Mental Disorder Series 3: Sinful Touch

Chapter 17

Chapter 17 | ST



It feels so awkward to be with Gwen in one place with us. It is so quiet while Gwen was just casually sitting on the sofa without doing anything. As if we're playing mind games, communicating without speaking. Sinandal ni Cadence 'yung likod niya sa backrest at ngumuso.

"Let's continue our conversation here, Mrs. Scott," Cadence began. Pinagkrus ni Cadence ang kaniyang binti habang nakaupo sa harapan ko.

"Sure... I'm enjoying having a conversation with you," si Gwen.

Okay. Mukhang kailangan ko na umalis kasi pribado na 'yung pag-uusapan nila. Akmang tatayo na ako at maglalakad na papunta sa kwarto ni Cadence nang bigla niya ako higitin. Magkasalubong 'yung kilay nito at hindi maintindihan ang ginagawa ko.

"Stay beside me, Kyla," he demanded.

I rolled my eyes. "I'm not part of this private meeting. It is my cue to go."

"You can listen to us."

"Wala naman ako gagawin dito."

"Just sit beside me."

Narinig ko tumikhim si Gwen sa likuran ko. Hindi maalis ang pagkamangha sa mukha niya tila natutuwa siya sa kaniyang nakikita. Wala ako pakielam kung kasal man siya, may mga nagloloko pa rin kahit kasal na sila! I knew she liked Cadence! Grr!

"I don't mind if Miss Salvador will join us. It's okay if she's here. Mas gugustuhin ko pa siya na makinig sa pag-usapan natin," si Gwen habang nanatili ang titig sa akin habang may ngiti sa labi.

"You hear her? Sit beside me, brat," ani Cadence. Hinatak niya ako sa tabi at muli ko na naman naamoy ang kaniyang usual na pabango. Umuwang labi ko na maramdaman ko kamay niya sa binti ko at bahagya niya pinisil 'yun. "Behave properly, brat."

"Whatever," I hissed.

"Shall I proceed, Mr. Hamilton?" si Gwen. Mukhang naghahanap pa rin ng tiyempo kung okay na ba kami mag-usap. Meron rin sa loob ko na kuryuso sa kung ano ang pinag-uusapan nila.

"Yes you may proceed," Cadence added.

"Again, we have to focus on the beginning. We all know Kyle's story with that family and their background. Lyca, Dustin and Tessmarie Sanchez who hurt him. We knew that we already killed Dustin and Lyca. Meanwhile, Tessmarie is in prison because of her criminal record."

Napanganga ako habang pinapakinggan siya na seryoso magsalita. May nilabas siyang envelope at nilabas niya 'yung tatlong pictures. Nandoon sa baba 'yung mga pangalan nila. Pakiramdam ko ay bumilis t***k ng puso ko habang pinagmamasdan 'yung mga tao na nakagawa ng masama sa Kuya ko.

These people are responsible for killing my brother. Napalunok ako.

"Lourd and I went to the prison, we asked her and even threatened her but she didn't say a word to us. She was just quiet while looking at us. Dapat aalis kami pero bigla ito na nagsalita na pagpapatuloy niya pa rin ang paghihiganti niya."

"T-They are the one who killed my brother? Isn't it?" I asked, almost stuttering. Mas lalo pinisil ni Cadence binti ko dahil sa reaksyon ko. "T-Tessmarie should be dead..."

"Unfortunately, she's in the hands of the government right now. We have this law that there's no death penalty in the Philippines," Gwen explained. "But I knew... justice will serve for your brother. She's facing it right now."

"But it is not enough! She should be dead! She killed my brother!"

Mabilis naman ako dinaluhan ni Cadence at hinila niya ako para sa isang yakap. Muling sumiklab sa loob ko ang pighati sa pagkamatay ng Kuya ko. My family left me in the dark so I don't have any idea what happened to him, who killed him, and the reason for them killing him. It is still unknown to me. Ngayon ko pa lang nalalaman ang lahat ng ito.

"I told you she is not ready for this, Gwen," ani Cadence.

"She has been in the dark for years! She deserves to know this!" si Gwen. Tumayo si Gwen at nilapitan ako. Nag squat siya para magpantay ang mukha namin at malambot ang kaniyang ekspresyon. "Kaya ka lumalayo sa pamilya mo at nanatili ka rito kasi hindi mo pa kayang i-let go lalo na't wala ka kaalam-alam. Diba?"

I nodded. "I-I want to know everything. I know they have reasons but it is still unacceptable!"

"Tessmarie was Kuya Adrimos' ex and your Dad left her for Ate Kylie. Hindi alam ni Kuya Adrimo na buntis si Tessmarie nun at nalaglag ito sa tapat ng mansyon. Kaya galit si Tessmarie or also known as Tessa," Cadence explained. Mas lalo niya ako kinulong sa bisig niya. "They are the one who is responsible for ruining your brother's innocence and life. Dustin Sanchez even raped Cherry."

My eyes widened. "T-They are so cruel..."

Paano nila nakakaya gumawa no'n sa isang tao? Are they not guilty of doing some bad things to them? Aren't they human? Dapat hindi na lang sila naghiganti kundi nag move on na lang 'yang si Tessmarie. No wonder my Daddy left him.

Nakatakas man si Daddy sa kaniya, pero ang Kuya Kyle ko ang nagdusa. Nagdusa rin ang pamilya ni Kuya Kyle. Nalulungkot ako kasi wala akong ideya na nirape pala si Cherry. I used to adore her when she was just a child and then she got raped! I couldn't imagine their trauma.

The sudden guiltiness filled my heart. Why did I leave my family? Bakit ba kasi iniisip ko lang 'yung sarili ko? Hindi lang naman kasi ako ang nasasaktan sa nangyari, dahil mas malala pa ang pinagdadaanan nila pero tumakas ako sa sakit!

I'm so freaking selfish for leaving my parents in deep sorrow, pain and remorse. Lalo na't mag-isa na lang si Cherry dahil wala na ang asawa niya at nagahasa pa siya. I should've been on her side! Dapat inuna ko muna sila bago ang sarili ko.

"At ngayon ay may nakalap silang balita na nandito ka na nagtatago. Kaya sumunod dito 'yung mga tauhan ni Tessa. They will kill you too, Miss Salvador. Hindi siya titigil hanggat patay na rin ang dalawang anak ni Tito Adrimo dahil sa pagkalaglag ng anak nila. Gusto ko ikaw mag-ingat at aware na sa nangyayari. Dapat matutunan mo proteksyunan ang sarili," si Gwen na may halong concern sa kaniyang boses. May kinuha siya sa bulsa niya at may nilahad siyang baril sa harapan ko.

Napalunok ako. Hindi ako makagalaw habang tinitingnan no'n. Mukhang napansin ata ni Cadence 'yung takot ko sa baril ay siya na lang ang kumuha no'n. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano ako ka walang kwenta sa mga ganitong bagay.

Hindi ko kaya proteksyunan ang sarili ko! Natawa na lang ako sa sarili ko. Si Kuya Kyle nga ay namatay siya sa kamay nila kahit marunong siya ng mixed martial arts. Magaling ang Kuya Kyle sa pagcombat fighting pero namatay pa rin siya.

Ano pa kaya ako? Mamatay na rin?

"That is why I'm here to protect her. She doesn't need a gun to protect herself," Cadence retorted.

Napangisi si Gwen. "Hindi sa lahat ng oras ay nandiyan ka para protektahan si Miss Salvador. You should think about what happened to Cherry, who depends on her husband and on us. She still got raped."

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. May point nga doon si Gwen. Dapat lahat tayo ay matuto na sa mga pagkakamali natin at huwag na dapat ulitin. Kahit ba natatakot ako mahawakan ang baril ay kinuha ko 'yung baril sa kamay ni Cadence. Nakakunot lang 'yung noo ni Cadence pero hinayaan niya ako.

"Violent is not for her," si Cadence na mukhang nahihirapan na sa sitwasyon. Naiintindihan ko kasi pinoprotektahan niya ako sa mga bayolente na bagay. "Hindi niya nakayanan makita 'yung patay sa harapan niya. I love this woman, Gwen."

Humalukipkip si Gwen. "Life is not about fairy tales and rainbows. And I've learned in a hard way that our world is dangerous. You are not her prince charming who will save her in times of need, sometimes we have to learn how to protect and defend ourselves."

Bumuga ng hangin si Gwen at tumayo na rin. Nakapamulsa siya habang nakatingin sa amin dalawa. The astonishment is very evident on my facade as I gaze at her. Her words may be harsh, but she is spitting some facts. I don't understand why she has a gun if she's a doctor?

"I hope I put some senses on your head, Mr. Hamilton. Women can protect themselves without a man. Once she goes home to the Philippines, I will teach her combat fighting in my hideout," Gwen continued. Kinuha niya na 'yung coat niya na at sinuot na nito. "It is getting cold here, but Christmas is more fun to be held in the Philippines. Come home, Kyla. Your brother is a very close friend to me. I'm here to protect you, too."

I smiled. "Thank you, Dr. Scott."

Kinindatan niya lang ako at lumabas na siya ng condo unit ni Cadence. Nanatili ako sa pwesto naming dalawa. Pinikit ko mata ko dahil gusto ko ipahinga utak ko sa mga nalalaman ko.

It was already midnight but I couldn't sleep. Pinapanood ko lang 'yung kurtina na sumasayaw sa malamig na hangin. Habang binibigyan kami ng ilaw ng buwan. Bumangon ako at sumandal ako sa headrest ng kama. Pinag-iisipan ko na talaga 'yung mga sinabi ni Gwen.

My lips twisted as I remembered how I miss Kylo. I am sad for him because he lost his father so early in his age. Then his little sister who is oblivious of what is happening to her surroundings. Nakakalungkot walang ama ang mga bata.

I miss Daddy and Mommy. Hindi na rin sila bumabata, kalaunan ay mawawala rin sila sa akin kapag sa sobrang tanda. Kaya dapat sinusulit ko 'yung mga araw na kasama ko sila. I am wasting my two years here. I should've gone to my family.

Hanggang sa napatingin ako kay Cadence na sobrang payapa ang kaniyang pagtulog. Mabilis gumawa 'yung kamay ko at napadpad ito sa pisnge niya. I cannot imagine God took his time to craft this man in front of me. He is so perfect in my eyes. Kaya maraming mga babae na naghahabol sa kaniya.

He's all I have in this world. I may be irritated at him always, but he is so important to my world. I like it when he's always there beside me and never leaves me alone. He's always there even the whole world turned its back on me. Always there on my side to give me a companion.

I remember when I was young, I used to admire him and I had a huge crush on him. But Lola said that it is her bunsong anak. Kaya hindi ko na lang tinuloy kasi mali 'yung feelings ko no'n.

"You're awake? Hmm," he said, huskily. Namilog mata ko dahil dumilat 'yung mata niya. Kinuha niya kamay ko at pinagsiklop ito. "Sleep more, baby..."

"I can't sleep," I replied.

His lips protruded. "Why not?"

"May iniisip lang ako. Ang dami lang pumapasok sa isip ko."

Umayos ng higa si Cadence at ngayon ay tinitingnan ako hudyat na hinihintay ang idudugtong ko. He looks so handsome tonight, lalo na magulo 'yung buhok niya na natatakpan ng mata niya. Kinagat ko 'yung labi ko habang pinagmamasdan siya.

"What is it? Tell me your thoughts, Kyla," aniya nito habang seryoso na nakatingin sa akin. Napalunok ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin. "Your hands feel so good against mine. It is so smooth. Darn."

I giggled. "Of course, inaalagaan ko skin ko. You know how conscious I am of my skin, Cadence."

"I know. I always remember every little detail about you, brat. I know everything from head to toe. Anyway, what are your thoughts? Let me hear it."

"I want to go home, Cadence."

Mabilis na bumangon si Cadence sa aking nasabi. Para ba siyang nagising mula sa bangungot dahil sa kaniyang reaksyon. His eyes are blinking briefly. Buntikan na ako matawa sa kaniya!

"Pardon?" he asked, bewildered. "I think I was dreaming. Come again?"

"I want to go home," I reiterated. Kagat-kagat ko 'yung labi ko dahil muli siya napangiti sa akin. Mabilis niya ako binuhat at pinatong niya ako sa ibabaw niya. "Cadence! Ano ba!"

"We'll go home? Really?"

I chuckled. "Really! Kanina ko pa siya pinag-iisipan. Hindi ko naman alam na ganito ka kasaya na uuwi na ako sa Pinas."

"That's our home. You're also my home, too..."