HIS ONLY WEAKNESS

CHAPTER 6

Nakaunan ako sa matikas na braso ni Dominic, ang binti ko ay nakapulupot sa kanya habang nakayakap ako sa bewang niya. Hubot-hubad kaming pareho sa ilalim ng malambot na duvet, tanging ang dahan-dahang paghinga lang namin ang maririnig sa loob ng madilim na kwarto.

"What do you think you waited for?" biglang tanong niya habang hinahaplos ang buhok ko. Ang boses niya ay malalim, punong-puno ng kuryosidad. "For s*x?"

"Mmmm..." sagot ko, mas lalo pang isinisiksik ang mukha ko sa dibdib niya. "Hindi lang 'yon."

"Then what?"

Napatingala ako sa kanya. "I was reading 'The Notebook' ni Nicholas Sparks noon. Paulit-ulit. And after that, nobody measured up to the story. I guess I was waiting for something exceptional. Something that felt... real. And then I met you."

Dominic looked down at me, his dark eyes softening. "Exceptional, huh?"

"Yeah. Pero 'yong mga nababasa ko, hanggang dulo lang ng chapter ang kilig," bulong ko. "Would Nicholas Sparks approve of this?"

Bahagya siyang bumangon, isang pilyong ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi na tila may binabalak. "I don't know about Sparks... but I'm pretty sure he'd appreciate the plot twist I'm about to do."

Bago pa ako makasagot, dahan-dahan siyang bumaba sa ilalim ng duvet. Naramdaman ko ang init ng hininga niya sa aking hita habang unti-unti siyang lumalapit sa aking hiyas.

Natawa ako nang mahina habang sinusubukang itulak ang balikat niya. "Dominic! Nakikiliti ako! I was being romantic and then you just go and distract me with your kinky fuckery!"

Napatigil siya nang bahagya at tumingala sa akin mula sa ilalim, ang mga mata ay puno ng mapangahas na kislap. "Kinky fuckery? I don't know what that is. But I like the sound of it. And I intend to make it the best chapter of your night."

Hindi na siya nag-aksaya ng panahon. Itinaas niya ang isa kong hita at isinampa sa kanyang balikat. Walang habas niyang nilapat ang kanyang labi at dila sa akin, kasabay ng madiin at mabilis na paglalaro ng kanyang mga daliri sa loob ko.

"Oh, God... Dom... ahhh!" Napakapit ako sa bedsheet, ang mga kuko ko ay bumaon sa tela.

Ang sarap na dulot niya ay tila isang bagyong hindi ko mapigilan. Ang bawat haplos at dila niya ay tila nagbubura ng lahat ng logic sa utak ko. He was relentless, eating me like he was starving for my touch. I moaned loud, my back arching as waves of pleasure crashed over me. Ilang beses akong nanigas at ilang beses na nilabasan sa mismong bibig niya, habol ang hininga habang tinatawag ang pangalan niya.

Nang bumalik siya sa tabi ko, hingal na hingal din siya pero may bakas ng tagumpay sa kanyang mukha. Hinalikan niya ako nang madiin sa labi, lasa ko pa ang sarili ko sa kanya.

"Now that," he whispered against my lips, "is what I call an exceptional ending to a chapter."

Nakatulog kami nang mahimbing sa gabing iyon, marahil sa pagod at sa gaan ng loob na sa wakas, maayos na kami. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang huni ng aircon at ang regular na paghinga ni Dominic.

Nang sumapit ang umaga, dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang liwanag ng araw ay sumisilip na sa siwang ng kurtina, tumatama sa mukha ni Dominic. Nakatitig lang ako sa kanya. Sa tuwing tulog siya, nawawala ang pagiging seryoso at intimidating niya. He looked so calm, so reachable.

Naramdaman niya yata na may nakatitig sa kanya kaya unti-unti siyang nagmulat ng mata. Pagkakita niya sa akin, agad sumilay ang isang tamad pero napakatamis na ngiti.

"You look so peaceful, I didn't want to wake you," bulong ko habang hinahaplos ang pisngi niya.

"Good morning, baby," paos niyang sagot, ang boses ay sadyang masarap pakinggan sa umaga.

"Come on, get up," biro ko sabay bangon at abot sa kanya ng baso ng gatas na kinuha ko sa side table (pinahanda ko kanina kay Sean bago siya pumasok).

"Milk?" kunot-noo niyang tanong habang tinitignan ang baso.

"Yeah. Bakit, ayaw mo? Healthy 'yan," tatawa-tawa kong sabi.

"I prefer caffeine or... you," pilyo niyang sagot bago ininom ang gatas habang hindi inaalis ang tingin sa akin.

Nang maibaba niya ang baso, hinila niya ako pabalik sa kanya. Nagsimula siyang mag-iwan ng maliliit na halik sa leeg ko, pababa sa balikat ko, hanggang sa maramdaman ko na naman ang pamilyar na kuryente sa katawan ko.

"Dom, we need to shower. May pasok pa tayo," mahina kong saway, pero ang kamay ko ay nakapulupot na sa batok niya.

"Then let's shower together. Para makatipid sa oras," bulong niya bago ako binuhat nang parang bagong kasal patungo sa banyo.

Pagpasok namin sa shower room, hinayaan naming dumaloy ang mainit na tubig sa aming mga katawan. Pero sa halip na sabon ang unahin, ang mga labi namin ang muling nagtagpo. Sa ilalim ng bagsak ng tubig, ang bawat haplos niya ay tila mas naging madulas at mapangahas.

Isinandal niya ako sa malamig na tiles ng banyo, ang init ng kanyang katawan ay isang matinding contrast sa lamig ng pader. Hindi na kami nakapagpigil. Sa gitna ng usok ng mainit na tubig at amoy ng mamahaling body wash, muli naming pinagsaluhan ang isang mapusok na pagtatalik. Mas mabilis, mas gutom, at mas madiin kaysa kagabi—isang paraan ng pagsalubong sa bagong umaga na kami lang ang nakakaalam.

Nang matapos kami, kapwa kami hingal na nakasandal sa isa't isa habang dumadaloy pa rin ang tubig.

"Now that's a breakfast," bulong niya sa tainga ko sabay kagat nang bahagya sa lobe nito.

Napangiti na lang ako. Dominic Rafael Del Castillo, you will really be the death of me.

Kinabukasan, gaya ng pangako niya, dumating si Dominic sa Aura Brews. Upang maiwasan ang bulung-bulungan ng mga customers, pinaupo ko siya sa pinakasulok na table—ang paborito niyang spot kung saan tanaw ang buong shop pero medyo tago sa paningin ng marami.

Nagpadala ako sa staff ko ng paborito niyang kape at ilang pastries. "Thank you," sabi ko sa staff bago ako tuluyang naupo sa harap ni Dominic.

"My parents are hosting a charity ball tonight," simula niya habang dahan-dahang hinahalo ang kape. "I promised them I'd make an appearance. And... I want you to come with me, Cassandra."

Napatigil ako. Ang pamilya Del Castillo ay isa sa pinakamataas na lipunan sa bansa. Ang pagpunta doon kasama siya ay parang pag-anunsyo sa buong mundo na nagkabalikan na kami. "Dom, hindi ko alam kung handa na ako sa ganoong klaseng atensyon. Wala rin akong maisusuot na—"

Ngumiti siya, iyong ngiting nagsasabing kontrolado niya ang lahat. "Don't worry about the dress. I’ll take care of it. I’ll bring you to a salon—one of the best—so don’t you worry about a thing. Just be there with me."

Magsasalita na sana ako para tumanggi nang biglang mahagip ng mata ko ang isang pamilyar na pigura sa labas ng malaking glass window ng shop. Napatitig ako. Siya nga.

Siya 'yung babaeng humarang sa amin ni Paulo noong isang araw. Nakatayo siya sa sidewalk, walang pakialam sa mga taong naglalakad sa paligid niya. Nakatitig siya nang diretso sa amin ni Dominic—o mas tamang sabihin, nakatitig siya sa akin na may halong lungkot at pait sa mga mata. Maya-maya, nang mapansin niyang nakita ko siya, mabilis siyang tumalikod at naglakad paalis.

"What is it?" tanong ni Dom nang mapansin ang biglaang pananahimik ko. Lumingon din siya sa bintana pero wala na ang babae.

"There was a girl over there," mahina kong sabi, ramdam ko ang biglaang panlalamig ng mga kamay ko. "I saw her before, noong kasama ko si Paulo papunta sa building niya. Huminto siya sa harap ko at tinawag ako sa pangalan ko, pero nung tinanong ko kung sino siya, sabi niya 'nobody' lang daw siya."

Napansin ko ang bahagyang panginginig ng mga labi ng babae kanina. "And there was a... a strange familiarity in her eyes. Parang kilala niya ako nang higit pa sa pangalan ko."

Sa isang iglap, nagbago ang timpla ng mukha ni Dominic. Ang kaninang malambot at mapagmahal na tingin ay napalitan ng isang madilim at seryosong ekspresyon. Humigpit ang hawak niya sa baso ng kape, at napansin ko ang mabilis na paggalaw ng kanyang panga.

"We should go," mabilis niyang sabi. Hindi na niya tinapos ang kape niya. Tumayo siya agad at hinawakan ang siko ko, ang kanyang boses ay puno ng awtoridad at biglaang pagmamadali. "Now, Cassandra."

"Wait, Dom! Bakit? Anong problema?"

Hindi niya ako sinagot. Lumingon siya kay Sean na nasa malapit at nagbigay ng isang matalim na tingin. Alam kong may alam siya. Alam kong ang babaeng 'yon ay hindi lang basta "nobody."

Ang biyahe patungo sa boutique ay puno ng nakabibinging katahimikan. Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw ni Dominic, ang malalim niyang paghinga. Hindi ko alam kung dahil ba 'yon sa babaeng nakita ko kanina o dahil sa charity ball na pupuntahan namin.

Nang makarating kami sa isang eksklusibong boutique sa Makati, sinalubong agad kami ng isang eleganteng babae. "Dominic!" bati niya nang may malawak na ngiti. "Everything is ready."

Inabutan niya si Dominic ng isang malaki at mamahaling box. Siguro ito 'yong sinasabi niyang 'take care' sa isusuot ko. Kinuha iyon ni Sean habang dumeretso naman kami sa isang kalapit na salon.

Pumasok kami sa isa sa pinaka-eleganteng salon area na yun. Kilala si Dominic doon; bawat empleyadong madaanan namin ay yumuyuko at bumabati. Nagpaiwan ako sa receiving area habang naglakad si Dominic sa isang private room para kausapin ang may-ari. Ang narinig ko lang bago siya tuluyang makapasok ay ang salitang "girlfriend," sabay turo niya sa direksyon ko.

Napangiti ako nang bahagya. Girlfriend. Ibig sabihin, seryoso talaga siyang ipakilala ako.

Maya-maya, bumukas ang pinto ng private room at lumabas si Dominic, kasunod ang isang babaeng may napakagandang hubog ng katawan at mukhang model.

Natigilan ako. Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng malamig na tubig. Hindi ako maaaring magkamali. Siya si Denise Flores. Ang sikat na model at ang kilalang fling ni Dominic bago naging kami. Hindi ko mabilang kung ilan ang naging babae niya noon dahil sadyang napakababaero niya, pero si Denise ang isa sa pinakatumatak.

Nagtagpo ang tingin namin ni Denise. Ngumiti siya sa akin—isang ngiting plastik na may halong tagumpay.

Hindi ko na kaya. Ang halo-halong sama ng loob, selos, at galit ay biglang sumabog sa dibdib ko. Tumalikod ako at mabilis na lumabas ng salon.

Narinig ko ang mabilis na hakbang ni Dominic sa likuran ko. "Cassandra!" tawag niya nang makalabas kami sa sidewalk.

Humarap ako sa kanya, ang mga mata ko ay nagsisimula nang mangilid ang luha. "Is that Denise Flores? Why would you take me there, Dominic Rafael? Why would you take me to meet the woman from your past?"

"Our relationship ended years ago, Cass," depensa niya, pilit na hinahawakan ang braso ko pero umiwas ako. "We’re just friends now. She owns the salon, and I just wanted the best for you."

"Friends? At kailangan mo pa siyang besuhan sa harap ko?" Napa-ismid ako. "Best for me? O gusto mo lang ipakita sa kanya na may bago ka nang laruan?"

"Don't say that!" galit niyang sagot, ang kanyang panga ay nanginginig. "You are not a toy, Cassandra. Never."

"Then explain to me!" sigaw ko, ang boses ko ay nanginginig na sa emosyon. "And that girl I saw this morning... was she one of them, too? Isa rin ba siya sa mga 'friends' mo na biglang sumusulpot sa buhay ko?"

Biglang natigilan si Dominic. Ang galit sa kanyang mga mata ay napalitan ng isang malalim na lungkot at kaba. "Let’s discuss this back at my place," mahina niyang sabi, ang boses ay puno ng pakiusap. "I have someone come by to do your hair there. Hindi na natin kailangang bumalik sa salon."

"Dominic, I don't care about my hair!" sigaw ko, tuluyan nang pumatak ang luha ko. "Explain to me what’s going on! Sino ang babaeng 'yon sa buhay mo? At bakit dinala mo ako sa harap ni Denise Flores?"

Iniyuko niya ang ulo niya, tila nahihirapan siyang magsalita. "I’ll explain when we're there, Cassandra. Please... come on."

Hinawakan niya uli ang kamay ko, madiin pero marahan. Pero sa pagkakataong ito, buong pwersa ko itong tinanggal. "No! I want answers now!"

Dominic looked at me, a dangerous glint appearing in his eyes. Ang pasensya niya ay unti-unti nang nauubos. "Okay. It's either you walk with me to the car... or I will carry you over my shoulder right here, in front of everyone. Your choice, Cassandra."

Napatitig ako sa kanya. Seryoso siya. Ang CEO na sanay makuha ang gusto niya ay nagbabalik na naman. "You wouldn't do that," hamon ko, bagaman alam kong kaya niya 'yon.

"Try me," he challenged back, taking a step closer. "No... it's your choice."

Nakipagtitigan ako sa kanya. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin. Gusto kong tumakbo, gusto kong lumayo, pero alam kong hindi niya ako hahayaang makaalis nang walang sagot.

Bubuhatin na sana niya ako nang mabilis akong umatras. "Okay, fine! Fine, I'll walk!"

Inirapan ko siya at nilampasan, nagmamadaling naglakad patungo sa naghihintay na Rolls-Royce. Hindi ko na hinintay na pagbuksan niya ako ng pinto; ako na mismo ang nagbukas nito at padabog na pumasok sa loob.

Sumunod siya at umupo sa tabi ko. Ang hangin sa loob ng sasakyan ay naging mas bigat pa kaysa kanina.