Chapter 25
1360 Words
After I hit send I put my phone on the passenger’s seat and started the engine. Malayo-layo ang lugar na sinasabi niya kaya naman paniguradong aabutin ako ng ilang oras sa byahe.
At dahil wala masyadong bumabyahe na tricycle ay naging mabilis ang byahe. Tanging musika lang din ang nagbibigay ingay sa loob ng sasakyan ko, ang boring naman kasi kung hindi ako magpapatugtog, baka makatulog pa ako habang nagmamaneho.
Natigil sa pag-play ang sunod na kanta ng biglang may tumawag sa akin. Nang makita ang pamilyar na pangalan ay kaagad koi tong sinagot.
Mabuti na lang at naka-konekta ang cellphone ko sa sasakyan kaya naman hindi ko na ‘to kailangang hawakan pa.
“Malayo ka pa ba?”
“Medyo. Will be there in thirty,” simpleng sagot ko. nanatili namang nasa daana ng tingin ko habang nakikinig sa sinasabi niya.
“Naka-ready na lahat ng gagamitin natin. Nakapag-setup na rin ako.”
“Thanks Brent,” I said and end the call.
Ngayon namin isasagawa ang plano na pagpasok sa isang illegal auction na ginaganap sa dark web. No’ng una ay sinabi ko na sa bahay na lang kami pero hindi siya pumayag, mabuti na lang din at may sarili siyang studio rito sa San Bernin.
Hindi ko rin akalain na pupunta pa siya rito para sa undercover na balak kong gawin. Pero no’ng pinaliwanag na niya sa akin ang lahat-lahat ay nalinawan ako kung bakit gano’n na lamang ang paggiging pursigido niya na mapasok ang organisasyon na ‘yon.
Isa si Brent na magagaling na hacker na kilala ko at lahat ng impormasyon na kailangan niya ay nahahanap niya kaagad.
Pero itong organisasyon ay masyadong maatas ang security kaya naman ilang taon na rin ang nakalipas nang magsimula siyang mag-imbestiga ukol rito pero wala pa rin siyang nakukuhang impormasyon na pwedeng magamit upang mabuksan ang kaso.
Ang mahirap lang talaga sa trabaho namin ay ‘yong tipong kilala mo na ‘yong suspek pero hindi mo siya mahuli dahil wala kang sapat na ebidensya. At kahit na ipagsigawan mo pa ang mga krimen na ginawa niya ay hindi pa rin sapat ‘yon.
Bigla akong napatingin sa rear-view mirror. Kanina ko pa nararamdaman na parang may nakatingin sa akin.
Bago umalis kanina ay sinuri ko muna ang sasakyan pati na rin ang mga gamit ko at wala naman akong nakitang spy camera o kahit anong device na nakadikit sa sasakyan.
No’ng umuwi kasi si Brent no’ng nakaraang araw ay may binigay siya sa akin na device na pwedeng magamit sa pag-detect kung may ibang device na nakalagay sa mga gamit mo.
Sa kabutihang palad ay walang gano’n ang sasakyan ko kaya naman ang weird kasi pakiramdam ko ay may nakatingin sa akin.
Hindi gano’n kabilis ang pagpapaandar ko kaya naman mas binigyan ko ng atensyon ang buong paligid pero umakto lang ako na parang normal ang lahat. Kung mayroon ngang nagmamasid sa akin ngayon ay baka makahalata sila na napansin ko na sila.
Alam ko na may nakasunod sa akin pero hindi ko makita kung nasaan sila. May iilang sasakyan sa likod ko pero wala namang sasakyan na pamilyar sa akin.
Muli akong napatingin sa rear-view mirror ng may mapansin ako na kahina-hinalang sasakyan.
Napansin ko na ‘yong sasakyan na ‘yon kanina pero hindi ko lang masyadong pinansin dahil baka parehas kami nhg kalyeng dinadaanan pero imposible naman na hanggang ngayon ay nasa likuran ko pa rin sila.
Huminto ako para magpa-gas kanina at hindi ko naman nakita na nagpa-gas din sila. Bukod sa kotse na napansin ko ay naagaw ang atensyon ko ng isang tricycle.
Kung kahina ay hindi kataka-taka, ngayon ay naghihinala na ako lalo na ng makita ko ang mga letra na nakalagay sa harapan ng tricycle.
Sa harapang bahagi ng mga tricycle ay nakalagay ang numero ng sasakyan at kung saang toda ito nabibilang. Kapag may gano’n kasi ay madali mong malalaman kung hanggang saan lang ang byahe ng mga tricycle.
Dalawa lang ang sasakyan na nakasunod sa akin kaya sa palagay ko ay nasa lima hanggang anim na tao
After I hit send I put my phone on the passenger’s seat and started the engine. Malayo-layo ang lugar na sinasabi niya kaya naman paniguradong aabutin ako ng ilang oras sa byahe.
At dahil wala masyadong bumabyahe na tricycle ay naging mabilis ang byahe. Tanging musika lang din ang nagbibigay ingay sa loob ng sasakyan ko, ang boring naman kasi kung hindi ako magpapatugtog, baka makatulog pa ako habang nagmamaneho.
Natigil sa pag-play ang sunod na kanta ng biglang may tumawag sa akin. Nang makita ang pamilyar na pangalan ay kaagad koi tong sinagot.
Mabuti na lang at naka-konekta ang cellphone ko sa sasakyan kaya naman hindi ko na ‘to kailangang hawakan pa.
“Malayo ka pa ba?”
“Medyo. Will be there in thirty,” simpleng sagot ko. nanatili namang nasa daana ng tingin ko habang nakikinig sa sinasabi niya.
“Naka-ready na lahat ng gagamitin natin. Nakapag-setup na rin ako.”
“Thanks Brent,” I said and end the call.
Ngayon namin isasagawa ang plano na pagpasok sa isang illegal auction na ginaganap sa dark web. No’ng una ay sinabi ko na sa bahay na lang kami pero hindi siya pumayag, mabuti na lang din at may sarili siyang studio rito sa San Bernin.
Hindi ko rin akalain na pupunta pa siya rito para sa undercover na balak kong gawin. Pero no’ng pinaliwanag na niya sa akin ang lahat-lahat ay nalinawan ako kung bakit gano’n na lamang ang paggiging pursigido niya na mapasok ang organisasyon na ‘yon.
Isa si Brent na magagaling na hacker na kilala ko at lahat ng impormasyon na kailangan niya ay nahahanap niya kaagad.
Pero itong organisasyon ay masyadong maatas ang security kaya naman ilang taon na rin ang nakalipas nang magsimula siyang mag-imbestiga ukol rito pero wala pa rin siyang nakukuhang impormasyon na pwedeng magamit upang mabuksan ang kaso.
Ang mahirap lang talaga sa trabaho namin ay ‘yong tipong kilala mo na ‘yong suspek pero hindi mo siya mahuli dahil wala kang sapat na ebidensya. At kahit na ipagsigawan mo pa ang mga krimen na ginawa niya ay hindi pa rin sapat ‘yon.
Bigla akong napatingin sa rear-view mirror. Kanina ko pa nararamdaman na parang may nakatingin sa akin.
Bago umalis kanina ay sinuri ko muna ang sasakyan pati na rin ang mga gamit ko at wala naman akong nakitang spy camera o kahit anong device na nakadikit sa sasakyan.
No’ng umuwi kasi si Brent no’ng nakaraang araw ay may binigay siya sa akin na device na pwedeng magamit sa pag-detect kung may ibang device na nakalagay sa mga gamit mo.
Sa kabutihang palad ay walang gano’n ang sasakyan ko kaya naman ang weird kasi pakiramdam ko ay may nakatingin sa akin.
Hindi gano’n kabilis ang pagpapaandar ko kaya naman mas binigyan ko ng atensyon ang buong paligid pero umakto lang ako na parang normal ang lahat. Kung mayroon ngang nagmamasid sa akin ngayon ay baka makahalata sila na napansin ko na sila.
Alam ko na may nakasunod sa akin pero hindi ko makita kung nasaan sila. May iilang sasakyan sa likod ko pero wala namang sasakyan na pamilyar sa akin.
Muli akong napatingin sa rear-view mirror ng may mapansin ako na kahina-hinalang sasakyan.
Napansin ko na ‘yong sasakyan na ‘yon kanina pero hindi ko lang masyadong pinansin dahil baka parehas kami nhg kalyeng dinadaanan pero imposible naman na hanggang ngayon ay nasa likuran ko pa rin sila.
Huminto ako para magpa-gas kanina at hindi ko naman nakita na nagpa-gas din sila. Bukod sa kotse na napansin ko ay naagaw ang atensyon ko ng isang tricycle.
Kung kahina ay hindi kataka-taka, ngayon ay naghihinala na ako lalo na ng makita ko ang mga letra na nakalagay sa harapan ng tricycle.
Sa harapang bahagi ng mga tricycle ay nakalagay ang numero ng sasakyan at kung saang toda ito nabibilang. Kapag may gano’n kasi ay madali mong malalaman kung hanggang saan lang ang byahe ng mga tricycle.
Dalawa lang ang sasakyan na nakasunod sa akin kaya sa palagay ko ay nasa lima hanggang anim na tao
- Writer
