สิงหา
"ว่ายังไงนะ เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ มิน่าพี่ไม่เจอเธอสองคน"
หัวคิ้วของผมย่นลงจนยับ ในขณะที่ผมกำลังขับรถกลับคอนโด แต่เพราะเพียงขวัญโทรมาผมเลยต้องกดรับ แต่สิ่งที่ได้ยินจากปลายสาย มันทำให้ผมตกใจเล็กน้อย
(หนูบอกพี่แล้วใช่ไหม ว่าอย่ามายุ่งกับเพื่อนหนู พี่มันตัวอันตราย)
"พี่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ เอางี้พี่จะแวะไปเยี่ยมนิ่มที่หอ"
(ไม่ต้องมาเลย และไม่ต้องมายุ่งกับเพื่อนหนูอีก)
เพียงขวัญท่าจะโกรธผมมาก พอกดน้ำเสียงหนักใส่ผม เธอก็วางสายทันที
ผมชั่งใจและคิดอย่างหนักว่า ต้นเหตุที่นุ่มนิ่มเจอคือผมงั้นเหรอ พอคิดได้แบบนั้นก็ต้องเร่งเครื่องมุ่งหน้าไปที่คอนโดแยม
#คอนโดของแยม
ก๊อก ก๊อก
ผมยืนเคาะประตูเรียกอยู่สองครั้ง จากนั้นก็ยืนรอด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธ
ไม่นานนักก็เห็นประตูเปิดออกกว้าง
"อ้าว...สิงหาไหนบอกว่าจะไม่มาช่วยไง เปลี่ยนใจแล้วเหรอ"
สิ้นคำพูดของแยมผมก็ผลักประ
