"Naz!"
Filiz üstümden çektiği yorganı tekrar tepeme kadar örttüm. Bir yandan da hâlâ salya sümük ağlıyordum.
"Yeter artık! Bunda ağlanacak ne var söyler misin?" dedi Demet.
Nişanda farkına vardığım gerçek beni resmen altüst etmişti. Bir süre kızların omuzlarında ağladıktan sonra artık eve gitmek istediğimi söylemiştim. Onlar da bu geceyi yanımda geçirmeye karar vermişlerdi.
Ilk olarak tuvalete gidip yüzümü gözümü biraz olsun toparlamaya çalışmıştık. Ardından annemlere nişandan erken ayrılacağımı, kızlarla biraz vakit geçirmek istediğimizi söylemiştim. O hâldeyken Sezer'i görmeye dayanamayacağımdan, kızlara çantam ve ceketimi alma görevini de vermiştim.
Yani kısacası Sezer'den kaçmıştım! Kafam böylesine karışıkken onunla yüzleşecek gücü bir türlü kendimde bulamamıştım.
Filiz bir kez d
