Chapter 18 | ST
I already have my resignation paper so I could give it to Miss La Farell. Lalo na maganda naman ang pakikitungo niya sa akin at binuhay naman ako ng kumpanya sa dalawang taon. Kaya gusto ko rin magpaalam sa kaniya in personal. Nandito ako sa aking opisina at pinagmamasdan ko lang ‘yung kabuuan ng opisina.
I will always remember this place. I was once an employee here in this company. I’m very glad that I didn’t just take the CEO place in my own company. Masaya ako na naranasan ko rin na maging isa sa kanila.
I checked the glass plate that was etched with Marketing Manager and under it my full name. Nakita ko na dumaan si Zora at napangiti ako sa kaniya. Masiyahin naman siya pumasok. Medyo matagal ko hindi nakita si Zora!
“Hello, Kyla! I miss you,” she greeted. Hinila niya ako para sa isang yakap. “Gusto ko sana tanungin kung kamusta? Ano nangyari sa birthday mo? Magkwento ka naman.”
I chuckled. “Edi masaya ‘yung birthday ko kasi dinala ako ni Cadence sa isang castle at tinupad niya ang isa kong pangarap.”
“Nakakainggit naman! Wala na rin ako balita kay Ryder, nasaan ba siya?”
“Why? Hindi na ba kayo nag-uusap?”
“Nag-uusap naman. Kaya lang minsan lang siya magreply sa message ko at ang tipid pa! De bale, baka nagpapakipot lang ‘yan sa akin.”
Napanguso ako. “Actually, this will be my last day in La Farell company. I will miss you.”
“Saan ka pupunta?” she asked. Nakikita ko sa mga mata niya na curious siya. Salbahe talaga ni Cadence sa mga nagkakagusto sa kaniya! “Aalis na ba kayo ni Ryder? Pwede ko ba siya kitain mamaya?”
“Pwede naman. Susunduin niya ako mamaya at diretsyo na kami sa airport. Kaya inasikaso ko na ‘yung resignation letter ko.”
Mukhang nalungkot siya sa aking binalita. Natawa naman ako at hinila ko ulit siya ng yakap. Masaya ako na nakilala ko si Zora at naging kaibigan ko siya rito sa Florida. Hanggang sa napagdesisyon namin na magkuwentuhan habang hinihintay si Miss La Farell sa kaniyang opisina.
“Nakakainis ka! Akala ko naman simpleng mamayan ka lang pero mayaman ka pala. Bakit mo naman ito tinago sa akin?” malungkot na usal nito. Tila hindi makapaniwala na isa ako sa mayamang pamilya sa Pilipinas.
“Gusto ko lang itago ‘yung identity ko sa mga tao. At oras na siguro na umuwi ako sa Pilipinas.”
“Kaya nakakapagtaka sobrang yaman ni Ryder!”
Natawa ako. “Syempre anak siya ni Lola. My grandparents came from an elite family.”
Hanggang sa tumunog ‘yung intercom ko at binalita ng sekretarya ni Miss La Farell na dumating na siya. Malungkot ako tiningnan ni Zora pero bumalik na ulit siya sa kaniyang pwesto para magtrabaho na.
Habang naglalakad ako sa hallway ay palakas nang palakas t***k ng puso ko. Siguro kinakabahan kasi ako dahil maaring hindi tanggapin ito ni Miss La Farell dahil isa akong maayos niya na empleyado. Hopefully she’ll accept my resignation letter.
I need to go home to my family I left there for two years.
Nang makapasok ako sa opisina ni Miss La Farell, nakita ko siya na nagtitipa sa kaniyang keyboard. Hanggang sa napatingin siya sa akin kaya tinigil niya ‘yung ginagawa niya. Napalunok ako at ngumiti.
“You look good today as usual, Miss Salvador. My Marketing Manager is very classy today, huh,” she started. “Why don’t you have a seat?”
I smiled further. “Thank you, Miss La Farell.”
“My secretary told me that you want to meet me and it is urgent? Spill it now, Miss Salvador.”
Nilapag ko na ‘yung papel sa harapan niya. Kinuha niya naman ito at binabasa sa harapan ko. Ang AC lamang ang naririnig ko at pagtibok ng puso ko. Siguro first time ko pa lang mag resign sa isang trabaho.
“You want to resign?” she asked. It looks like she is shocked about my sudden resignation.
“Yes, Miss La Farell. Don’t get me wrong, but I am grateful that I am part of this company. It helps me with my daily needs everyday. But I really need to go home to the Philippines and I think it’s time to manage my family business company,” I responded.
Dahan-dahan siya tumatango sa akin. “You know… I’ve tried to search your background. Your family is very wealthy in the Philippines and I was wondering why you need to get a job. But I respect your decision and I am very glad to meet a heiress of Salvador. Thank you, Kyla.”
“You can visit the Philippines and you are always welcome in my abode!” I offered.
She chuckled. “Sure I will. I will try to visit your mansion.”
“And I have to bid a farewell to you. My flight will be later.”
“I’m getting sad about who's going to replace a good manager like you. But it’s fine, we could be friends now.”
I’m happy that it turned out great, which I didn’t anticipate. Ngayon uuwi na ako at sumabay sa akin si Zora. Siguro gusto makita si Cadence ngayon. Nakita ko naman ‘yung sasakyan ni Cadence na 812 GTS. Habang nakatayo siya at nakasandal hudyat na naghihintay sa akin.
“Ang gwapo niya! Ang sarap halikan!” Zora beamed.
Humaba ‘yung nguso ko. Hindi ko maintindihan bakit hindi ko nagustuhan ‘yung sinabi ni Zora. Dati naman ay pinagtutulakan ko siya kay Cadence para maging masaya siya. Naglalakad na ako palapit kay Cadence na ngayon na matindi ang tingin sa akin.
Akmang lalapitan ko pa lalo si Cadence na mas lumapit sa kaniya si Zora. She smiled sweetly at him like a prim and proper woman. I just watched them having a little conversation.
Hays! Tingin na lang muna sa malayo. Hindi rin naman impossible na mahulog si Cadence kay Zora. Her movements are very classy and graceful. Maraming mga lalaki na nagkakagusto sa kaniya at hindi malabo na isa na ro’n si Cadence.
Hanggang sa pagtingin ko ulit sa kanila ay hinalikan ni Zora sa labi si Cadence. The bitterness dawned in my veins which made me jealous. I don’t understand! I’m not jealous! Bahala na sila diyan!
“I will miss you, Ryder. Call me please?” malambing na usal nito.
Tumango si Cadence. “I’ll try if I’m not busy.”
“Pwede ba ako sumama sa inyo papunta sa airport?”
Nilingon naman ako ng dalawa. Great! Ako pa ang magdedesisyon kung sasama si Zora. Ayaw ko man makita ‘yung ginagawa nila ay wala ako nagawa kundi tumango. Kaibigan ko pa rin naman si Zora pero alam ko mas gusto niya kasama si Cadence kaysa sa akin.
“Great! Sakay na ako!” si Zora. Nauna na siya umupo sa shotgun seat.
Bumuntong hininga si Cadence at binibigyan ko siya ng mariin na titig. Sarap niyang pektusan ngayon. He’s a playboy indeed! Kaya sa sobrang inis ko ay iniripan ko siya sa sobrang inis.
“We’ll talk later,” he said.
“No need. Mag-usap muna kayo ni Zora para masulit niyo ang time ng isa’t-isa,” I replied. There’s a hint of sarcasm in my tone.
Inirapan ko muli siya at sumakay na ako. Frustrated sinuklay ni Cadence ang buhok niya at pumasok na rin sa sasakyan. May hinahabol kaming oras baka hindi pa namin maabutan. Nakalukipkip habang nakaupo sa likod. Kinakausap ni Zora si Cadence ngayon.
Hanggang sa nagpatugtog ang stereo about sa kinanta sa akin ni Cadence. Gusto ko sirain ‘yung stereo ng kotse ni Cadence.
There I was again tonight
Forcing laughter, faking smiles
Same old tired, lonely place
Nakita ko kung paano hinampas ni Zora ‘yung braso ni Cadence. Bahagyang tumawa si Cadence. Umikot ‘yung mata ko dahil sa aking nakikita. Hindi ko kaya matake na mapanood ang dalawa na naghaharutan.
And it was enchanting to meet you
All I can say is, I was enchanted to meet you
Enchanted my ass. Mabuti na lang ay nakarating na kami sa international airport. Nauna na ako bumaba pagkaparada pa lang ng kotse niya. Pumunta ako sa likod para kunin ‘yung bagahe ko. May matikas na braso na tumulong sa akin at nakita ko si Cadence ‘yun.
“Let me carry your baggage,” he offered.
I rolled my eyes. “Flexing your muscles to your girlfriend, huh?”
“I don’t have a girlfriend.”
“Now you have…”
Pinagkrus ko ‘yung braso sa dibdib habang inaayos ni Cadence ‘yung bagahe ko. Wala naman kasi masyadong dala si Cadence dahil ako ‘yung mas marami. Kasali na rin diyan ‘yung mga pinamili ko gamit ang pera niya.
Habang naglalakad kami ay napansin ko na simpleng pinulupot ni Zora kamay niya sa braso nito. Napatingin ka agad sa akin si Cadence at umirap ako. Sweet naman nilang dalawa sarap itulak.
“Aww! I cannot enter inside anymore. I will see you there, okay?” si Zora. Dapat ako ‘yung kinakausap ni Zora pero nakatuon ang atensyon niya kay Cadence.
“Good bye,” si Cadence. Nilingon na ako ngayon ni Cadence at kinuha kamay ko. Kumaway na ako kay Zora.
“Ingat kayong dalawa! I’ll call you!”
Hindi ko na nilingon pa muli si Zora na kumakaway sa amin dalawa o kay Cadence na nasa tabi ko. Nang wala na si Zora sa paningin ko ay mabilis ko hinawi kamay ko mula sa kaniya. Matapos niya mahawakan at makipagharutan kay Zora ay sa akin naman didikit?
“What’s wrong with you, brat?” he snapped.
“Nothing…’ I rolled my eyes at him. Bumuga siya ng hangin at bahagyang tinagilid ang ulo niya. He is scanning me with his hawk and dark eyes that could make my legs turn into jelly.
“Are you jealous?”
My eyes widened. “Are you crazy? Bakit naman? Duh! Hindi ako magseselos sa Tito ko!”
Dahan-dahan lumapit sa akin si Cadence. Sobrang intense ng pagkakatitig niya sa akin at kaunti na lang ay manlalambot na ito. Cadence stood in front of me full of glory, like a greek god. Yung patulis niyang buhok na humaharang sa noo niya ay bumababa dahil yumuyuko si Cadence.
“What did you say?” he asked. Sobrang baba ng tono ng kaniyang boses. Nagsitaasan ‘yung mga balahibo ko sa katawan. Damn you! “Ulitin mo, Kyla Adrianna.”
“W-Wala! Lumayo ka nga sa akin!” I replied.
“Talk to me, baby. Are you jealous?”
I snorted. “I am not jealous! Pamangkin m-mo kaya a-ako.”
“Pamangkin, huh?”
Umangat ‘yung sulok ng labi niya tila nang-aasar sa akin dahil sa sinabi ko. Totoo naman na wala akong karapatan magselos kasi pamangkin niya ako! It is against the law. He licked his lips in front of me as if he’s tempting me with his moist kissable lips.
“Lumayo ka sa akin, Tito Cadence!” I hissed.
He smirked. “Back to being called uncle again huh? Will you still call me your uncle if I did my move?”
“W-What move?”
Mas lalo siya napangisi. The beast is smirking at his little prey who’s trying to be strong in front of him when in fact it is not. As if the beast is just letting him mock that little scared kitten! Iniwas ko ‘yung tingin ko pero ginamit niya ‘yung index finger niya para paharapin sa kaniya.
What move ba?!
“You little brat… I will make you crazy over me like I’m the only man in your eyes,” he muttered. Gumalaw ‘yung daliri niya at hinihimas nito ibabang labi ko. “Someday… I will punish you for being brat.”
Mabuti na lang ay tinawag na ‘yung flight namin. Mabilis ko siya tinulak palayo. s**t! Hindi ata ako makahinga sa kaniyang ginagawa. Para niya akong hinihigop sa kaniyang mundo at makulong na doon.
Nang makarating ako sa seat ko ay pinili ko ‘yung malapit sa bintana kasi ayun ang paborito kong pwesto sa eroplano. First class ‘yung kinuha ni Cadence para sa amin dalawa. Umupo na rin sa tabi ko si Cadence pagkatapos niya ayusin duffel bag niya.
“Why are you running away from me?”
I frowned. “Leave me alone!”
“Hot headed, huh.”
“Nakakainis ka kasi e…”
“Look at me, baby…”
Uto-uto ako kaya sinunod ko ‘yung sinabi niya. Nakita ko kung gaano kadilim ang kaniyang mata na nakapukol sa akin. Sa tuwing sinasalubong ko yung tingin niya parang nalalasing ako. Nanlalambot ang buong pagkatao ko sa paraan nang pagtitig niya.
“Listen to what your uncle says, do you understand? Hmm?” lumapit siya sa akin at halos tumalon ‘yung puso ko dahil sobrang lapit ng bibig niya sa tenga ko. Napapikit ako na maramdaman ko ‘yung mainit niyang dila. “No other women can defeat you, Kyla Adrianna. I’m all yours.”
I slowly nodded. “Y-Yeah…”
“Don’t provoke the beast inside of me who is craving for you…”