EZEKIEL MONTALVO ( Irresistible Body Series) TAGALOG

Chapter 10

EZEKIEL

Pagkatapos kong bayaran ang condo na titirhan ni Cathlyn temporary ay agad ko siyang niyayang kunin ang mga gamit niya sa kung saan ito natulog ng isang gabi. Temporarily ay sa condo ito titira dahil soon, I’ll buy our own house to live in. Ganoon na ako kabaliw sa kanya na kahit hindi nito alam kung ano ang tunay kong nararamdaman sa kanya ay gusto ko ng planuhin ang future naming dalawa na magkasama.

I see her as my wife, mother of our children and I’ll make sure that she will forever be in my arms. Walang ibang lalakeng makakalapit sa kanya ngayon, lalo na at hawak ko na ang lahat ng magiging desisyon niya sa buhay. Kahit pa ang Anthony na boyfriend nito ngayon, na soon ay magiging ex-boyfriend na lang nito. Hindi ko hahayaang makalapit pa siya kay Cahtlyn, not now that I have her.

Unti-unting sumasang-ayon ang mga plano ko para sa aming dalawa. Matagal kong hinintay ang pagkakataong ito kung saan makakasama ko na siya at makikita sa araw-araw. She’s my moon and sun. At kung mawawala siya sa buhay ko ay hindi ko sigurado kung kaya ko pang magpatuloy na mabuhay ng wala siya sa tabi ko. I’ve dreaming these moments since I saw her. Una ko pa lang siyang nakita ay alam kong may kakaiba akong nararamdaman sa kanya na hindi ko naramdaman sa kahit sinong babae.

I admit, there were so many women I have before, but Cathlyn is truly the one for me. She will be mine forever, at kahit na gawin ko ang pinakaimposibleng bagay ay gagwin ko mahalin niya lang ako.

Bago kami pumunta sa makati kung saan magkikita si Cathlyn at si Anthony ay niyaya ko muna siyang kumain ng hapunan. Nakuha na rin namin ang mga gamit niya sa lugar kung saan siya natulog kagabi. At masasabi kong tama lang na kinuha ko siya mula sa lugar na’yun. I can’t imagine her living in that place every day. I won’t allow that to happen again. Kung nalaman ko lang ng mas maaga ay hindi na sana nito naranasang matulog sa ganong klaseng lugar.

“What do you want to eat?” Tinanong ko si Cathlyn pagkahinto namin sa isang restaurant na madadaanan bago kami pumunta ng Makati.

“Sir, baka po puwedeng huwag na tayong kumain? Busog naman ako hanggang ngayon, dumeretso na lang po tayo sa Makati."

I sense a bit of jealousy in the way she said those words. Parang gustong-gusto nitong makita ang lalakeng iyon kaysa ang kumain kasama ako. So, I looked out her with my fierce eyes.

“No, kakain tayo bago mo puntahan ang lalakeng yun. And don’t talk to him that long, I will wait outside.” I said that using my authoritative voice. I may not be her boyfriend by this time, but I own her as my woman without her knowledge, so I suddenly express my emotions for her. Nakita kong biglang natigilan si Cathlyn sa sinabi ko. I waited for her reaction and I'm more than willing to defend myself if she’s going to ask me anyway.

Hindi na lang ito nagsalita at pasimple nitong kinuha ang bag nakapatong sa mga hita nito at ito na ang kusang nagbukas ng pinto at lumabas ng kotse.

Napabuntonghininga na lang ako. Am I that obvious na ayoko siyang makitang kausap ang lalakeng iyon kaya ako nagkakaganito?

Pagbaba ko ng kotse ay nakita ko siyang nakasandal sa hood at parang may tinitingnan sa ibaba ng sahig. She did’t notice me that I was nearly beside her.

“Any problem, Cathlyn?” I asked her suddenly when she didn’t say anything.

Muli, wala itong sinabi pero bakas sa maganda nitong mukha na may problema ito at alam kong dahil iyon sa hindi namin pagkakasundo kanina.

“Were just started Cathlyn, huwag mong sabihin aatras ka na?” Muli ay tinitigan niya ako ng mariin at hindi agad nagsalita.

Para niya akong pinapahirapan dahil sa mga actions na ginagawa niya ngayon na may hindi kami pagkakaintindihan. She didn’t talk to me, iyon pala ang isa sa mga characteristics niya kapag galit. Hindi ka niya kakausapin.

Naunang pumasok sa entrance ng restaurant si Cathlyn at hindi katulad kanina, hindi niya ako hinintay. She walked without waiting for me. f**k!

Siya din ang namili ng magiging puwesto namin at sinundan ko lang siya at una itong naupo sa bankanteng upuan na napili nitong upuan.

Agad na lumapit sa amin ang isang waiter at hiningi ang order namin. Katulad kanina, tahimik lang si Cathlyn at hindi nagsasalita. Talagang pinapahirapan niya ako.

“What’s your order?” Sa halip na sagutin ako ay tumingin lang ito sa ibang panig ng restaurant at hindi nakaligtas sa akin ang simpleng pagngiti ng waiter dahil sa ginawa ni Cathlyn na’yun.

“Alright. Two orders na lang ang gawin mo for us.” Utos ko sa waiter na hindi ko alam kung ipapasensante ko ba sa manager nito dahil sa ginawa nitong pagtatawa sa action n Cathlyn kanina o matutuwa ako dahil pakiramdam ko ay iba ang iniisip nito tungkol sa aming dalawa ni Cathlyn that time. Para kaming mag boyfriend na mag quarel at pilit kong inaamo ang girlfriend ko para kausapin lang ako.

Hindi nagtagal ay kumakain na kaming pareho. Halos walang nagsasalita sa aming dalawa. And I might say that she’s good in being numb when she’s angry. Parang hindi niya ako nakikita dahil sa wala itong pakiealam sa presence ko.

Natapos ang pagkain namin na hindi niya ako kinakausap. Ganun man ay magkasabay pa ring kaming bumalik sa parking area para bumiyahe patungo sa Makati.

Nagpatuloy ang biyahe namin na walang nagsasalita sa amin kahit isa. I hate the way how we treat each other. This is the first time we had this awkward moment, but I still hope that it will not happen anymore when we finally have our relationship.

Tinanong ko siya kanina kung saan sila magkikita ni Anthony that’s why we are not infront of a bar named The Peninsula. Dito sila magkikita. Inihinto ko ang kotse sa parking area ng bar at sunod kong sinulyapan si Cathlyn. She’s still that silent just like a while ago. Pagkatanggal niya ng sealbeat na nakasuot dito ay akma na itong bababa ng hindi man lang ako kinakausap.

“I will wait you here.” Bilin ko sa kanya na nagpatigil dito sa tuluyang pagbaba. Saglit na nagtama ang mga mata namin at nakita ko na ang bahagya niyang pagtango na wala man lang emosyong makikita sa mukha nito.

Napahigpit ang hawak ko sa manubela dahil sa naging sagot niya sa bilin ko. Tuluyan na itong bumaba sa kotse at tinungo ang entrance door ng bar. Hindi ko pinitol ang tingin ko sa kanya hanggang sa tuluyan na itong nakapasok sa loob.

Dumaan ang halos isang oras at hindi pa rin lumalabas si Cathlyn sa bar. I was so f*****g worried if she’s fine or what. Hindi ko rin sigurado kung nasa loob na si Anthony simula ng dumating kami kanina ni Cathlyn ay hindi ko nakita ang anino ng lalakeng iyon na dumating sa bar.

Nainip ako, my patience really doesn’t exist this time. Kailangan ko siyang tawagan.

I dialed her number, two…three times I tried to call her but she’s not answering her phone. Ring lang ng ring.

Napahampas ko ang manubela sa harapan ko sa inis. It kills me to know that they never wanted to break up, na napipilitan lang talaga si Cathlyn na gawin ang bagay na’yun dahil sa usapan namin.

Lumabas ako sa loob ng kotse. Isinandal ko ang katawan ko sa gilid ng sasakyan habang matiim pa rin akong nakatitig sa pinto ng bar kung saan pumasok si Cathlyn. Kailangan pigilan ko ang sarili ko na pumasok sa loob nito dahil ayokong lalong mainis si Cathlyn sa aking kapag ginawa ko ang bagay na’yun. Tama na ang hindi namin pagkakaintindihan kanina. It’s hard for me to understand kung ano ang gusto o nararamdaman niya so we can fix things.

Mas lalo akong nainip at napatingin ako sa wristwatch na nakasuot sa akin. It’s past 9 o’clock. Gabi na at kailangan na ring magpahinga ni Cathlyn, pagod na siya sa buong araw na trabaho at pinilit ko pa siyang kausapin ang lalakeng iyon.

I still feel the guilt because of that when I saw her instantly leaving that place. Malayo pa lang siya ay nakita gusto ko na siyang salubungin. Not seeing her in that short period of time really makes me uncontrollable.

Nang makarating siya malapit sa kinaroroonan ko ay agad kong tinitigan ang malamlam niyang mga mata at pinilit kong basahin ang nilalaman ng isip niya. Nakipaglaban siya ng titig sa akin na para bang gusto niyang sabihin sa akin na nagawa na nito ang inuutos ko, at dapat na akong magsaya.

“Nagawa ko na po ang gusto nyo. Hiwalay na kami ni Anthony.” Malungkot niyang salubong sa akin. Ako naman ang hindi nakasagot agad. Dapat akong maging masaya dahil sinunod niya ang gusto ko pero ang makita siyang malungkot at napipilitan lang ay hindi parte ng mga plano ko.

Hindi na niya ako hinintay pang sumagot at muli ay naglakad ito patungo sa passenger’s seat ng kotse at binuksan ang pinto nito.

I heaved out a deep sighed when she did that. Hindi talaga kami puwedeng magsalubong ng galit or else, ako na lang ang susuko para hindi na siya tuluyang magalit sa akin.

Habang nasa biyahe kami ay nahimik pa rin si Cathlyn sa tabi ko na parang ang lalim ng iniisip. Kinakabahan tuloy ako na baka bigla na lang siyang umurong sa mga usapan at plano namin. I can’t accept that.

Nang makarating kami sa condo unit niya ay balak kong tulungan siyang buhatin ang mga gamit niya pero nagpumilit si Cathlyn na ito na lang daw ang bahala sa mga gamit nito. I didn’t refuse. Ayokong pag-awayan pa namin ang simpleng bagay na’yun so I agreed.

“Bukas na lang po sa office sir.”

Hindi nito nakalimutang magpaalam kahit na parang pagod na ito, I can feel it. Napatango na lang ako bilang sagot sa sinabi niya. At muli, wala akong nagawa kung hindi ang ihatid siya ng tingin habang papalayo. If only I can stay with her the whole night, to feel her body and love her over and over again. Soon, I promise that it will happen. It just a matter of time. And I will have her no matter what it takes.