HIS ONLY WEAKNESS

CHAPTER 5

Ang condo ni Dominic sa Makati ay hindi lang basta tirahan; isa itong sanctuary ng salamin at bakal na nakadungaw sa buong siyudad. Pero sa loob ng kusina niya, na puno ng mga high-end na appliances na mukhang hindi pa nagagamit, naging mas intimate ang lahat.

Inalis ni Dominic ang kanyang suit jacket at tinupi ang manggas ng kanyang puting polo hanggang siko. Nakatitig lang ako sa kanya habang seryoso siyang naghihiwa ng mga sangkap na binili namin. Sino ang mag-aakalang ang kamay na pumipirma ng mga multi-billion deals ay marunong humawak ng kutsilyo nang may sapat na ingat?

Naisipan kong asarin siya nang kaunti.

Lumapit ako, dumaan sa likod niya at bahagyang sumagi ang braso ko sa matikas niyang likuran. "Do you need a hand with that?" malambing kong tanong, sadyang idinikit ang balat ko sa mainit niyang braso habang kunyari ay may kinukuha akong mangkok sa tabi niya.

Naramdaman ko ang paninigas ng mga balikat niya. Bahagya siyang natawa, isang mahinang tunog na nanggaling sa malalim niyang dibdib. "I'll manage, Cass. Relax ka lang diyan."

"Okay," sagot ko na may kasamang pilyong ngiti.

Ilang sandali pa, lumapit uli ako. Sa pagkakataong ito, mas matagal ang paghaplos ko sa likod niya habang pilit na inaabot ang isang spice jar na nasa tapat niya mismo. Ramdam ko ang t***k ng puso niya sa bawat pagdampi ng daliri ko.

"I know what you're doing," sabi niya, sa pagkakataong ito ay binitawan na niya ang kutsilyo at lumingon sa akin. Ang mga mata niya ay madilim, punong-puno ng pagnanais na pilit niyang sinusupil.

Tumingala ako sa kanya, inosente ang mukha. "What? I'm being a culinary mastermind here, Dom."

"You're being a distraction," he corrected, his voice dropping to a dangerous, gravelly octave. Hinawakan niya ang bewang ko, sapat lang para maramdaman ko ang bigat ng palad niya. "You only have to ask, baby. You know I can't say no to you."

Napatitig ako sa labi niya, at sa isang sandali, parang huminto ang mundo. Ang bango ng niluluto niya ay humahalo sa bango ng kanyang perfume. Sobrang lapit namin sa isa’t isa na nararamdaman ko na ang init ng hininga niya sa mukha ko.

"I think we should take it slow," bulong ko, bagaman ang puso ko ay gustong tumakbo nang mabilis. "Ayokong madaliin ang lahat, Dom. Gusto kong mabuo muna tayo ulit."

Tumitig siya sa akin nang matagal, tila binabasa ang bawat hibla ng katapatan sa mga mata ko. Dahan-dahan niyang binitawan ang bewang ko at tumango.

"Okay," sabi niya nang mahina.

"Okay," sagot ko naman, nakahinga nang maluwag pero may kasamang panghihinayang.

Bumalik siya sa pagluluto, pero bago pa man siya tuluyang makatalikod, hinawakan niya ang baba ko at mabilis akong hinalikan sa dulo ng ilong. "But don't expect me to be a saint for long, Cassandra. My patience has its limits, and you're testing every single one of them tonight."

Napangiti ako habang pinapanood siyang muling mag-focus sa kawali. Sa bawat hiwa at bawat paghalo, ramdam ko na hindi lang pagkain ang inihahanda niya—kundi isang buong hinaharap na punong-puno ng pag-asa at bagong panimula.

"Tell me about The Icon Plaza and the Vanguard Tower across it," biglang tanong ni Dominic habang nilalagay niya ang bagong luto na pasta sa gitna ng hapag.

Napatigil ako sa pag-inom ng tubig. Iyon ang dalawang building na nagdidikta sa buhay ko ngayon—ang Icon Plaza kung nasaan ang Aura Brews, at ang Vanguard Tower kung nasaan ang publishing company ni Paulo.

"How is it going over there?" dugtong pa niya, seryoso ang tingin.

Napaisip muna ako. "It's good," simpleng sagot ko. "Maganda ang traffic ng tao, at okay naman ang maintenance."

"Is the estate well-managed? Are the tenants and people happy?" tanong niya uli, pero sa pagkakataong ito, may kakaibang kislap sa mga mata niya na nagpataas ng balahibo ko.

Bigla kong naalala ang tsismis sa BGC. Balitang-balita na ang may-ari ng dalawang dambuhalang building na 'yon ay naghahanap na ng buyer dahil mag-e-migrate na sa ibang bansa.

"Oh my God," bulong ko, nalaglag ang panga ko.

"What?" inosente niyang tanong, bagaman may mapaglarong ngiti na sa mga labi niya.

"Are you buying the Icon and Vanguard towers?"

Ngumiti lang siya sa akin—iyong ngiting bilyonaryo na alam mong tapos na ang usapan bago pa man magsimula ang bidding.

"No! Dominic, you can't do that!" halos mapasigaw ako. "Hindi pwedeng maging landlord kita! It’s... it's weird! Para mo na ring binili ang buong paligid ko para lang mabantayan mo ako!"

Dominic leaned back on his chair, swirling the wine in his glass. "It’s a sound investment, Cass. High yield, prime location. At gusto ko lang siguraduhin na ang landlord ng girlfriend ko ay hindi siya bibigyan ng problema sa lease."

"Yeah, right. Business investment daw," irap ko sa kanya. "Gusto mo lang yata talagang paalisin si Paulo sa kabilang building kapag naging may-ari ka na."

"I didn't say that," tawa niya, pero kitang-kita sa mukha niya na naisip niya na 'yon. "Pero kung maisipan kong taasan ang renta sa Vanguard Tower, business decision 'yon."

"See? This is exactly why you're being an ass," sabi ko.

"An ass? Really?" Tumawa siya nang malakas. "I'm just being efficient, baby. I told you, I protect what’s mine. If that makes me an ass, then I’m the most successful ass in the country."

Huminga ako nang malalim at inirapan siya ulit. "Ewan ko sa'yo, Dominic.”

Nagtagal ang tingin ko sa kanya. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis sa pagiging over-the-top niya.

"You’re serious? You’re really buying the building just to... what? To hover over me?" krus-braso kong tanong. "Dominic, that’s not protection. That’s surveillance."

"It’s strategic, Cass," depensa niya, pero hindi siya makatingin nang diretso. "Ayoko lang na may ibang kumokontrol sa lease mo. What if they decide to kick you out? Or increase the rent to a ridiculous amount?"

"O baka naman gusto mo lang maging landlord ni Paulo para mapahirapan mo siya?" hamon ko sa kanya. "Dominic, we talked about honesty. Aminin mo, gusto mo siyang paalisin sa paningin ko."

"And what if I do?" biglang tumigas ang boses niya. Tumayo siya at humarap sa malaking bintana, tila mas gusto niyang kausapin ang mga ilaw ng Makati kaysa ako. "He looks at you like you’re his next best-selling novel, Cassandra. Every time you’re near him, I feel like I’m losing grip. At hindi ako sanay na walang kontrol."

"That’s the problem!" sigaw ko, lumapit ako sa kanya. "Hindi mo ako pag-aari, Dom. We are partners, not a merger and acquisition project!"

"I never said I owned you!" lumingon siya, ang mga mata ay puno ng frustration. "I just... I can’t lose you again. Hindi mo ba naiintindihan 'yon? If buying the whole damn street is what it takes to make sure you’re safe and near me, then I’ll do it without blinking."

Nanahimik ang paligid. Ramdam ko ang bigat ng paghinga niya. Galit siya, pero sa ilalim niyon ay ang takot na pilit niyang itinatago. Dahan-dahan akong lumapit sa likod niya at yumakap. Isinandal ko ang pisngi ko sa matikas niyang likuran, ramdam ang init ng katawan niya sa manipis na polo.

"I’m here, Dom. Hindi ako aalis," bulong ko.

Pero sa gulat ko, hinawakan niya ang mga kamay ko at marahang tinanggal ang yakap ko. Humarap siya sa akin, ang panga ay matigas at ang mga mata ay madilim.

"You know that’s off limits," paos niyang sabi. "Huwag mo akong hawakan nang ganyan kung hindi mo kayang panindigan ang susunod na mangyayari. I'm trying to be a gentleman here, Cassandra. Don't push it."

Tumingala ako sa kanya, hindi natitinag. "I’m gonna need a road map," bulong ko. "Dahil ang dami mong rules, pero ang puso ko, iisa lang ang gustong puntahan."

Nagtitigan kami. Isang mahabang segundong tila tumigil ang mundo. Ako na ang bumasag sa distansya. Hinawakan ko ang batok niya at hinalikan siya sa labi. Noong una ay nanigas siya, pero nang marinig niya ang mahina kong ungol, bumigay na ang lahat ng pader niya. Nagpalitan kami ng halik na puno ng pananabik, gutom, at pangungulila. I moaned as his hands found my waist, and I heard him moan too—isang tunog ng pagsuko.

Nang maghiwalay ang mga labi namin, kapwa kami habol ang hininga. Nanatiling nakahawak ang mga palad niya sa magkabilang pisngi ko.

"I thought you wanted to take it slow," mahina niyang paalala, bagaman ang thumb niya ay hinahaplos ang namumula kong labi. "What do you want, Cassandra? If we have to communicate... if we’re going to be honest... you have to tell me. Right now. Anong gusto mo?"

Nakahawak siya sa mukha ko habang dahan-dahang sumisibol ang isang mapanuksong ngiti sa kanyang mga labi, tila hinihintay ang hatol ko.

"I want you," tapat kong sagot.

Wala nang salita. Hindi na siya nagdalawang-isip. Sa isang mabilis na galaw ay binuhat niya ako, dahilan para mapakapit ako sa leeg niya. Dinala niya ako patungo sa kanyang silid.

Dahan-dahan niya akong inilapag sa malambot at naglalakihang unan sa kanyang kama. Ang tanging liwanag ay mula sa mga ilaw ng siyudad na sumasalamin sa malalaking bintana ng kanyang penthouse.

"I'm too dressed," bulong ko, ang boses ko ay halos maglaho sa tindi ng tensyon sa pagitan naming dalawa.

Hindi siya sumagot. Sa halip, dahan-dahan niyang kinalas ang mga butones ng blouse ko. Ang bawat haplos ng malamig niyang daliri sa balat ko ay nagpapatayo ng balahibo ko. Nang tuluyan niyang maalis ang suot ko, tinitigan niya ako na tila ba ako ang pinakamahalagang pag-aari niya sa buong mundo.

"Keep going," hamon ko sa kanya, ang hininga ko ay bumibilis na.

Lumuhod siya sa paanan ko. Ramdam ko ang init ng kanyang hininga sa aking hita habang marahan niyang ibinababa ang aking pants. Kasunod niyon ay ang huling saplot na naghihiwalay sa amin. Nang tuluyan niya itong maalis, akmang tatayo na sana siya para hubarin ang sarili niyang damit, pero hinawakan ko ang kanyang balikat.

"Kiss me," utos ko, ang mga mata ko ay nakapako sa kanya.

Pero hindi ang labi ko ang hinalikan niya. Dominic shifted, and before I could even gasp, I felt the wet warmth of his tongue against my most sensitive part.

Napasinghap ako at napakapit sa bedsheets. Pitong buwan. Pitong buwan na pagkauhaw ang biglang napawi. Siya ang unang lalaking nagpaamo sa katawan ko noong 4th year college ako, at siya pa rin ang tanging nakakaalam kung paano ako pasukuin nang ganito.

"Oh, God... Dom..." I moaned out loud.

Ang sarap. Sobrang sarap na parang bawat haplos niya ay pilit na binubura ang lahat ng sakit at galit na naramdaman ko noong mga nakaraang buwan. I missed this so much. Ang paraan ng pagkain niya sa akin—puno ng gutom, pananabik, at tila ba ayaw na niyang huminto hanggang sa hindi ko na kaya. He was worshiping me, and in that moment, I knew that no matter how much we fought, our bodies would always speak the same language.

"Laters, baby," bulong niya sa gitna ng pag-ungol ko, bago niya lalong ginalingang pasayahin ang buong pagkatao ko.

Nang maramdaman ni Dominic ang bawat panginginig ng katawan ko, unti-unti siyang bumangon mula sa pagkakaluhod. Ang kanyang mga mata ay tila nag-aapoy sa pagnanasa habang mabilis niyang hinubad ang sarili niyang suot, hanggang sa tumambad sa akin ang kanyang matikas na katawan na kay tagal kong hindi nahawakan.

"Hindi ko na kayang maghintay, Cass," paos niyang bulong.

Binuhat niya ang aking mga binti at isinampa sa kanyang malalapad na balikat habang nananatili akong nakahiga. Sa posisyong ito, ramdam ko ang buong bigat at laki ng kanyang p*********i na dahan-dahang humahanap ng daan sa loob ko.

"Dom... please..." pagmamakaawa ko.

Sa isang malalim at mabilis na pagtulak, tuluyan niyang pinuno ang bawat sulok ng pagkatao ko. Napakapit ako sa kanyang mga braso, ang aking mga kuko ay bumaon sa kanyang balat habang nararamdaman ko ang bawat hibla ng kanyang kalamnan na sumasanib sa akin. Sinimulan niya ang isang ritmo na puno ng kapangyarihan—mabibigat at malalalim na pagbaon na tila ba nais niyang markahan ang aking kaluluwa.

Bawat pagtama ng aming mga balat ay naglalabas ng tunog na lalong nagpapadagdag sa tensyon sa loob ng kwarto. Ang kanyang mga kamay ay lumipat sa aking bewang, mahigpit na humahawak habang pinapabilis niya ang bawat galaw.

"Look at me, Cass. Tell me who you belong to," utos niya, ang boses ay puno ng otoridad at pagnanasa.

"Sa'yo... sayo lang, Dominic," sagot ko sa gitna ng aking mga ungol.

Habang tumatagal, lalong nagiging mapusok ang aming pagtatalik. Iniba niya ang aming posisyon—pinatayo niya ako sa gilid ng kama habang siya ay nasa likuran ko. Ang init ng kanyang dibdib ay nakadikit sa aking likuran habang ang kanyang mga kamay ay nakahawak sa aking mga hita, muling bumabaon nang mas malalim at mas mabilis. Ang bawat pagtama ay tumatagos hanggang sa dulo ng aking mga daliri sa paa.

Nararamdaman ko na ang papalapit na rurok. Ang buong katawan ko ay naninigas sa sarap na hindi ko maipaliwanag. Si Dominic naman ay bumibilis ang paghinga, ang kanyang mga ungol ay sumasabay sa bawat galaw ng kanyang balakang.

"Sabay tayo, baby... please," bulong niya sa aking tainga, ang kanyang mainit na hininga ay lalong nagpapabilis sa aking paglabas.

Sa huling tatlong malalakas at madiing pagbaon, sabay kaming nilamon ng matinding sarap. Isang pagsabog ng emosyon at sensasyon ang bumalot sa amin. Napasigaw ako sa kanyang pangalan habang ramdam ko ang mainit na likido na dumadaloy sa loob ko, kasabay ng aking sariling pag-agos.

Nanghina ang aking mga tuhod at sinalo niya ako, dinala pabalik sa kama. Nanatili kaming magkayakap, ang aming mga puso ay nagkakarera sa bilis ng t***k, habang ang aming mga hininga ay unti-unting kumakalma sa gitna ng katahimikan ng gabi.

Wala nang galit. Wala nang selos. Sa sandaling iyon, tanging ang init ng isa't isa ang mahalaga.