Talkนุ่มนิ่ม
หลังจากที่เพียงขวัญกลับไปแล้ว ฉันก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะเตรียมเข้านอน ความรู้สึกในตอนนี้มันบอกได้ยากจริง ๆ มันรู้สึกทั้งเสียใจ เศร้าใจ หดหู่ในใจแปลก ๆ กระทั่งเสียงมือถือของฉันดังขึ้น ทำเอาฉันที่เหม่อลอยสะดุ้งโหยง
ฉันหันไปมองมือถือที่ถูกชาร์จแบตทิ้งไว้ที่โต๊ะคอม จากนั้นก็เดินไปกดรับ ทว่าสายที่โทรเข้ามามันไม่คุ้นและไม่ได้ถูกบันทึกชื่อเก็บไว้
โทรศัพท์
"สวัสดีค่ะ"
(นิ่ม...พี่เองนะ พี่สิงหา!)
สิ้นเสียงพูดของคนปลายสาย ฉันต้องลดมือถือลงมามองที่หน้าจอ แอบแปลกใจมาก ว่าทำไมเขาถึงรู้จักเบอร์ของฉัน
"พี่รู้เบอร์หนูได้ยังไง"
(อย่าพึ่งถามเลย พี่อยู่หน้าหอเธอ ลงมาเจอพี่หน่อยได้ไหม)
"คือหนูกำลังจะนอนแล้ว ไม่สะดวกลงไปค่ะ"
(พี่รู้หมดแล้วนะเหตุการณ์เมื่อกลางวัน เพราะพี่เป็นต้นเหตุแท้ ๆ พี่อยากจะมาขอโทษ)
"ไม่เป็นไรค่ะ ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด หนูไม่อยากจะคิดถึงมัน"
(พี่ขอร้องลงมาหน่
