Constantine Atticus Salvatore
Hindi ko alam kong anong masamang hangin ang nagdala saakin sa tapat ng bahay ng mga Lee dahil natagpuan ko nalang ang sarili ko na nakatayo ngayon sa labas ng bahay nila. Tiningnan ko ang kabuuan ng bahay nila, it looks old but masasabi ko naman na okay pa naman tirahan. Ilang minuto na akong nakatayo dito at hindi parin malaman kong kakatok o hindi. Iniwan ko ang trabaho ko ng sandaling makita ko ang video na iyon at ang mga litrato na pinadala saakin ng source ko. Nakasuot parin ako ng pang opisina kong suit.
Habang nakatayo ako sa harapan ng bahay nila ay may narinig akong napasinghap sa may kanang bahagi ko at napabaling ang tingin ko doon. Kaagad akong napangisi ng makita ko kong gaano kagulat ang ekspresyon nito. Napatakip pa siya ng palad sa bibig niya na tila hindi makapaniwalang nakatitig saakin. Kitang kita ko ang pagbalatay ng pangamba sa mukha ng ginang na kamukhang kamukha ng mapapangasawa ko. Hindi makakailang para silang pinagbiyak na bunga.
Akmang aatras pa sana ito ng biglang may tumawag dito at nilapitan ito habang tila hindi ako nito napansin "oh mahal akala ko ba may kukunin kalang sa loob ng bahay eh bakit tila nakakita ka ng mul-" hindi na natapos ang sinasabi ni Mr. Lee ng humarap din ito sa gawi ko dahil sinundan niya ang tingin ng asawa. Parehas ng kabiyak ay nagulat din ito ng makita ako alam kong hindi nila inaasahan na magpapakita ako sa kanila sa loob ng ilang taon. Alam kong kilala nila ako dahil hindi lingid sa kaalam nila na kamukhang kamukha ko si dad. I inherit this face from him and from our ancestors.
"Kamusta kayo Mr. Lee and Mrs. Lee" pormal na saad ko sa kanila habang binigyan sila ng tamang ngiti at namulsa sa harapan nila habang sila ay nagkatinginan at tila nag uusap ang parehas na may takot nilang mga mata.
"A-Ano p-pong g-ginagawa ninyo d-dito sa t-tapat ng b-bahay namin y-young m-master A-Atticus" pautal utal at kabadong tanong saakin ni Mr. Lee.
Nginitian ko lang sila dahil ayaw ko silang takutin masyado dahil alam kong magiging in-laws ko sila balang araw pwera nalang kong hindi sila tutupad sa usapan dahil hindi ko sila sasantuhin kahit sila pa ang magulang ng magiging asawa ko. I will not let them take away my wife from me. He is mine, he's my mi amore and I'll rather kill anyone who will take him away from me whoever it is.
"Hindi ninyo ba muna ako iimbitahin pumasok sa bahay na kinalakihan ng asawa ko?" nakangiti ko paring tanong sa kanila. Hindi nila inaasahan ang pagtawag ko ng asawa sa anak nila.
Kahit kita ko ang pag aalangan sa mga mata nila na papasukin ako sa bahay nila ay wala silang nagawa lalo na ng mapatingin sila sa bodyguards ko na nasa may tabi ng kotse ko.
"T-Tara p-po s-sa l-loob y-young master Atticus" paanyaya saakin ni Mrs. Lee habang magkahawak sila ng kamay ni Mr. Lee at naunang pumasok sa loob. Tiningnan ko muna ang dalawang body guard ko at saka sila tumango bago ako pumasok sa loob pasunod sa mag asawa.
Naabutan ko sila sa salas nila na parehong nakaupo sa sofa at naupo naman ako sa sofang kaharap nila. Tumayo si Mrs. Lee at nanginginig na ngumiti saakin bago nagtanong "g-gusto p-po ba ninyo n-ng juice, k-kape, o t-tubig nalang y-young m-master?" tanong saakin ni Mrs. Lee.
"Juice nalang" simpleng saad ko sa kanya at tumango naman ito. Naiwan kaming dalawa ni Mr. Lee sa salas habang kitang kita ko na nag aalangan siyang tumingin saakin at nagsalita "a-ano p-po b-ba ang p-pinunta n-ninyo dito y-young master?" tanong niya saakin kaya kinomportable ko ang pag upo saka ngumiti sa kanya "It's just happened that my feet brought me here I just want to have a sight of what life did my wife have here" saad ko sa kanya.
"Y-Young m-master m-mahal na mahal p-po n-namin ang anak namin. M-May konting i-ipon na po kami at p-pangako po magbabayad kami ng pagkakautang namin w-wag lang po ang anak namin p-pakiusap po" saad niya na naging desperado bigla ang mukha.
Agad na nabura ang ngiti sa labi ko dahil sa narinig mula sa kanya.
"Ang kasunduan ay kasunduan Mr. Lee. Hindi ninyo na mababago ang desisyon ko I want your son and you can't do anything but to give him to me whatever it takes. Akin siya Mr. Lee" matigas na saad ko sa kanya. I sounded obsessed but who cares talaga namang obssess ako sa anak nila na alam kong akin hindi pa man ito napapanganak. Magmula palang ng bata ako ay hindi ko hilig makisalamuha sa ibang mga kabataan na kagaya ko. I am homeschooled when I was in gradeschool dahil ayaw na ayaw kong makisalamuha sa ibang bata but nang mag highschool ako ay napag isipan ko na lumabas ng bahay at mag aral sa isang Academy. I choose all boys school I tried my self harder para maging kong ano ako ngayon dahil gusto ko pag nagkita na kami ay wala na siyang hahanapin pa saakin. I want to be his everything as he was an everything to me gusto ko ako lang ang makikita ng mga mata niya at ako lang ang higit sa mga mata niya. Sinubaybayan ko siya hanggang sa lumaki na siya at ako ay nakapagtapos na ng kolehiyo at sinimulan ng itake over ang ilang business ng pamilya namin.
Hindi ko man inaasahan ang pagtayo niya mula sa sofa at paglapit sa may paanan ko saka walang pag aatubiling lumuhod na sakto namang paglabas ni Mrs. Lee mula sa kusina.
"Jeon!" biglang tawag ni Mrs. Lee sa asawa pero nagpatuloy sa pagmamakaawa si Mr. Lee saakin at pilit siyang hinihila ng asawa patayo pero nanatiling matigas si Mr. Lee kaya maging si Mrs. Lee ay nagmakaawa na din.
"I don't wanna repeat myself Mr. And Mrs. Lee. Walang magagawa ang pagmamakaawa ninyo saakin dahil walang magbabago sa desisyon ko at sana ay wag kayong magkakamaling itakas siya dahil mahahanap at mahahanap ko parin kayo. I'm not Constantine Atticus Salvatore for nothing so don't dare" mahinahon pero may pagbabantang saad ko sa kanila dahil alam kong may posibilidad na gawin nila iyon.
Umiling iling sila pareho at mas nagmakaawa pa saakin "p-please young m-master wag p-po ang anak n-namin. H-Hindi ko m-maaatim na maging p-pangbayad u-utang namin s-sya. A-Ako nalang p-po ang gawin ninyong alila o utusan w-wag mo lang pong kunin s-samin ang anak namin" desperadong saad ni Mr. Lee.
Dahil sa nairita na ako sa paulit ulit nilang pagmamakaawa ay tumayo na ako na kinaalerto naman ng mag asawa at hinawakan pa ako sa magkabilang paa ko habang humihikbi si Mrs. Lee at paulit ulit na nagmamakaawa si Mr. Lee.
Napabuntong hininga ako ng malalim at pilit na inaalis sila sa pagkakahawak sa paa ko dahil as long as I can ay ayaw kong mapakitaan sila ng mas marahas pang pag uugali ko. Aaminin kong hindi ako mabait na tao most of the time ay cold ako lalong lalo na sa mga tao sa paligid ko, I don't utter much words at magsasalita lamang kong kinakailangan, I don't like showing expressions and showing care is not on my vocabulary. I'm a devil indeed they say but I don't care dahil walang makakahadlang saakin sa pagkuha sa kong ano ang nararapat saakin.
Dahil sa hindi ko maalis ang pagkakahawak nila sa paa ko ay tuluyan ng nag init ang ulo ko at akmang tatawagin ko na sana ang mga guards ko na nasa labas ng biglang may boses na tumawag sa mag asawa.
"Mama! Papa!" saad ng isang medyo may katinisang boses pero mababakas mo doon ang pagiging malambot ng boses niya.
Hindi ko alam kong ano ang una kong mararamdaman sa mg oras na ito lalo na't nasa harapan ko ang taong sumasakop sa buong puso ko. Ang taong matagal kong inasam kahit na wala pa itong alam sa tungkol saakin at sa kasunduan. Para itong anghel na bumaba sa lupa dahil sa maamo nitong mukha at hindi maipagkakailang kagandahan.
Agad siyang lumapit sa dalawang tao na nakahawak sa paa ko habang ako ay nakasunod lang ang tingin sa kanya. Hindi man lang niya ako tinapunan ng tingin which is odd for me at lalong hindi ako sanay dahil walang taong hindi napapalingon saakin once I passed infront of them o kaya nakita nila ako.
"Bakit po kayo nakaluhod at bakit ka umiiyak mama. Sino pong nagpaiyak sainyo ha?" tanong niya sa mga magulang saka inakay pareho patayo. Agad namang tumalima ang dalawa at niyakap parehas ang anak nilang takang taka sa kong ano ba ang nangyayare at ano ang ibig sabihin ng nadatnan nito. Nakatingin lang ako sa kanila particularly sa kanya.
"Wala lang to anak. Pasensya kong nakita mo kami ng mama mo sa ganoong sitwasyon. Hindi lang namin kayang malayo ka saamin anak hindi namin kakayanin ng mama mo" saad ni Mr. Lee which he is pertaining about the agreement na kinataka ni Delaney.
"A-ano po bang i-ibig ninyong s-sabihin papa? Bakit naman ako malalayo sainyo?" buong pagtatakang tanong nito sa mga magulang habang nakakunot ang noo at bakas ang pagtataka at pagkagulo ss magandang mukha nito.
Napadako naman ang tingin niya saakin and when I met his chesnut colored orbs ay halos mawalan ako ng hininga. He made me breatheless in just giving me a stare.
"At sino naman po itong bisita ninyo at bakit nakaluhod kayo sa paanan niya kanina? May dapat po ba akong malaman? May problema ba kayo mama papa?" seryosong tanong niya sa mga magulang pero nasa akin parinnang tingin niya. Mariin niya ang pinapasadahan ng tingin and f**k it.
This is the very first time na tila naconcious ako sa ayos ko. Am I handsome to his eyes? Baka masyadong stress ang mukha ko ngayon and many more issues na baka ikaturn off niya saakin. Tahimik akong napamura sa sarili ko dahil sa mga iniisip na dati naman ay hindi ako ganito pero bakit pagdating sa kanya ay biglang napapalitan ng hindi pamilyar na ugali ko ang dating nakasanayan ko.
Umiling iling lang ang mag asawa at pilit na nilalayo saakin ang anak nila na kinakunot naman ng noo ko pero I didn't utter any single words dahil hindi parin ako makabawi sa una naming pagkikita sa mga oras na to. He's to beautiful and too cute to get over through in just a spit of seconds kaya nanatili akong tahimik at pinanatili ang dominance sa aura ko not to scare him but to let him know that I am the one who owns him.
"W-wala anak. Pumasok kana muna sa kwarto mo dahil may pinag uusapan lang kami ng bisita namin. Sige na don kana muna sa kwarto mo nak" medyo pagkagaralgal na boses na saad ni Mrs. Lee kay Delaney na mas lalong kinataka ng binata.
Tiningnan muna niya ang mga magulang at halata dito ang pagmamakaawa na sundin na lamang sila nito. Hindi ako papayag na ganon ganon nalang nila na ilayo siya saakin kaya pinili kong magsalita na with my usual tone.
"Bakit ninyo siya pinapapasok sa room niya? Afraid of letting him know about the agreement" may panunuya kong tanong sa kanila.
"A-Agreement? Ano ang tungkol doon mama, papa? Naguguluhan na po ako, pwede bang ipaliwanag ninyo saakin ang mga nangyayare at sino itong bisita ninyo at naabutan ko pa kayong nakaluhod sa paanan niya kanina" naguguluhang saad ni Delaney sa mga magulang niya.
Hindi ko naman maialis ang titig ko sa kanya habang nakikita siya kong paano maguluhan but at the same time ay cute parin ang itsura. Damn it I can't believe that I will get to this point that I am praising a person this much but why do I feel this so right na tila wala lang saakin yung sinabi ko that I disgust praising people's but pagdating sa kanya ay hindi ko mapigilan lalo pa't iyon naman talaga ang nakikita ko.
"We'll tell you later anak sa ngayon ay hayaan mo muna kaming mag usap. Pasok kana muna sa kwarto mo please" pakiusap ni Mr. Lee dito habang hinihilot ang sentido. Aalma pa sana ito at maging ako ng tingnan siya ni Mr. Lee ng mariin kaya wala na itong nagawa. Pero bago siya pumanhik papasok sa kwarto niya ay muli niya akong binalingan ng tingin kaya muling nagtama ang mga mata namin but he's the one who first revoke our staring moment saka dumiretso sa kwarto niya habang ako ay napasunod ng tingin sa kanya.
"Pakiusap young master Atticus bigyan ninyo pa kami ng sapat na panahon para makasama ang anak namin at sana ay wag ninyo na ulit kaming puntahan dito" pakiusap ni Mr. Lee na kinabaling ng tingin ko sa kanila na kinapantig ng tenga ko but I hold my temper as much I can lalo pa't nandito lang si Delaney.
"You don't have the right to order me but I can give you the remaining month bago siya tumuntong sa tamang edad dahil mapapasakin din naman siya once he step on his right age" saad ko sa kanila at saka walang pasabing umalis na sa harapan nila at lumabas ng bahay nila.
I take another glance sa bahay nila at agad na napadako ang tingin ko sa isang bintana na nasa kanang bahagi ng bahay nila at doon nagsalubong ang mga mata namin. He's staring at me intently and I can't help to stare at his beautiful chesnut orbs too.
Hindi ko alam pero kusang pumorma ang isang ngiti sa labi ko habang nakatitig parin ako sa kanya bago umusal ng "It will not take long mi amore, it will not take long