King SAMAEL(The Accidental King)

Unti- unti kong iminulat ang aking mga mata. It was a black ceiling. Am I dreaming? Hindi naman itim ang kisame ng aking silid. "Gising ka na pala?" Then I looked at the person who just talked. Wow! She's very beautiful. Kumikinang ang mapuputi at makinis nitong balat. Her hair looks shiny and soft. Her eyes are blue and her eyeballs are bigger than usual. Her nose looks like a foreigner's. It's thin and pointed. Her lips looks kissable. Yeah! I'm definetly dreaming. That kind of face doesn't exist in real world. "Samael? Ayos ka lang ba?" Oh! She called my name!! She knows me. Oh Lord! Kung panaginip man ito, huwag mo na po akong gisingin. I'm just staring at her while I'm still laying in bed. Ayoko bumangon dahil maaring magising ako sa katotohanan. Paaaaakkkkkkkkk!!! Ouch!!! Did she just slapped me?! "Awww. What's wrong with you woman?!" "You're day dreaming. Ginising lang kita." Her voice is like music to my ears. But it's also familiar. "Samael. Hindi ka nananaginip. It's me Ashna." I laughed so loud. Anong sabi niya? Siya si Ashna. Oh, come on. Si Ashna ay mayroong mahaba at makapal na bangs na nakatakip sa mga mata. Anong nangyayari sa akin at pati sa aking panaginip ay kasama ang babaeng iyon? Paaaakkkkk!!! What the f*ck! Did she just slap me again? "Okay enough woman!" I'm done. Maganda siya ngunit wala siyang karapatan na sampalin ako. Umupo ako habang sapo ang aking pisngi. Masakit, huh! "Samael, umayos ka. Marami tayong dapat pag usapan." Okay! Parang may mali. I looked around. It's obvious na ako ay nasa isang silid. Ngunit ang mga kagamitan ay kakaiba. Kulay ginto ang mga ito, pati na rin ang kama na aking tinutulugan. Mayroong mga bulaklak na tumutubo sa mismong silid? "So, ikaw ba talaga si Ashna? A-anong ginagawa mo rito at nasaan ako? Bakit parang kakaiba ang lugar na ito?" Sunod- sunod ang aking katanungan. Nag lakad ito patungo sa isang maliit na lamesa at mayroon kinuhang hugis bigas na bagay. Tumayo ako at siya'y sinundan. Nagulat pa ito na sa kanyang pagharap ay magkalapit na ang aming mga mukha. Agad itong umiwas nang tingin at umatras ng kaunti. "You don't remember?" At ako ay umiling. Ang naalala ko lamang ay natulog ako dahil kinabukasan ay mayroon kaming school camping. "Tessia, maaari ka bang pumasok dito." Napatingin ako sa pinto na kulay ginto at mayroon pumasok na isang babae. Yumukod ito na para bang nagbibigay galang sa nakakataas. At bigla nitong hinawakan ang aking ulo. I felt the pain. Sobrang sakit na parang sasabog ito! Then I closed my eyes. 'I arrived at school. After I parked my car I went straight to the cafeteria. Naroon kasi ang aking mga kaibigan. Pagpasok ko pa lamang ay nakita ko na ang simpleng pagkaway ni Kevin at Julio. "Samael!"sabay pang tawag ng dalawa. Dumeretso ako sa kanilang pwesto. "Umorder na kami ng pag kain mo. Bayaran mo nalang ako, huh." That's Julio. I looked at my tray. Sandwich and juice. "Pa birthday mo nalang sa kanya," suhesto ni kevin. Yup! Kaarawan ko na bukas. My 21st birthday. "Oo nga naman!" At kami ay nagtawanan. "Ayos lang ba na sumama ka bukas sa school camping kahit birthday mo?" Kevin ask me. "Oo naman. Kaysa naman sa bahay lang ako, mas okay na rin na lumabas ako," I answered him. "Alam mo sabi ni mama. Masama raw yung umaalis ka pagkaawaran. Maaari raw may mang yaring masama," seryoso ang mukha ni Julio ng sabihin ito. Tumawa lamang si Kevin. "Superstition lang yan." Ako naman ay ngumiti lamang at patuloy ang pagkain. "Maiba tayo. 'Yung classmate natin na bagong lipat. Ang wirdo niya, 'no? 'Yung bangs niya lagpas sa mata, kaya hindi makita mata niya." It still kevin. I coudn't agree more. Totoo naman na mukha itong wierd. Bangs na makapal at mahaba, hindi rin ito nakikihalubilo sa mga tao. Ngunit kahit ganoon ay hindi dapat nila ito pinagsasalitaan ng masama. "Hey! Her name is Ashna. Atsaka, hindi porket naiiba siya ay wierd na. Hayaan nalang natin siya." "Ay wow pinagtatanggol. Crush mo?" At nagtawanan pa talaga ang dalawang mokong. Magsasalita pa sana ako ng makita ko ang babaeng aming pinag-uusapan. Dumaan ito sa aming gilid at dire-diretsong lumabas. And then the bell rang. Nagmadali na kami tumungo sa aming room. Sa bandang likod ang aking upuan at sa gilid ko naman ang aking dalawang kaibigan. Hindi ko maiwasan tignan ang bago namin kaklase. Naka upo ito sa bandang unahan. ASHNA! Mukhang naramdaman ata nito na ako ay nakatingin. Iniangat nito ang mukha at hinanap ang taong nakatingin sa kanya. Gumawi ang ulo nito paharap sa akin, kasabay ang pag hangin ng malakas at nilipad ng kaunti ang kanyang makapal na bangs. I saw her eyes! Hindi ang kabuuan at sandali lang din. Ngunit sapat na upang masabi ko na kakaiba ang kanyang mga mata! Kulay asul at malaki ang mga bilog nito. Mabilis niyang iniwas ang mukha sa akin. She's aware na nakita ko ng kaunti ang kanyang tinatagong mata. Her eyes looks different but it's beautiful! Natigil ang aking pag-iisip nang dumating na ang aming teacher. He is teaching sociology. Inulit lamang niya ang aming lesson kahapon. Hindi ito masyadong strict kaya naman ang iba kong classmate ay natutulog o gumagamit lamang ng telepono. I looked at her. She is listening. "Is there any chances na naniniwala kayong mayroon nabubuhay sa ibang planeta maliban sa atin?" my teacher asked. "Walang ganoon, sir. Sa palabas lang yun!" sagot ng isa kong babaeng classmate. At nagtawanan pa ang lahat. "Kaya nga sir. Kung totoo sila, hindi sana na laman na natin iyon." Napansin ko biglang pagbabago ng mood ng aking mga kaklase. Nagtawanan ulit ang mga ito. Nagulat pa ang lahat ng biglang tumayo si Ashna at pabagsak na pinatong ang kanyang mga kamay sa sariling upuan. Lahat ay napatingin dito. Kasama na ako. "Totoo sila!" Pati ang aming teacher ay nagulat. "Okay Ashna. You can relax." Mukhang natauhan ito at muling umupo. "Sorry sir." Narinig ko ang muling tawanan ng aking mga kaklase. "It's okay. Now, tell me. Paano mo nasabi na totoo ang mga ito?" It's still our teacher. She looked around. Nobody can tell us of what she is thinking because nobody can see her eyes. She still sitting and didn't bother to stand up. "Sa dami ng planeta. Hindi ba napaka imposible na walang naninirahan sa mga iyon? Naniniwala akong totoo sila. May mga nilalang na ninirahan sa ibang planeta," sagot nito sa mahinang tono. "Paano mo naman nasabi? Siguro isa ka sa mga nilalang na tinutukoy mo! Siguro alien ka no?" sabat ng isa kong classmate na lalaki na si Kiko. At muling nagtawanan ang lahat maliban sa akin at sa aking dalawang kaibigan. We don't find it funny. They are trying to bully her. Naiinis ako sa ginagawa nila! "Black book. Sa itim na libro naka saad ang kanilang istorya. Naroon lahat," mahina ngunit dinig ng lahat ang pag sasalita ng dalaga. "Black book? Saan mo naman nalaman iyan Ashna?" Tinignan ko ang aming guro. Mukhang curious talaga ito. Umiling ito nang mabilis. "Wala po. Naisip ko lang. Kung tayo ay mayroon aklat ng buhay. Maaring sila ay mayroon din." That caught my attention. Mariin kong tinitigan ang babae. Napansin ko ang pag silip nito sa akin sa gilid ng mata. I frowned. 'Black book?' "She have a point, though." Mula sa aking pagkatitig sa babae ay ibinaling ko ang tingin sa aming guro."I mean, may planeta na hindi kayang puntahan ng mga tao o kahit anong teknolohiya. I believe, they also exist." I looked around to my classmates. "And About the book, it's possible!" I continued. "Wow! Hahaha, wirdo kanarin pala dude?" sabat muli ni Kiko at sabay- sabay pa ang tawa ng lahat. "I'm maybe wierd but I'm not stupid, LIKE YOU!" Sinadya kong diniian ang huling salita. And I laughed with sarcasm. At sumabay din ng tawa ang lahat. Kitang kita ko ang pag seryoso ng mukha nito at halatang naasar sa aking sinabi. Well that's a fact! "Okay class, baka mag kapikunan pa kayo. Enough na! Isulat niyo nalamang ito." Then my teacher wrote something on the board for us to copy it. Muli kong tinignan ang babae. Nasa akin parin ang kanyang atensiyon, at ibinaba lamang ang tingin nang akin siyang ngitian.'