Dün o konuşmadan sonra akşama kadar yürüyüş yapıp eve öyle dönmüştüm. Eve dönmeden önce kendime söylediğim onca şeyi sahilden ayrıldıktan hemen sonra cesaretsizliğim nedeni ile silmiştim. Aslında cesaretsiz olduğum için değildi. Verilen sözlerden dolayıydı. Ben koca bir hiçlikte nefes almaya çalışan bir aptaldım.
Fakat kendime o konuşmaları yapmasaydım başka türlü kendime gelebileceğimi zannetmiyordum. Eve geldiğim gibi odama çıkıp hemen yatağımın altına girip yatmıştım. Kimseyle muhattap olmak istemezdim. Sabah uyandıktan sonra yataktan kalkıp banyoda rutin işlerimi hallettikten sonra nolinama su verdim. Evet dayanaklı bir bitki olabilirdi ama ihmal etmeye gerek yoktu. Yatağımı da düzelttikten sonra aşağıya indim. Aşağı indiğimde ise evde bir koşuşturma vardı. Kim bilir yine neler oluyor
