Yaman'ın sözleri odada çınlıyordu: "Sana söz veriyorum." Ancak bu sözlerin ağırlığı, Hayal'in omuzlarına bir örtü gibi çöken derin bir şüphe ve kederle mücadele ediyordu. Yaman, onu yalnız bırakıp Mustafa Bey ile görüşmeye gittiğinde, Hayal odasında kaldı, zihni Bedirhan'ın zehirli itiraflarıyla ve babasına dair korkunç ihtimallerle boğuştu.
Bir süre sonra, dışarıdan hafif bir gürültü duydu. Babasının odasından gelen hıçkırık sesleriydi. Yüreği ağzında, koşarak odasına gitti. Ahmet Amca, yatağının kenarında oturmuş, ellerine gizlemişti yüzünü, omuzları acı içinde titriyordu.
"Baba?" diye fısıldadı Hayal, yanına oturarak. "Baba, ne oldu?"
Ahmet Amca, başını kaldırdı. Gözleri kıpkırmızı, yüzü ıslak izlerle doluydu. Bakışları, derin bir pişmanlık ve suçlulukla doluydu.
"Kızım," diye zorlu
