Ramdam ko ang tingin ng mga kasama sa akin, pero hindi ko mabigyan ng atensyon lalo pa’t tulala at hinahaplos lamang si Angelina na nasa aking kandungan.
“Brokenhearted talaga si Mara, oh,” naiiling na sabi ni Annie na siyang nagpawala sa lalim ng iniisip ko. Napaangat nang tuluyan ang tingin ko sa kanila at mukhang kanina pa nila akong pinagmamasdan.
Napailing-iling na lamang si Yasmin. Si Ate Corine naman ay napanguso habang si Annie ang nakatingin sa akin at tila binabasa ang bawat galaw ko.
“Matagal ka nang tahimik, pero hindi sa ganitong punto na parang wala nang kislap diyan sa mga mata mo. Wala nang kinang, walang buhay, walang dilig na bulaklak!” ngiwi ni Annie.
Doon lang umismid si Ate Corine ngunit sang-ayon din naman…
Isang panibagong hapon at nandito ulit kami sa mada
