ขนิษฐาตั้งใจทำงาน เธออยากให้เสร็จเร็วๆแต่คนที่สั่งให้แก้งาน ใจเย็นมาก
บนโต๊ะของเขามีแฟ้มเอกสารเต็มไปหมด เขาตั้งใจอ่าน และเซ็นต์เอกสารของเขา แล้วเธอเองก็ไม่กล้าที่จะถามเขาบ่อยๆ จำได้วันที่ประชุมงานด้วยกัน เขาดุจะตาย
สองคนนั่งทำงานด้วยกันเงียบๆบ่ายสามโมงป้าพรยกกาแฟกับผลไม้มาเสริฟอีกครั้ง ถ้าเขาจะไม่ตรวจงาน ห้าโมงเย็น เธอต้องไปเยี่ยมลูกชายที่โรงพยาบาล เพราะตั้งใจไว้แล้วว่า สองวันนี้ให้พี่นกพัก เธอจะเป็นคนไปเยี่ยมลูกเอง
“คุณคะ ห้าโมงเย็นแล้ว ฉันขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ ที่ทำเสร็จแล้วรบกวนคุณตรวจอีกที ที่เหลือฉันจะเอากลับไปทำที่บ้านคืนนี้”
“อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันก่อนซิ “
“ไม่เป็นไรค่ะ พอดีฉันมีธุระ”
“ป้าพรเตรียมอาหารไว้แล้ว กินก่อนเดี๋ยวจะหาว่าผมใจดำ ใช้ทำแต่งาน”
“แต่ว่าฉันมีธุระจริงๆค่ะ”
“เอาเป็นว่ากินข้าวเย็นก่อน เดี๋ยวป้าพรจะเสียใจ”
ป้าพรเห็นหน้าขนิษฐาแล้วเข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น คุ
