สงสัย จะมีเสี่ยเลี้ยง
2094 Words
คุณครับ บ่ายแล้วผมว่าเราแวะกินข้าวกันก่อนดีไหม ผมกินข้าวเป็นเวลา แต่ถ้าคุณไม่สะดวกไม่เป็นไรนะครับ ที่บ้านผมมีมาม่าเดี๋ยวผมกลับไปต้มกินก็ได้”
ขนิษฐาลืมไปเลยว่าเธอเองก็ยังไม่ได้กินข้าว เมื่อเช้ากินกาแฟแก้วเดียวขนมปังสองแผ่น แรกไม่ได้หิวอะไร แต่พอเขาพูดท้องเธอร้องทันที
“ท้องร้องเลยค่ะ ก็ได้ค่ะร้านไหนกินอะไรก็ได้”
“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ ข้างหน้ามีร้านข้าวอร่อย”
ร้านอาหารที่อาทิตย์พาขนิษฐามากินเป็นร้านประจำของเขา ค่อนข้างส่วนตัว
“มื้อนี้ขอฉันเลี้ยงนะคะ ตอบแทนที่คุณช่วยเหลือฉัน”
“ครับ ไว้วันหลังให้ผมเลี้ยงบ้างนะ เพราะยังไงคุณก็เป็นลูกค้า”
ขนิษฐากินข้าวเงียบๆวันมะรืนเธอต้องไปทำงาน ถ้าช่วงนี้ลูกอยู่โรงพยาบาลเธอยังอุ่นใจ แต่ถ้าลูกออกจากโรงพยาบาลแล้ว จะอยู่กับใครใจเธอยังไม่อยากพาลูกไปฝากเลี้ยงเลย แต่พี่เลี้ยงดีๆก็หายากเหลือเกิน ระหว่างที่กินข้าวหญิงสาวเลื่อนโทรศัพท์บ่อยๆหาแม่บ้านตามบริษัทฯต่างๆ
อาการของหญิงสาว ทำให้อาทิตย์กังวลไปด้วย เขามาส่งขนิษฐาที่บ้าน รู้ว่าหญิงสาวกังวลเรื่องลูก พี่เลี้ยง และงาน เขารู้มาว่าสัปดาห์หน้าขนิษฐามีงานใหญ่ที่ต้องออกไปดูงานต่างจังหวัด อาจต้องค้างคืนที่ต่างจังหวัดด้วยซ้ำ ผู้หญิงคนนี้จะแก้ปัญหายังไง
“ช่างจะมาส่งรถกี่โมงเหรอคะ พอดีช่วงเย็นฉันว่าจะไปเยี่ยมลูกอีกรอบค่ะ”
“สักประมาณสี่โมงเย็นครับ แต่ถ้ายังไม่มาผมว่างเดี๋ยวผมไปส่งก็ได้”
“ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้ก็รบกวนคุณมากแล้ว ธุระของคุณยังไม่ได้ไปทำเลย ขอบคุณที่ช่วยเหลือนะคะ”ขนิษฐายกมือไหว้ขอบคุณชายหนุ่ม ก่อนที่จะขอตัวเข้าบ้าน
อาทิตย์ขับรถเข้าบ้านตัวเอง คิดในใจว่าทำไมหยิ่งจัง ไม่แม้แต่จะชวนเข้าไปกินน้ำหรือกาแฟสักแก้ว แต่เขาก็เข้าใจว่าหล่อนกังวลหลายเรื่อง ไม่เป็นไร ยังไงก็เห็นกันอยู่ทุกวัน จะคอยดูว่าจะหยิ่งไปได้นานไหม วันนี้เขาจะทำงานที่บ้าน เขาเลือกนอนห้องด้านหน้า ซึ่งตรงข้ามกับห้องนอนของบ้านโน้นพอดี ห้องทำงานชั้นล่าง ก็อยู่ตรงข้ามกับห้องนอนบ้านโน้น เขาตั้งใจ สืบจนรู้ว่าบ้านขนิษฐาอยู่ที่นี่ และบังเอิญที่บ้านตรงข้ามว่างพอดี เขาซื้อทันทีโดยไม่ได้ปรึกษาใคร
“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณหนู เห็นนั่งมองบ้านโน้นตั้งนานสองนาน สนใจเหรอคะ”
“ใครจะรู้ใจผมเท่ากับป้าพร”
“เขามีลูกแล้วไม่ใช่เหรอคะ แต่ป้าก็ไม่เห็นใครนะนอกจากเขากับลูก”
“นั่นไง ป้ายังสนใจเรื่องของชาวบ้านเลย”
“แค่สงสัยค่ะ ตั้งแต่วันที่เราย้ายของเข้ามาอยู่แล้ว ป้าเห็นว่าเขาหน้าตาสวยดี ดูท่าทางอายุยังไม่ถึงสามสิบเลยนะคะนั่น เสียดายมีลูกเร็วจังเลย”
“ผู้หญิงสมัยนี้มีลูกตอนอายุน้อยๆถมไปครับป้า ไม่แปลกหรอก”
“ยังไงคะ อยากไปกินกาแฟบ้านเขาเหรอ”
“นั่นนะซิครับ ผมอุตสาห์ลงทุนไปดูรถให้ ไปส่งที่โรงพยาบาล กินข้าวกลางวันด้วยกัน แต่ไม่ยักกะชวนเข้าไปกินน้ำหรือกาแฟเลย”
“ได้ยังไงล่ะคะ เขาอยู่สองคนกับลูกหรือเปล่าเราก็ยังไม่รู้เลย เผื่อสามีเขาโผล่มาวันไหน เราจะซวยเอา ป้าว่าอย่าไปยุ่งเลยค่ะ ผู้หญิงของคุณก็ตั้งเยอะแยะ”
“ผมก็แค่ถูกใจครับไม่มีอะไรหรอก”
“แน่นะคะ ว่าไม่มีอะไร”
“ป้าพรครับ........”
ป้าพรทำงานที่บ้านเขามาตั้งแต่เขายังเด็ก เรียกว่าเกิดมาก็เห็นหน้าป้าพรเลย เขาแยกบ้าน หาแม่บ้านไม่ถูกใจเลยสักคน เลยขอพ่อกับแม่ให้ป้าพรมาอยู่ด้วย อุ่นใจไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ ทำไมป้าพรจะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
“ป้าอยากเตือนนะคะ ถ้าเขามีครอบครัวแล้วก็อย่าไปยุ่งกับเขาเลย มันบาป”
“แต่ที่ผมรู้มา ไม่ปรากฏว่าเขามีสามีนะครับป้า เห็นว่าอยู่กับลูกมาตั้งแต่ลูกเกิดแล้ว”
“แหม...นี่ไม่ใช่สนใจธรรมดาแล้วใช่ไหมคะคุณหนู”
“ก็เห็นคนที่ทำงานเขาพูดกันครับ พอดีบริษัทฯผมว่าจ้างบริษัทฯเขาทำงานให้ ก็พวกหนุ่มๆเขาพูดๆกัน ผมก็แค่ได้ยินมาก็เท่านั้น”
“แล้วที่มาซื้อบ้านที่นี่ ก็คงเป็นเรื่องบังเอิญใช่ไหมคะ”
“แล้วป้าคิดว่ายังไงล่ะครับ” อาทิตย์ยิ้มกับท่าทางของป้าพร ที่เหมือนเป็นแม่ของเขาอีกคน
“คุณหนู ยังไงก็ดูดีๆนะคะ ป้าเป็นห่วง คุณก็ไม่ใช่จะธรรมดา ฐานะ หน้าตา ชื่อเสียง หาผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบได้ไม่ยากหรอกค่ะ”
“ป้าไม่ต้องห่วงหรอกครับ เขาสวยถูกใจผมมาก แต่ก็อย่างที่ป้าบอก เขามีลูกแล้ว”
“ที่ป้าพูดก็เพราะรักหรอกนะคะ อยากให้คุณหนูมีครอบครัวที่ดี แต่ถ้าจะมาเป็นคู่กัน ถ้าเขาเป็นคนดี เรื่องอื่นๆก็ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ “
“นั่นไง เพราะป้ารู้ใจผมทุกอย่าง ผมเชื่อว่าป้ามองออกว่าใครเป็นยังไง ฝากป้าดูแลเขาด้วยนะครับ เห็นว่าตอนนี้น่าจะกำลังเครียด เรื่องลูกไม่สบาย ตัวเองก็ต้องทำงาน”
“สรุปว่าฝากป้าสืบให้ แล้วคนอื่นๆที่คบอยู่ล่ะคะ”
“ก็เหมือนเดิมครับ แต่คนนี้ถูกใจมาก”
“ไม่ได้นะคะคุณหนู จะคบทีเดียวหลายๆคน ถ้าผู้หญิงเขารู้ไม่มีใครเขาชอบหรอกค่ะป้าไม่สนับสนุนเลย คุณเพียงเพ็ญ คุณรุจิรา คุณอะไรอีกหลายๆคน เดี๋ยวจะพลาดนะคะ”
“ผมมีป้ากับอิงอรคอยเป็นกันชนให้ ไม่มีวันพลาดหรอกครับ ไหนจะพ่อกับแม่อีก”
“คุณนี่นะ แต่คนนี้ป้าดูจากลักษณะภายนอกแล้ว ดูเขาไม่ง้อใครหรอกนะคะ ผู้หญิงอายุแค่นี้มีลูก แล้วกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำงานมีหน้ามีตาขนาดนี้ ชีวิตที่ผ่านมาคงไม่ธรรมดาหรอกค่ะ”
“ป้าจะบอกว่า เขาไม่ง้อผู้ชายเหรอครับ”
“ก็ใช่น่ะซิคะ เห็นบ้านเขาไหมคะ ใช่ว่าคนธรรมดาๆจะมาซื้อได้ เลี้ยงลูกคนเดียวด้วย”
“เอ.....หรือว่า เขามีเสี่ยเลี้ยงครับป้า”
“ป้าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่จะง่ายกับคนทั่วไป”
“ไม่ง่าย ทำไมเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวตั้งแต่อายุยังน้อยล่ะครับป้า”
“นี่คุณหนู อย่าไปดูถูกเขานะคะ”
“ก็รึไม่จริงครับป้า เรามาทายกันว่าเขาท้องตอนไหน ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเจ็ด ลูกสามขวบกว่าๆแสดงว่าเพิ่งเลิกกับสามีไม่นาน แต่หลายๆคนบอกว่า ไม่เคยเห็นเขาท้องเลย มารู้อีกทีก็มีลูกแล้ว พวกหนุ่มๆเสียดายกันใหญ่”
“ไม่ใช่เรียกว่าสนใจธรรมดาแล้วมังคะแบบนี้ ไปรู้เขาเกือบทุกอย่างเลย”
“ก็เขาน่าสนใจนี่ครับป้า”
“ป้าเข้าใจค่ะว่าเรื่องแบบนี้มันห้ามกันยาก แต่ก็อยากให้คิดดีๆสืบดีๆเดี๋ยวเจอตอใหญ่แล้วจะยุ่ง อีกอย่างป้าว่า เขาเองก็คงไม่ได้คิดอยากที่จะมีใหม่หรอกมังคะ ดูท่าทางแล้วไม่น่าจะอ่อนไหวง่าย ”
“ป้าครับ นี่ขนาดเห็นเขาไกลๆป้ายังวิเคราะห์เขาซะเกือบแม่น ลองสืบไหมครับป้า จะได้รู้ว่ามีเสี่ยเลี้ยงจริงๆไหม”
ป้าพรคิดในใจแล้ว ตั้งแต่วันที่ขนของย้ายเข้ามา นางเห็นแล้วแม่ลูกอ่อนอยู่บ้านกันแค่สองคน เด็กชายหน้าตาน่ารักน่าชัง คิดในใจว่าหน้าตาไม่ละม้ายคล้ายผู้เป็นแม่เลย เด็กหน้าออกจีน แต่แม่สวยคมไทยแท้ ถ้าเป็นแม่ลูกกันก็ต้องมีส่วนคล้ายกันบ้าง จะว่าคนเป็นแม่ทำศัลยกรรมก็ไม่น่าใช่ หน้าตาธรรมชาติแบบเดิมๆสงสัยว่าตัวเองต้องเหนื่อยอีกแล้ว ดูท่าว่าคุณหนูของป้าจะสนใจแม่เลี้ยงเดี่ยวบ้านตรงข้ามมาก ขนาดนั่งคุยกัน ยังชะเง้อคอคอยมองบ้านตรงข้ามตลอดเวลา
“นี่เห็นว่าคุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงจะมาดูบ้าน จะมาวันไหนคะ”
“น่าจะเป็นอาทิตย์หน้าครับ อิงอรก็จะมาด้วย”
“แล้วจะขึ้นบ้านใหม่วันไหนคะ”
“ต้องแล้วแต่พ่อกับแม่ครับ ผมไม่ถนัดเรื่องแบบนี้เลย”
“คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเขาชื่ออะไรคะคุณหนู”
“ขนิษฐาครับป้า”
“ใจเย็นๆนะคะ อย่าใจร้อน ดูแล้วไม่ได้ง่ายหรอกนะคะ”ป้าพรพูดพร้อมมองออกไปหน้าบ้านที่ตอนนี้มีรถแท็กซี่มาจอด เจ้าของบ้านหิ้วของรุงรังขึ้นแท็กซี่ออกไปล้ว
“นั่นเขาจะไปไหน ผมบอกว่าช่างจะเอารถสำรองมาให้ใช้ ทำไมเขาไม่รอ”อาทิตย์ยกโทรศัพท์โทรหาขนิษฐาทันที
ป้าพรเห็นแล้วได้แต่ส่ายหน้า รู้ว่าคุณหนูของป้าใจร้อน ไม่บ่อยนักที่จะสนใจผู้หญิงแบบออกหน้าออกตาแบบนี้ ถ้าคุณขนิษฐาตอบรับ เห็นทีว่าต้องวุ่นวายแน่นอน เพราะต้องต่อสู้กับผู้หญิงคนอื่นๆที่สำคัญคุณอุมา
“ว่ายังไงคะคุณหนู ทำไมเงียบไป”
“เขาบอกว่าจะไปเยี่ยมลูกครับ ถ้ารถมาก็จอดไว้หน้าบ้าน กุญแจใส่ไว้ในกล่องไปรษณีย์”
อาทิตย์หงุดหงิด ก็เขาบอกแล้วว่าประมาณสามโมงครึ่งหรือไม่ก็สี่โมงเย็นช่างจะเอารถมาให้ ก็คุยกันแล้ว ทำไมขนิษฐาใจร้อน
“คุณหนูคะ เธออาจร้อนใจก็ได้นะคะ ลูกอยู่โรงพยาบาลทั้งคน คนเป็นแม่ก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา นี่จะไปโกรธเขาทำไมคะ”
“ก็แล้วทำไมเขาไม่โทรบอกผมบ้างล่ะครับป้า ก็คุยกันแล้ว”
“คุณหนู มีสติหน่อยค่ะ เพิ่งคุยกับเขาวันนี้ไม่ใช่เหรอคะ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไว้ใจเรา ต้องพึ่งพาเรา ทุกอย่าง อย่าลืมนะคะว่าเขาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เขาต้องเข้มแข็งอดทน คนแบบนี้เขาไม่ชินกับการขอความช่วยเหลือจากใครหรอกค่ะ”
“จริงอย่างที่ป้าพูด ผมเพิ่งคุยกับเขาวันนี้ แต่ทำไมผมเหมือนรู้จักเขามานานแล้วล่ะครับป้า”
“ก็คุณหนูสนใจเขา เที่ยวฟังคนโน้นคนนี้พูดถึงเขา ป้าว่าเริ่มต้นใหม่นะคะ ค่อยๆทำความรู้จักเขา อย่าเพิ่งใจร้อน ผู้หญิงมีเยอะแยะค่ะ ไม่เอาไม่พูดแล้ว ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ คนเราถ้าจะคู่กันแล้วยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกันค่ะ”
“อีกอย่างนะคะ คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงจะรับได้ไหม ผู้หญิงที่มีลูกติด”
“ผมก็ยังรับไม่ได้ครับป้าพร”
“อ้าว....แล้วไงคะ ชอบแม่เขาแต่ไม่เอาลูกเขามันก็ไม่ได้นะคะ ไม่มีผู้หญิงคนไหนเขายอมหรอก เป็นป้าๆก็ไม่ยอม”
“ยังหรอกครับป้าพร ยังไม่ได้เรียกว่าชอบหรอก เขาแค่น่าสนใจ ตกลงผมจะทำงาน ก็แค่แม่เลี้ยงเดี่ยวที่อาจใจแตกอย่างที่หลายๆคนว่ากัน ผมอาจเผลอใจไปหน่อย ขอบคุณป้าที่เตือนสตินะครับ หรือเขาอาจกำลังเล่นตัว ผมว่าคนที่ผ่านการมีครอบครัวมา ทำไมจะไม่รู้ว่าผมคิดยังไง”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ป้าก็แค่คิดว่าคนสมัยนี้ไว้ใจไม่ค่อยได้ ยิ่งเราไม่เคยรู้จักเขา ยิ่งต้องระวัง ป้าแค่ห่วงว่า บางทีนะคะเขาอาจมีคนที่ดูแลเขาอยู่ ไม่งั้นเขาอยู่ไม่ได้หรอกค่ะ เลี้ยงลูกสมัยนี้ใช้เงินเยอะนะคะ และถ้าเป็นอย่างที่คิด คุณหนูนั่นแหละอาจจะไม่ปลอดภัย เพราะไปยุ่งกับคนของคนอื่น”
อาทิตย์เงียบไป จากนั้นบทสนทนาก็จบลง ป้าพรกลับไปทำอาหารสำหรับมื้อเย็น
- Writer
