Episode 5
1759 Words
Episode 5
Ann Liza Montesclaros
I WAS taken aback on how intimidating he is. Of course, he is much older, taller and stronger than us. Kapag pinatulan ako nito, ewan ko na lang talaga. I hope he is a bit chivalrous to not punch me straight to the face, for kicking his balls last time.
Agad kong inalis ang pagkakahawak niya sa aking braso. Like how dare him touches me like that?
"Excuse me?" tanong ko sa kanya na maang-maangan. There is no way in hell na aamin ako sa ginawa ko. Liar is a winner.
"Don't excuse me miss, if you do not want me to create any commotion here, better to go on our car," sabi nito. I cannot believe what he is saying and insisting. How bullshit he is for actually thinking na sasama ako.
"Sorry, Sir, Mister, or whatsoever... Pero hindi ako, kami sasama sa iyo. Do I know you ba? I do not talk to stranger either. Malay ko ba kung may gagawin kang masama sa amin."
He smiled, and that is one of a hell attractive smile.
Erase! Sinong attractive? Ann Liza! Kailan ka pa naging into mature and handsome guy na ganyan?
"Do you want me to shout here, on how your trespass on our borderline? How you kick me on my private parts? Until now it is aching, and you should take responsible with it."
Wala na akong nagawa nang pagbantaan na niya ako. He does not look making a lie, lalo na nang sabihin pa nga niya na sisigaw siya. The audacity of this Mr. Zero Ferrer to blackmailed me!
Maganda at magara ang kotse nila. Mukhang putla na putla na ang mukha ko. Si Berly naman, hindi ko alam kung kikiligin ba siya o mahihimatay na rin sa kaba. Si Onyok chill lang, kausap ang dalawang lalaki na si Andy at Zero.
"Berly, umayos ka nga. Para kang nakaupo sa kawali e." Naiinis na ako sa babae na ito. Mas enjoy pa ata siya sa mangyayari sa amin.
"Ha? Bakit? Sayang 'yung moment." Can I smash her with a piece of stone. Landi-landi talaga.
"Saan ba tayo pupunta?" This question should supposed to be a murmured, pero malakas ata ang pandinig nitong pinsan ni Berly.
"Miss ganda, nag-aya kasi itong si Senyorito Zero at saka itong si pareng Andy sa kanila! May handaan ata sa mansion. Libreng pakain din iyon," sabi ni Onyok. And now Miss Ganda naman ang tawah niya sa akin?
Tiningnan ko naman ang pokerface na mukha nitong senyorito na sinasabi nila. Ha, wala sa mukha niya ang marunong makipagkaibigan.
If I know he already know na enrolment namin ngayon, he planned this so well to trap me, dahil nga sa ginawa ko.
Wala naman akong magagaw akung hindi harapin ang consequences ng ginawa ko. Pero hindi lang naman ako ang may kasalanan dito.
The ride was quite too long. Mga half hour bago kami nakarating sa manor ng mga Ferrer. It is a huge classic class with a touch of modernity designs.
The rose garden is what stand outs the most. Ang ganda at talaga namang pang i********: post.
"Tara na, Ann. Nandoon na ang pila ng mga pagkain o? Hindi pa naman tayo nakakain ng maayos kanina ng almusal." In cue naman ay nakaramdam na ako ng gutom.
"Sino ba ang may birthday?" tanong ko.
"Hindi ko rin alam e. Pero baka si Donya Secilia, ang lola ni Senyorito Zero." Senyorito Zero? Ako lang ba ang natatawa kapag may dagdag pa ang pangalan ng Zero na iyon?
Kahit na hindi ako sanay at nahihiya pa ako ay pumila na ako sa pagkain. The food looks and taste delicious. Nalaman ko na napakabait ng Donya. Kapag kaarawan kasi nito ay inilalaan ang handaan sa mga trabahador at magsasaka. Such a lucky place.
Matapos makakuha ng pagkain ay naghanap na kami ng mesa. Hiling ko na kami na lang sanang tatlo ang nandito. Pero hindi ata uso ang wish granted dito.
Sa dinami-dami kasi ng mesang bakante, dito pa talaga nagpunta ang magpinsan. Andy and Zero if you did not catch my words.
"So, enjoy the food?" Ewan ko kung patanong iyon ni Zero. Pero sa akin siya direktang nakatingin. As if I care so much about his existence.
Tumango na lang ako to be much less rude. Sila lang naman ang nag-uusap. Isa pang traydor itong si Berly na kausap na ang tatlong lalaki.
Ako na lang ata ang out of place.
Matapos kung kumain ay uwing-uwi na ako. I am not comfortable. Kahit na sabihin na para akong lobo, matapos kumain ay lilipad na lang bigla, wala pa rin akong pake.
Basta makalayo ako sa lalaking ito, iyon lang ang nasa isip ko.
But what the hell talaga. Sanay na unalis si Andy, Onyok at Berly. Pinipigilan ko pa nga si Berly pero wala siyang nagawa.
Kagagawan na naman panigurado ito ni Zero. The audacity of this guy.
"Now na na-solo mo na ako, sabihin mo na ang gusto mong sabihin." I still put that tapang-tapangan na acting.
He smirk. "Still acting like a brave pup, huh?"
Umismid ako at saka siya pinaningkitan ng mata. "Pareho lang naman tayong may mali a? Why are you making this as if it is a big deal."
__
"It is a big deal for me. Sa tingin mo ba ay may nakakatuwa sa ginawa mo? You brat," he said with his gritted teeth and tightened jaw. Did I provoke this monster?
"Okay, fine, sorry? Okay na ba? Wala pa akong isang linggo sa lugar na ito. Inaya lang naman ako ni Berly sa falls na iyon, any girl whom almost naked would be panicking that way, so okay na ba?" sabi ko.
He raised his eyebrows. "Ha! Sounds too genuine," he said sarcastically. "Babawi ako sa ginawa mo, you brat."
"I am not a brat. At saka seryoso, ang tanda mo na tapos papatulan mo ang ginawa ko?"
"If you are not a brat, then face the consequences of what you did."
DOON lang natapos ang usapan namin. Mabuti at mabait 'yung Andy at inihatid kami sa school para kunin ang motor nitong si Onyok. Medyo makulimlim na ang ulap nang makauwi kami.
Binigay ko na rin ang bayad kay Onyok. Umuwi na rin siya at binigyan pa ako ng bulaklak. Ang sabi ko na lang ay study first ako.
Relationship and entertaining suitors is the last thing in my mind right now.
Mabuti naman at pag-uwi ko ay may wifi na rin sa wakas. I am so happy dahil matatawagan ko na si Dad, but he is out of reach, mabuti at online ang kuya ko na si Alli.
"Kuya! How's your day? Long time no talk, I miss you so much." Engineer ngayon si Kuya sa Japan.
"Miss na kita bunso ko. Ano, musta naman diyan sa probinsya?" I want to throw tantrums, dahil hindi pa rin ako makapag-adjust dito sa lugar na ito. Tqpos may dumagdag na agad na asungot sa listahan ko.
Napahiga ako sa kama. "Not the best, neither worse na rin."
"Something or someone is bothering you?" hula niya. Totoo naman. Bwisit na Zero iyon, makakabawi rin ako sa kanya. He called me brat, ano kayang tawag mo sa kanya na balbasaradong immature?
"Don't mind it kuya, nag-enrol lang naman ako kanina. Kamusta na kayo ni ate Janice?" tanong ko. Gusto ko na rin an makibalita sa kanya.
Bigla namang nakungkot ang itsura ni kuya. Parang siya naman ngayon ang may gustong sabihin na muntik na niyang hindi masabi.
"Kuya, spill the tea. Mahirap naman na pigilan mo iyang nararamdaman mo. Nakakabaliw kaya kapag naipon iyan." I am really pushing him to open up. Madaming lalaki ang nagpapakamatay, why? Kasi hindi sila kasing vocal ng mga babae.
Bigla namang umiyak si kuya. Alam ko na nahihirapan siya. Pero hindi ko rin inasahan ang sumunod niyang sinabi.
"Ang ate Janice mo, she cheated on me. Pinagpalit niya ako sa best friend ko." Literal akong napatayo at napamura.
"Kay kuya Dex? What the hell! Anong klaseng? Do you mean, just because we have almost nothing, itatapon na lang niya ang relasyon ninyo? Kailan pa?"
"Nang malaman niya na mahirap na tayo, iniwan na niya ako. She admitted na tatlong buwan na sila ni Dex. f**k, doble 'yung naramdaman ko na betrayal."
Galit na galit ako ngayon. Mabait ang kuya ko, and he does not deserve this pain at all.
"Kuya, gusto mo bang iganti kita? The audacity na gawin nila ito sa iyo? Lumabas ang tunay na kulay kasi wala na lahat sa atin? That b***h is a gold digger!" sigaw ko talaga.
Umiling siya. "Okay na ako, hayaan mo an sila. Panahon ngayon digital na ang karma. Let them me. They will have what they sow after all."
Nagkaroon pa kami ng maikling kamustahan hanggang sa kailangan na naming magpaalam ulit sa isa't-isa.
Napatingin ako sa kawalan. Naisip ko na hindi lang ako marahil ang apektado. If you are on the top, people will reach out, they will hold you like a dear friend. They will be there standing like you are somewhat royal and very important person.
Pero kasabay ng paglahulog, nawala na rin sila. Such a leeches. Kung pwede lang an sunugin sila.
May mga tao talaga na nadyan lang kapag may pakinabang ka. Mawawala kapag wala na rin silang mapapala.
SA GANOON na pag-iisip ako nakatulog. Kinabukasan ay maaga akong nagising. Napansin ko kasi na nagkakaroon na rin ako ng baby fats.
So I started to take a little run outaude, habang madilim pa. Maganda rin palang mag jogging ano?
So habang nagja-jogging nga ako ay may nakita akong lalaki na nagsusuka sa isang tabi. That is so nasty!
Hanggang sa mamukhaan ko nga ang lalaki na iyon. Is that Andy? 'Yung crush na crush nitong si Berly?
He is tall and handsome. Mukha siyang may lahing Chinese or Korean. Singkit kasi ang mata nito, gwapo at maganda ang tabas ng katawan.
Since naawa naman ako rito ay ginawa ko na ang nararapat. I ask Manong na ipasok siya sa bahay namin. Mabuti at nandito na si Mom. Sila na ang nag-asikaso sa lalaki. Sinabi ko lang na nakilala ko ang lalaki na ito kahapk, close friend ni Berly at Onyok. Nakita ko na lasing kanina sa daan.
Minsan hindi ko rin maintindihan na may mga taong ang baba lang ng alcohol resistance, pero ang lakas uminom. Akala ata nila imortal sila? At isa pa, hindi ba nila alam na pwede silang ma alcohol poison kapag nagkataon lang talaga?
- Writer
