CHAPTER 4: Stranger Wants to Marry Me

2435 Words
GRACE'S POINT OF VIEW Binuksan ko ang aking pinto dahil may kumatok nito. This is so unusual for me, wala namang ibang kakatok ng pinto ko eh, maliban na lang sa land lord. Pero kakabayad ko lang ng renta ko ah, ano naman kaya ang pakay niya? "Yes?" tanong ko nang mabuksan ko na ang aking pintuan. Ngunit hindi land lord ang bumungad. Isang matipunong lalake ang bumungad sa akin, matangkad, makapal ang kilay at mapula ang labi. Hindi ko maipagkakailang gwapo siya. At nakakaagaw atensyon ang kaniyang mabangong pabango. "Ikaw ba si Grace Fiveash?" tanong nito sa malamig na tono. kumunot ang aking noo at napaatras nang kaunti, "Bakit, anong kailangan mo?" tanong ko. Mas mabuti nang hindi padalos-dalos sa isasagot, uso pa naman ngayon ang mga krimen. It is not safe to give information to strangers. "I came to say na hindi dumating ang order ko at balang araw ay magkikita ulit tayo, at sa araw na iyon ay papakasalan mo ako." sobrang lamig ng kaniyang tono no'ng sinasabi niya ito. Nanlaki ang aking mga mata, muling napaatras at napalunok. Is he on drugs?! Ano raw? Order niya? Papakasalan ako? Nababaliw na ba siya? Ni hindi ko nga siya kilala eh. He was asking me if I am Grace Fiveash, he did not even get the answer pero sigurado na siyang papakasalan ko siya? Ew. Crazy. Kinabahan naman ako kaagad, "Who the hell are you?!" tanong ko sa diin na tono. "Sumagot ka o tatawag ako ng pulis?" pananakot ko. Sa halip na matakot ay binigyan lamang niya ako ng nakakalokong ngiti na siyang mas lalong nagpakunot ng aking noo. Sino ba ang lalakeng ito? Ba't parang ang tapang naman niya? Para siyang baliw. Sayang naman ang kagwapuhan niya kung baliw lang din naman. "Who the hell am I?" pag-ulit niya sa tanong ko at saka humakbang palapit sa akin. I don't know what's happening to me, gusto ko siyang itulak palayo, suntukin o hampasin ng kung ano, ngunit habang palapit siya nang palapit sa akin ay mas lalo kong nalalanghap ang kaniyang halimuyak na nagpapayelo ng aking mga binti at braso. Napakabango. Tila ba nakakalimutan ko na isa siyang estranghero at maaaring isang masamang tao. He slightly pushed me towards the door and leaned his arms on it which caused me to be locked in his arms. We are really, really, really, inches away from each other. Konting galaw na lang ay mahahalikan niya na ako. We are like couple in a romantic scene. What is with this man? Bakit niya ginagawa ang bagay na ito?! Hindi ko na ito nagugustuhan, ngunit hindi ako makapalag! Hindi ko maintindihan kung bakit hindi ako makagalaw! Ang lakas ng t***k ng puso ko. Hindi ko maintindihan! Maya-maya ay idinikit niya ang kaniyang labi sa aking tainga, I felt the hotness of his lips! At saka siya bumulong. "I am your future husband," he whispered in a gentle and taming way. Baliw nga ang isang 'to. My heartbeat went too fast. What is he saying? Natatakot ako sa mga susunod niyang gagawin, natatakot ako dahil hindi ako makapalag, baka hindi ko maprotektahan ang aking sarili, baka may kung anong masama siyang gagawin. I still sink this to myself, this person is a stranger! And crazy! Nakakatakot. Aksidente namang napunta ang aking kamay sa aking bulsa at nakapa ko ang cellphone ko roon. Hindi na ako nagdalawang isip pa, I grabbed it secretly to text someone who could help me, ngunit masyado akong nanginginig dahil sa takot. It fell on the floor, masyadong malakas ang pagkahulog nito but this man did not react! Nanatili pa rin siya sa posisyon niya na para bang walang narinig. "Supremo, your cousins are in trouble." may biglang sumulpot sa harap ng dormitoryo ko. Ang boses niya ay nakakatakot at napakalaki ng kaniyang katawan. Sa tingin ko ay mga nasa thirty five o fourty years old na. Sino na naman ang isang ito? Kanina pa ba siya? Nasaksihan niya ba ang nangyari? Sobrang nakakailang ang aming posisyon, para kaming magsyota na nagtatalik. Agad naman ako nagkaroon ng lakas no'ng maramdaman ko ang pagkailang. Tinulak ko ang lalake at napaatras lamang siya nang kaunti although it was already my full force. He cleared his throat at saka sinenyasan ang estrangherong kakadating lang, "I'll be there," wika nito. Sino ba ang mga ito? Bakit nagpapapasok ang land lord ng mga estranghero? "France, ihatid mo nga muna ang aking magiging asawa sa kaniyang pupuntahan. Siguraduhin mong makakarating siya nang ligtas." dagdag nito na siyang nagpalaglag ng aking panga. Yumuko naman ang lalakeng kakarating lang na nagngangalang France, "Masusunod, Supremo." sabi niya. "T-Teka! S-S-Sino ba kayo?!" tanong ko sa galit na tono. Sa wakas ay nagkaroon na ako ng lakas. Supremo? France? What the hell! I don't know them. Hindi pa rin mawala ang kaba at takot ko. At, paano niya nalamang may lakad ako ngayon? Why does he address me as his future wife eh hindi ko naman kilala ang mokong na ito! Halatang nagtaka ang lalakeng nagngangalang France dahil sa aking tanong at halata rin na gusto niyang sumagot ngunit tiningnan na lamang niya ang lalakeng nang-harass sa akin! Ang tae talaga no'n! "Pick the car now, France." utos ni Supremo, raw. At agad namang lumisan si France. Sa palagay ko ay boss itong si Supremo. Sa tindig pa lamang niya, postura at sa pamamaraan ng pananalita—ang yabang kasi—mahahalata mo na na isa siyang mayaman na boss. Tiningnan ko siya kaagad nang masama no'ng kami na lamang ang naiwan, "I will call the police!" sigaw ko saka kumaripas ng takbo papasok sa dormitory. Kara-karaka kong isinara ang pinto ngunit napakabilis niyang gumalaw. "Stop being tough on me, wife." wika niya habang pinipigilan ang pinto na masara. Nababaliw na talaga ang isang 'to. "Wife your face! Ipapakulong kitang baliw ka!" sigaw ko naman habang pinipilit na maisara ang pinto. Ugh. Ang tigas niya. Nahihirapan akong maisara. Mas lalo akong kinakabahan ngayon. Pakiramdam ko ay papatayin niya ako kapag nagwagi siya sa tulakang ito! Nako po! Hindi maaari! Kung sakaling magwagi man siya, tatakbo na lamang ako hanggang sa dulo ng aking makakaya. I will save myself no matter what. At dumating na nga ang punto na nagwagi siya. He pushed the door with force at ako ay tumilapon ngunit tumayo ako kaagad at dinaklot ang cellphone ko na nahulog kanina. As what I've planned, tumakbo ako nang napakabilis. As in super bilis, sobrang, sobrang bilis, ngunit sa dalawang hakbang niya pa lang ay nahabol niya na ako. What the effin?! "Calm down, wife. I'm not gonna hurt you." Wika nito sa maamong tono saka niya ako binuhat patiwarik pabalik sa aking dormitory. My tummy is pressing his shoulder and his arm is tied on my legs. He is an idiot! Pinagpapalo at pinagsusuntok ko ang kaniyang likuran. "Ibaba mo ako! Ibaba mo ako! Somebody! Help me!" paulit-ulit kong sigaw. He opened the door widely when he reached it, "Shh, zip your mouth." wika nito at saka ako binaba. Saktong pagkababa niya sa akin ay dumating din si France gamit ang magarbong sasakyan. I was about to burst out and punch this man's face ngunit natigilan ako nang makita ang kumikinang na sasakyan ni France. If I am not mistaken, that is a Bugatti La Voiture Noire! The most expensive car in the world! Imagine, sa buong mundo! "I cannot take you to places at this time, ngunit pinapangako ko na balang araw ay pagsisilbihan kita, araw-araw." Supremo distracted me from gazing the fancy car. He stated this as if he had failed to do something. Kung ano-ano na naman ang pinagsasabi nitong baliw na 'to. Sinamaan ko siya ulit ng tingin saka sinabing, "Sino ba talaga kayo?!" tanong ko sa kanila. --- At ako nga ay walang nagawa, napilit ako ni Supremo na sumakay sa Bugatti. I don't know what's with that Supremo. Oo, natatakot ako sa kanya dahil nga baliw siya at isa siyang estranghero, ngunit may kung anong meron sa kaniya na nagpapatigil sa akin nang kusa. I think he has a super power that stuns people. Parang without my knowledge ay agad na lamang niya ako napapaamo. I think, dahil ito sa nakakaakit niyang pabango. I never ever smelled something like his. STILL, wala pa rin akong alam kung sino ang mga ito. I asked them multiple times ngunit may laging nag-iinterrupt sa tuwing nagtatanong ako. Psh. Anyway, I am sitting at the backseat while France's driving for me. Si Supremo naman ay lumisan na dahil kinakailangan daw siya ng mga pinsan niya; as if I care. Supremo used another Bugatti La Voiture as well, d*mn it! These creatures are so d*mn rich. Sino ba kasi ang mga ito? I know their intentions with me is not to kidnap me or to steal something from me because hellooo! I'm a broke weirdo. Wala silang mapapala sa akin. Hindi ko talaga matansya kung ano ang eksaktong pakay nila sa akin. Are they pranking me? Are they doing vlogs? Vlogger ba sila? Hmm, sa palagay ko nama'y hindi. I see no cameras at all. So what? Ano ang pakay nila? Who are they? Ugh. they are making me crazy. Napakamisteryoso ng mga ito. Dapat pala sa susunod ay maging handa na ako, upang hindi na ako ma-stun ni Supremo! at maisumbong ko na siya sa mga pulis. Tse! Kahit na gwapo siya at mayaman at mabango, wala akong pakealam! Muntik niya na ako bigyan ng heart attack. Nadadamay pa tuloy itong si France. Mukhang mabait naman si France eh, sinusunod niya lang ang mga pinag-uutos ni Supremo. "So, you are the girl he's been talking about." France broke the silence, he asked as he glimpsed on the rear mirror. Kumunot ang noo ko dala ng pagtataka, "The girl he's been talking about? What do you mean?" tanong ko. "Supremo's in love for the very first time, at nagtataka kaming lahat because he never believed in love ever since tapos ngayon malalaman naming may natitipuhan siya." he spoke as he unleashed his smile. Napangiwi na lamang ako, "Ang ibig mong sabihin ay natitipuhan ako ni Supremo?" tanong ko. Deep inside ay diring-diri ako. I also don't believe in love. Isang kalokohang nananakit ng mga mangmang, at ang mga mangmang naman ay willing lang masaktan para sa pag-ibig. Gosh, so impractical. Kaya ayaw ko maging mangmang eh, sayang lang ang oras. He giggled, "I didn't know you are unaware about it. Ang sabi lamang niya ay bibisitahin niya ang kaniyang minamahal ngayong araw, hindi ko inaasahan na ganito ang mangyayari, na hindi mo pala alam." he stated and turned to laugh. "Pagpasensyahan mo na siya sa mga nagawa niya, binibini. Sanay lang talaga siya na walang batas na sinusunod, it has always been his." dagdag niya. I rolled my eyes and sighed, "Obvious naman eh, parang hindi niya alam ang salitang trespassing at harass." I spoke and crossed my arms. The way Supremo acted earlier, para siyang spoiled na anak na kailangan masunod ang lahat ng gusto niya kahit labag na ito sa batas. "Tsaka isa pa, paano niya ako nakilala? How can he love me kung hindi pa niya ako gaanong nakikilala?" taas kilay kong tanong. Nakakatawa lang kasi, pakakasalan ko raw siya sa susunod naming pagkikita, wow ha. Binili niya ba ako? He shrugged, "I don't know, maybe he met you somewhere here." sagot niya. Napakibit balikat na lamang din ako, hindi bale na nga lang. "So, do you mind if you say who you really are?" I asked. Nawala ang kaniyang ngiti sa labi at agad na sumeryoso ang kaniyang mukha. I can see it from the rear mirror. Naalerto naman ako kaagad, kahit na mabait siya sa tingin ko, strangers will always be strangers. "My name is France, I am Marco's bodyguard and personal assistant." he introduced in a serious way. Muling nakunot ang noo ko, "Who's Marco?" tanong ko. "Marco is the supreme commander of the Trio. We call him Supremo." Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang panga, "S-Supremo? I thought it was his name." I spoke. He shook his head, "Nope, that's what we've addressed him." sabi niya. I shrugged, ang swerte naman ni Marco. Very important person pala siya, may pa-bodyguard pa siya eh. At naka-Bugatti pa ang bodyguard ah, sosyal. May pa personal assistant pa ang peg. Sana all na lang talaga. Ang yaman naman pala niya, kaya pala kung makapag-asta siya ay parang kaya niya lang bayaran ang batas. "Ano naman ang Trio?" muli kong tanong. "I'm sorry, but I can give you a limited information only, this is for their safety. Don't worry, kapag ikinasal na kayo ay malalaman mo rin ang lahat." WHAT?! WHAT THE EFF?! --- That was so insane. After our talk, makukunsidira ko pa rin na isang estranghero si France. He did not really introduced himself to me. Napakamisteryoso naman nila. Sana ay hindi ko na sila ma-encounter sa susunod. Anyway, narito na ako ngayon sa mansyon ng aking ka-groupmate sa battle of brains. Today is our first day of reviewing. Sabi niya bahay lang daw, mansyon naman pala. Nakakalaglag ng panga talaga 'tong mga mayayaman na ito. Mabuti naman humble siya in some ways, suplado nga lang talaga. Namaalam na sa akin si France when he dropped me in this location, I also waved my goodbye. Sana talaga ay hindi ko na sila ma-encounter sa susunod. "They are creepy, mysterious and... fancy." I said to myself when France left. "Good morning, ma'am. Kayo po ba si Ms. Grace?" tanong ng kasambahay na sumalubong sa akin sa gate. Alam kong kasambahay siya dahil sa uniporme niya. "Opo," nakangiti kong sagot. "Pasok po kayo, kanina pa nila kayo hinihintay." She said as she opened the gate for me and walked me to the exact room where we'll have the review. "Why late?" taas kilay na tanong ni Angel nang makarating ako sa silid na iyon. Ano ba namang araw 'to? Napakamalas naman. Kanina ay nasira na ang umaga ko dahil sa supremo na iyon, at naging sanhi pa ng pagka-late ko, tapos ngayon ay masisira na naman dahil sa pagmumukha ni Angel. Hays, hirap naman. "I had a problem," I said and sat down next to this man, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam ang pangalan niya. I hope the next hours would be fine, sobrang malas ko kanina eh. I pray that the rest of the hours would be stress free. --- CRIPTICA_G
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD