Yearbook (R-18)

Chapter 16

SA KABILA NG PANLALABO ng paningin ni Samuel, napansin pa rin niya ang nakatayong tao sa gitna ng kanilang sala. Nakasuot ito ng itim na hooded jacket, at itim din na pantalon. Pilit niya itong kinikilala pero hindi niya makita ang mukha dahil natatakpan ito ng hood. Pero isa lang ang natitiyak niya, hindi ito si Mang Yul o si Aling Margen o si Harlen, “S-Sino ka?” kinakabahan niyang tanong.

Pero hindi man lang bumuka ang bibig ng nilalang na ito. Sa halip, isang pamilyar na Yearbook ang bigla na lang nitong hinihagis.

At ganoon na lang ang laking-gulat ni Samuel nang mabasa niya roon ang pangalan niya. Katibayan na pagmamay-ari niya ang Yearbook na iyon, “P-Paano…P-Paano mo n-nakuha ‘yan?” tanong pa rin niya sa kabila ng panghihina.

Nakita ni Samuel ang pagguhit ng nakakakilabot na ngiti sa mga labi ng nilalang na iyon na siyang nagpatindig ng mga balahibo niya sa kanyang katawan. Mabilis na gumapang ang takot sa buong pagkatao niya. Sinubukan niyang bumangon pero hinang-hina siya. Ni hindi na niya magawang maikilos ang buo niyang katawan.

“Langit-lupa, Impyerno? Im…Im…Impyerno! Saksak-puso tulo ang dugo? Patay-buhay?...” dahan-dahan nitong pagkanta.

“I-Ikaw?!” nanlalaki ang mga mata ni Samuel. Sa kabila ng kanyang nararamdaman ay nagawa na niyang makilala ito sa pamamagitan ng pagkanta nito.

"I know your secret, Mr. Mortiz!" nakangiting sabi nito, "Hindi na pala kita kailangang tanungin kung kaya mo bang kalimutan si Christine ng isang gabi! Mukhang masayang-masaya ka sa piling ni Harlene!"

“I-Ikaw…” at dahil sa natuklasan ni Samuel, mas naging determinado na siyang depensahan ang kanyang sarili laban sa taong ito. Kaya kahit halos wala nang lakas ang buo niyang katawan ay pinipilit pa rin niyang gumapang papalapit rito.

“Langit-lupa impyerno!” anito saka nagpakawala ng malutong na tawa. Iyong tawa ng tagumpay!

“H-Humanda ka sa akin kapag nahawakan na kita!” pagbabanta ni Samuel.

Pero malutong na tawa lang ginaganti ng nilalang na iyon na labis na kinainis ng binata.

Halos malapit na malapit na si Samuel. Pero hindi na niya nagawa pang hawakan maski ang dulo ng damit nito dahil tuluyan nang nandilim ang buong paligid niya!

Lumipas ang ilang oras ay may isang hindi inaasahan na bisitang dumating sa resthouse ng mga Mortiz, ang ama ni Samuel na si Joshua. Pero laking pagtataka nila Mang Yul dahil wala na roon ang sasakyan ng binata.

"Alam po ba niya na pupunta ako?" tanong ni Joshua.

"Hindi po, eh..." Umiling si Mang Yul, "... kami nga po hindi namin alam na pupunta pala kayo."

Nagpakawala ng marahas na hininga si Joshua, "Masama talaga ang loob niya sa akin. At mukhang natunugan niyang darating ako kaya umalis siya na hindi man lang nagpaalam sa inyo."

"Harlene, ikaw ang galing sa taas kanina? Wala bang nabanggit sa'yo si Sir Samuel kung saan siya pupunta?" usisa ni Mang Yul sa anak.

Umiling naman si Harlene, "W-Wala po siyang nabanggit. Pero kanina naabutan ko siyang may kausap sa phone, girlfriend po yata niya iyon."

"Si Christine iyon," sabi ni Joshua, "Imposibleng sinabi ni Christine na darating ako dahil hindi ko pa siya nakikita mula nang umalis si Samuel sa bahay namin," sa muling pagkakataon ay nagpakawala ito ng marahas na hininga, "Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sa batang iyon. Masyadong mapagmalaki! At napakatigas ng ulo!"

Hindi na nagbigay ng anumang komento si Mang Yul.

Samantala, napahinto naman saglit si Ike sa kanyang ginagawa nang marinig niya ang pagtunog ng doorbell sa unit niya. At nang silipin niya kung sino ang kanyang bisita ay matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi.

Si Christine.

Dali-dali na ring binuksan ni Ike ang pinto para sa dalaga. Aktong babatiin pa sana siya nito nang mabilis na niya itong hinila papasok. Mabilis na rin niyang kinabig ang baywang ng dalaga, at mariin na siniil ng halik ang mga labi nito.

Nagulat man ay nagawa nang tumugon ni Christine. Mas naging mapusok at malalim ang ginaganti nitong halik.

"Damn! I miss you so much!" Bulong ni Ike sa kabila ng walang sawang paghalik niya sa mga labi ng dalaga hanggang bumababa ito sa leeg.

"I-I hate Samuel! Two weeks na siyang walang paramdam tapos noong tumawag siya parang may iba siyang kasama!" Pagsusumbong ni Christine habang kusa na nitong tinatanggal ang bitones ng blouse nito.

Bumaba ang mga halik ni Ike patungo sa malulusog na dibdib ng dalaga, "Bakit..... Hmmmm....bakit hindi mo pa kasi siya hihiwalayan?"

Napakagat-labi si Christine sabay ang pag-iling. Pagkaraan ay saglit nitong pinigilan ang binata, at hinawakan ang magkabilang pisngi, "Ayoko! He is my first love! Alam mo iyon diba? Kahit minsan nararamdaman kong mas priority niya ang pagba-vlog!"

Napangisi si Ike, at sa muling pagkakataon ay muli niyang siniil ng halik ang dalaga. Halos hindi naghihiwalay ang kanilang mga labi hanggang marating na nila ang living area.

Nagawa nang itulak ni Christine ang binata sa sofa. At ito na rin mismo ang nagtanggal ng short ng binata.

Napapikit na lang si Ike. Ramdam na ramdam niya ang pananabik ni Christine sa kanyang alaga kaya naman mas ipinadiin pa niya ang ulo nito. Hindi na rin niya napigilan ang mapamura dahil sa init na unti-unting dumaloy sa kanyang kalooban. Pero pilit pa rin niyang kinokontrol ang sarili. Ayaw pa niyang sumabog sa ganitong kainit na namamagitan sa kanilang dalawa ni Christine.

Nagawa nang hatakin ni Ike ang balakang ni Christine patungo sa kanyang ulo. At tumapat sa kanyang mukha ang puwitan nito. Ilang saglit pa ay itinaas na niya ang mini-shirt na suot nito. At namilog ang kanyang mga mata nang matuklasan niyang wala itong suot na underwear. Kaya kaagad na bumungad sa kanya ang malaki nitong karagatan.

"Umakyat ka rito na walang suot na underwear?" Gulat na tanong niya.

"Kilala mo ako, Sir!" pagmamalaki nito saka muling hinarap ang gising na gising na alaga ng binata.

Muling napakislot si Ike nang maramdaman niya init sa loob ng bibig ni Christine. Pero ilang saglit pa ay siya naman ang nagpaligaya rito. Nagawa na niyang sumisid sa karagatan nito.

Nagpawala ng mahabang pag-ungol si Christine. Nagtataas-baba rin ang balakang nito habang abala sa paglalaro kay Junior.

Nang magsawa sa ganoong posisyon, pinaharap na ni Ike ang dalaga. At hinayaan niyang ito mismo ang kumandog at maniobra. At sa muling pagkakataon ay naramdaman niya ang pagpasok ng kanyang sandata sa kayamanan nito.

Habang abala si Christine sa paggiling ay patuloy ang paglalakbay ng mga kamay ni Ike sa bawat bahagi ng katawan nito. Wala siyang sawang minamasahe ang mayayaman nitong bundok. At para na siyang uhaw na sanggol na naghahanap ng kalinga ng isang ina.