“Nakulam ka ba habang nasa labas ka ng academy?” Tanong ko habang nakikipagsayaw kay Klein. Nakatingin lang siya sa akin, his aura really changed.
“You don’t remember anything, do you?” Nagsalubong ang kilay ko sa tanong niya.
“Eh? What do you mean by that?”
“It’s not your first time here on Artasia. Nanggaling ka na rito noong bata ka pa, kahit ako nagulat ng malaman ko na ikaw pala yung batang nakalaro ko noon.” Sabi nito at tumagilid lang ang ulo ko dahil naguguluhan ako sa sinasabi niya.
“May sakit ka ba? Anong pinagsasabi mo?”
“Here. Pagkinain mo ‘yan, babalik lahat ng memories mo noong bata ka pa. Kaya siguro wala kang maalala dahil binura ng Mommy mo ang alaala mo para makalimutan mo ‘tong Artasia.” Inabutan nya ako ng parang puting perlas. Amoy candy iyon, wala akong idey
