Yener, yolculuk boyunca da uçaktan indiğinde de şeker gibi davranan kızın yemek masasında neden sus pus olduğunu anlamıyordu.
Önüne konulan yemeklerin çoğuna el sürmemiş, birileri ona bir şey sormadığı sürece ağzını bile açmamıştı. Gece ellerinin altında çiçek gibi açılan, ona telefonda kiminle konuşuyorsun diye hesap soran, evden çıktı diye ayağına getirten kız gitmiş, yerine bir başkası gelmişti sanki.
Bakışlarını tabağına sabitlemiş, bitse de gitsek der gibi bir tutum içinde ara ara sessizce derin nefesler alarak bekleyen kıza yandan bir bakış atıp artık karşısındaki herifin dediğine bile odaklanamadığını fark edince “Kusura bakmayın,” deyip elindeki çatalı masaya bıraktı.
“Lin sen bir gelsene benimle!”
Lin, adam tepesinde dikildiği için yavaşça kalkmıştı ama yine ağzını açıp tek ke
