งานไม่สำคัญ ที่สำคัญคืออยากคุยด้วย

2123 Words

อาทิตย์ล้มตัวลงนอน หลังเห็นไฟห้องนอนของบ้านตรงข้ามปิดลง ผู้หญิงคนนั้นแทบไม่ปล่อยเวลาให้ว่างเลย กลับมาจากต่างจังหวัด แวะไปทำงานที่บริษัทฯต่อ แถมขากลับแวะซื้อของเยอะถือรุงรัง จนเขาต้องให้ป้าพรออกไปช่วยขนเข้าบ้าน ไม่รู้ว่ากินข้าวตอนไหน นี่เขาคิดผิดหรือคิดถูกที่ตำหนิ และให้แก้ไขงานหลายอย่าง สามโมงเช้า เขาตื่นสายเดิมตั้งใจว่าจะตื่นเช้า บ้านตรงข้ามเขาเคลื่อนไหวแล้ว เสื้อผ้าตากเต็มราว แล้วเจ้าของบ้านอยู่ตรงไหนของบ้าน ป่านนี้กินข้าวหรือยัง สงสัยว่าคงไม่ชอบทำกับข้าว เห็นตั้งแต่วันแรกแล้วว่าชอบซื้อของร้านสะดวกซื้อมากิน แล้วแบบนี้จะเลี้ยงลูกได้ยังไง หาซื้ออาหารข้างนอกงั้นรึ “ป้ามีอะไรกินบ้างไหมครับ หิวจังเลย” “เยอะแยะค่ะ ป้าเตรียมไว้ให้ที่โต๊ะอาหารแล้ว” “ป้าครับ คิดว่าคนบ้านโน้นเขาจะกินข้าวหรือยัง” “ป่านนี้คงกินแล้วมังคะ เห็นตื่นแต่เช้าซักผ้า ตากผ้า แล้วก็ไม่เห็นหน้าอีกเลย” “เขาทำอะไรอยู่เหรอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD