1

Berfin ' in Anlatımıyla

Biz iki kız kardeştik daha doğrusu aynı annenin karnın da ikimiz de aynı anda yaşam bulmuş ve birkaç dakika ara ile yine dünyaya gelmiştik. Ben her ne kadar aileme karşı boyun değsem de Rojin yani ikiz kardeşim bir o kadar bu konular da boyun eğmezdi.

Bakmayın böyle dememe o boyun eğmese de yine de ailemizi asla ezip geçmezdi. O okumak için tutturdu ben ise okumak istemediğim için burada kalmıştım. Aslın da şimdi ise en büyük pişmanlığım da buydu.

Ben de Rojin ile okumak için gitseydim şimdi başıma bunlar gelmeyecekti. Ben şimdi hiç istemediğim bir evliliği yapıyordum ve buna sesimi bile çıkaramıyordum. O ağa bozuntusuna kimse bir şey söyleyemiyordu.

Zaten adı ile tüm Mardin ' e nam salan herkesin neredeyse korkulu rüyası olan bir adamdı. Şimdi ise aşağı da onun ile evlilik için büyük bir coşku vardı. Ama işte en büyük amam da o evlilikti. Ben o adam ile değil Boran ile evlenmek istiyordum.

Boran kim miydi? O benim kalp yangınımdı. Liseden sıra arkadaşım daha sonra da sevdiğim adam olmuştu. Boran da aşiret çocuğuydu hatta onlar da bizim gibiydi. İki aile de birbirine denkti. Ama o hareket edemeden bir başkası harekete geçmişti.

Benim liseden sonra okuma kısımında da bana engel olan oydu. Aslın da şöyle bir düşünüyorum da o her ne kadar engel olsa da gerçekten de içim de öyle okuma aşkı yoktu.

" Senden ayrı kalamam Berfin ' im o yüzden sakın kardeşinin dediğini yapma bir okulu bitireyim söz veriyorum hemen seni istemeye geleceğiz. " diyerek benim yurt dışına çıkmamı istemediği için bunları söyleyerek aslın da yurt dışına çıkacakken buna engel olmuştu.

Ailem istersen sen de git bir yurt dışını gez belki fikrin değişir dese de bunu yapamamıştım. Dedim ya ben boyun eğendim, baş kaldıran değil. O yüzden aileme " Ben sizden ayrılamam çok özlerim Rojin istiyorsa gitsin. " demiştim.

İşte ne büyük aptallık değil mi? Şu an da yurt dışın da olsaydım kapımızı o korkunç ağa bozuntusu değil Boran çalabilirdi? Şu an da kederden ölmek üzere olan bir ben olmayacaktı. Çok mutlu ve kalbi heyecan ile atan bir kız olacaktım. O Aziz Ağa ' nın beni istemesi üzerine aslın da hemen Boran ' ı aramıştım.

" Boran okulun bitmedi mi hâlâ bak kapıö da dağ gibi kuyruk var daha fazla oyalamıyorum. Bir gün bir başkası gelir o zaman ne yaparız söyler misin? Lütfen artık gelin en azından parmağım da senin yüzüğün olsun sonra okuluna devam edersin biz de istediğimiz zaman evleniriz. " dediğim de Boran önce cevap vermedi.

Daha sonra da " Bak güzelim babam burada okulu bitirmeden gelme diye posta koydu sadece birkaç ay daha sabret ve istemediğini söyle tamam mı sonra benim kadınım olarak benim kollarım da yer alacaksın anladın mı? " diye sorduğun da yutkunmuştum.

" Ta.. Tamam. " desem de ben Aziz Ağa ' nın karşısım da nasıl bunu söyleyevektim işte bunu bilmiyordum.

Boran ' ın o söylemi üzerine o kadar düşünmüş o kadar sabırla beklemiştim ki her gelen görücümü kapı dışarıya itmiştim. Ama bu sefer başaramadım. Bu sefer bana talip olan Aziz Ağa ' ydı.

Kendisi Mardin ' in ileri gelen ailelerinden biriydi. Kimse yüzüne bile bakamıyordu. Geçmiş yıllar da geçerdiği kaza yüzünden sol gözünün hizasın da büyük bir yarık oluşmuştu. Ondan sonra daha da sertleşmiş, zalimleşmiş olarak duymuştum.

Bugüne kadar evlenmemişti. Daha doğrusu hiçbir kız onun gibi biri ile evlenmek istememişti. Haklıydılar ben de istememiştim. Yüzükler takılırken bayılmamak için kendimi çok zor tutmuştum.

Öyle büyük bir heybeti vardı ki gözün de olan yara ile de bu durum daha da korkutucu hâl almıştı. İsterlerken bizzat Aziz Ağa " Sen de istiyor musun bu evliliği? " diye sorduğun da tüm kalbim ile hayır desem de onun gözlerinin içine bakarak ağzımı açıp tek kelime edememiştim.

Çünkü bana bunu sorarken bile öyle bir kaş çatıyordu ki sanki hayır desem şimdi burada nefesimi kesecek gibiydi. Korkmuştum hem de çok korkmuştum bu yüzden olumsuz bir şey de söyleyememiştim.

Yüzler takıldı ve düğüne bir hafta kala anneme ve babama istemediğimi ile getirsem de maalesef bir etkisi olmamıştı. Şimdi yatak odam da üzerim de gelinlik oturuyordum. Gözlerimden akan yaşlar benim boynuma urgan gibi dolanıp geçtiği yeri de ateş gibi yakıyordu.

İstemiyordum o zalim adam ile evlenmek istemiyordum. Ama bir şey de yapamıyordum. Yanım da kimse yoktu ben bir başıma kalmış bir şekil de kaderime resmen boyun eğiyordum.

" Kızım Berfin ' im hâlâ mı ağlıyorsun anası kurban yapma böyle. " diyerek içeriye giren annem göz yaşlarımı silip sonra da öpücük bıraktı.

" Anne ne olur yardım et ben o adamla evlenmek istemiyorum. Kurtar kızını yalvarırım hem benim sevdiğim adam var lütfen anne lütfen yardım et. " dediğim de annem eli ile ağzını kapatarak bir eli ile dizine vurmaya başladı.

" Ne yaptın Berfin he kızım sen ne yaptın? " diyerek bir yandan dövünmeye başladı.

" Düşündüğün gibi bir şey yok anne sadece kalbim on da onun ki de bende yardım et sevdiğim adama kavuştur. " derken bir yandan da dilim yalan söylüyordu.

Aslın da annemin anladığı doğruydu. Biz Boran ile beraber de olmuştuk ama şimdi anneme bu durumu söyleyemezdim.

" Doğruyu söyle olmadı değil mi aranız da başka bir şey? " diye sorduğun da başımı iki yana salladım.

" O zaman sus artık hem Aziz Ağa iyi bir adam sevdanı kalbine göm ve onu sevmeyi dene anladın mı? " dediğin de gözlerimden akan yaş artık tamamen ümitsizlikten akıyordu.

" Yapma anne ben onu sevemem. Hem Boran ile ben sevdik birbirimizi, evlenecektik onun ile gelip isteyecekti sizden anne yardım et bana. " derken bir yandan da ağlamayı sürdürüyordu.

" Sus, sus Allah ' ın cezası madem sevdiğin vardı da ne demeye o isteme de ağzını açmadın ha neden? Allah seni kahretmesin sen ne yaptığını sanırsan ha ne yaptığını? Kolay mı koskoca Aziz Ağa ' yı yol da bırakmak. Ne yapacağız şimdi Berfin ne yapacağız? Allah seni kahretmesin, Allah seni ne yapsın? " dediğin de bir yandan da düşünmeye çalışıyordu.

" Söyleyemedim anla anne söyleyemedim. Sanki ağzım dilim lal olmuştu. Bir kelime edemedim. Yardım et anne kızına yardım et. " dediğin de Halime Hanım da ne yapacağını bilmiyordu.

Tam bir şeyler söyleyecekken kapının açılması ile içeriye babam Celal Ağa ve abim Demir girmişti. Demir, babamdan sonra yerine geçen ağaydı. Ve o da en az babam kadar merhametli, şefkatli bir ağaydı. Yakışıklı ile de tüm Mardin ' in dilin de her kızın rüyasıydı.

Demir " Anne ne oldu da ağlıyor bu kız yine hayır bilmesem istemediğini sanıcağım. " dediğin de annem şiddetle başını sallayarak karşı çıktı.

" Yok öyle bir şey bizden ayrılacağı için üzülüyor aynı zaman da ikiz kardeşi de burada değil ondan ağlıyor. Hadi kardeşinin kuşağını bağla gelmişlerdir daha fazla bekletmeyelim. " dediğin de Demir gülümseyerek kardeşine yaklaştı.

" Merak etme Berfin ' im biz senin daima yanın da olacağız. Hem Rojin ' in sınavı olmasaydı gelirdi biliyorsun. Okulun bitmesine çok az kaldı dersten kalıp bir sene daha uzatmak istemiyor o yüzden gelemedi. Ama iki ay sonra yanın da olacak artık hiç ayrılmayacaksınız. " dediğin de abime sıkıca sarıldım.

Biliyorum şimdi abime desem belki bir şeyler yapabilirdi. Tam ağzımı açacakken annem kolumau tutarak bir yandan da gülümseyerek " Hadi kızım ağlama artık bizden çok da uzaklaşmıyorsun. Hem abinin de için de ukde bırakma. " diyerek beni abimden çekip aldığın da annem kulağıma eğilerek fısıldadı.

" Abin buna engel olursa kan davası başlar Berfin aklını başına al. Bu aileyi yok mu etmek istiyorsun. Yapma kızım yapma. " dediğin de susmuştum.

Farkın da değillerdi ama beni ölüme götürüyorlardı. O ev de bu gece gerdek zamanın da bakire olmadığım anlaşıldığın da zaten kan davası başlayacaktı. O zaman ne yapacaklardı. Hem de ben ölüme bile bile gitmiş olacaktım.

Annem benim başıma kırmızı örtüyü örttükten sonra kolumdan tututarak konağımızdan çıkartıldığın da dönüp bir kez daha anneme baktım. Anlasın istedim her ne kadar anlamayacağını bilsem de beni kızını görsün istedim.

Ama sanki bana gözleri kör olmuş gibiydi. Kendi kızını görmüyordu. Ama artık yapacak maalesef bir şey yoktu. Bu gecenin sonun da ölüm haberim geldiğin de umarım pişman olmazsın anne çünkü beni ölüme sen sürükledin anne.

Hoşça kalın sizi çok seviyorum canım ailem. Boran sevdiğim özür dilerim seni tek bıraktığım için. Özür dilerim yanın da olup da elini tutamadığım için.