"Sean!" sigaw ko sa pangalan ng asawa kong kanina pa pabalik-balik dito sa kusina at sa kuwarto namin.
"Ito na!" sigaw niya pabalik at ilang segundo lang ay bumukas na ang pinto. Pumasok siya na hingal na hingal dala ang isang baso ng tubig at platito na mayroong saging at Milo powder. "Here you go, baby," aniya at binigay sa akin ang dala-dala niya.
Tinitigan ko lang siya at hindi pa nagsisimulang kumain.
"Why? Is something wrong?" tanong niya at lumingon pabalik-balik sa dala-dala niyang pagkain pati sa akin.
I crossed my eyebrows and asked, "Seriously, Sean?"
"What?" he asked absentmindedly like he didn't have any clue.
I sucked in a tight breath. "How am I supposed to eat this without a fork or even a spoon?" I asked him in disbelief. "Are you even thinking?"
Nakita kong nag-ig
