~Ellieh's possesiveness~
Ellieh's POV
It's been a week since the day that Mr. M kissed my Mom and since the day that I saw Mr. M torture someone inside the bathroom of a restaurant. And I'm currently here in my Mom's office--- as usual--- waiting for my Mom to come back from her meeting.
I was supposed to lay back on the sofa, but suddenly, my Mom's phone rang. I stand up from the sofa and walk towards my Mom's table before picking her phone up without looking at its caller. "Ms. Myla," the guys from the other line starts.
His voice is familiar.
Ohh, I remember who's the owner if that voice. "Mr. M, why did you call?" I asked.
"Ohh, Kiddo. Where is your Mom?" He asked. "In the conference room, having a meeting."
"Alright, alright. I'll just call her again later." He said and he's supposed to hang up, but I asked him again. "Why did you call?"
"It's nothing."
"It's nothing, but you are going to call my mom again?"
"Easy, okay? I just need to---"
"Honey, who's that?" My Mom's voice from the door so I immediately give her a glance. "You're done, Mom?"
"Yeah, who called?" She asked. "Mr. M," I said and boredom is visible in my voice.
Shocked, is visible in her face. She nodded before speaking, "okay. Give my phone to me." She said, so I did what she said and then go back to the sofa and lay there. Finally.
"Mr. M, why did you called?" She started. I know it's bad to eavesdrop, but I can't help it. I'm curious why Mr. M called my Mom. "Ms. Myla, I'm just going to ask if you are free this coming weekend?" My eyes start to get smaller after hearing what he said. I can't be mistaken. I heard it right.
"Ohh... Amm, sorry, but I'm not free. I have to attend our reunion this coming weekend and I can't miss it." My lips have this smirk after hearing what my Mom answered. That's great. "Maybe, next week." My smirk disappeared. It can't be. He's asking my Mom on a date and she's still not aware?
"Yeah, sure. Thanks, Myla." And he even gives my Mom a nickname? Are they even close? How long do they know each other? Does my Mom know him well already? That man is dangerous!
My right eyebrow raised while staring at my Mom who has those lovely and sweet smile on her face. And now, he's making her smile? That man is really must be something. I need to find it out. That man likes my Mom! No, it can't be!
When they are finally done talking, my Mom hang-up with those lovely and sweet smile on her face. Those smiles didn't leave her face since he answered Mr. M. Tss, I can't just let this happen. I need to move.
"Mom?" I sweetly called. She faced me with a big yet sweet and lovely smile before speaking, "yes, Honey?"
"Can I borrow your phone?" I cutely asked. She smiled bigger, "yes of course." She said before cupping my left cheeks. "My son is so cute yet so handsome." She added. I just smile at her. "Smile often, it's making you more handsome and cuter."
"Mom, your phone."
"Ohh, here." She said then give me her phone, so I kiss her cheeks as thank you. "Mom, I'm just going to have a walk there. Don't worry, I'll be back. I won't take too much time." I said.
"Fine. Be safe, okay?"
"I will," I said before walking towards the door and open it.
Third Person's POV
Naglalakad si Ellieh papuntang parking lot upang doon isagawa ang plano nya nang may makabangga syang lalaki. Hindi ba ito sya nakita? Sa gwapo nyang iyan, hindi pa ito nakita ng lalaki.
Nang i-angat nya ang kanyang ulo, sumalubong sa kaya ang magandang pares ng mga mata ngunit may masakara ring lalaki. Wait! His mask is familiar. He can't be mistaken. Ito yun. Ito yung lalaking yun.
"You... you are that man. I can't be mistaken. It's you!" Alam nyang bakas na bakas ang kung anong emosyon sa mukha nya na hindi naman dapat. Hindi dapat ganito ang ipakita nya. Hindi pwedeng ganito. Hindi sya ito.
Agad nyang inalis ang kung ano mang emosyon basang basa sa kanyang mga mukha bago pinagmasdan ang lalaking may maskara na nakatayo sa harapan nya na unti-unting sumisilip ang mga ngisi. "You still remember me, huh?" Sabi nito sa kanya pero pinatili nya ang walang emosyong mukha.
"Yeah. How can I forget you? Especially those beautiful pair of eyes of yours." He said as he stared at the man's beautiful pair of orbs. Nakakahalina at nakaka-akit ang mga mata nito.
Habang sinasalubong nya ang titig ng lalaki, may napadaang kung anong emosyon ang nakita nya sa mata ng lalaki ngunit hindi nya mabasa kung ano ito. He's pro, ang tanging pumasok sa isipan nya. Ang galing nitong magtago.
"That pair of eyes of yours are beautiful too." Pagpuri nito sa mga mata nyang nakatitig parin sa mga mata ng lalaki. Alam nyang maganda ang mga mata nya at walang dahilan para sumalungat pa dito. "I know that already."
"Hmm. That's good."
"What are you doing here, by the way? Are you also working here?" Tanong niya sa lalaking nakatayo sa harapan nya.
"No, I just swing by here." tanging sagot nito sa tanong niya. Hindi na sya naghangad pa ng mga sagot dahil may kailangan pa syang gawin at ang pakikipagusap sa lalaking nakatayo sa harapan nya ay hindi kasama sa mga bagay na kailangan nyang gawin.
"I'm sorry, but I have to go. I still have to do something." Agad niyang paalam sa lalaki at umalis nang hindi na hinintay ang sagot nito sa kanya.
Nagpunta siys sa dulo ng parking lot at doon inilabas ang teleponong hiniram nya sa kanyang ina kahit na mayroon naman syang kanya. Binuksan nya ang cellphone at hinanap ang talaga namang kanyang pakay.
"Leave my Mom, alone." Agad nyang pambungad nang sagutin ng taong nasa kabilang linya ang tawag. "Kiddo? Why did you call?" Tanong ng taong nasa kabilang linya na nagpakunot sa noon nya. Hindi ba nito narinig ang sinabi nya.
"I already told you, Mr. M, leave my Mom, alone. Stop bothering her." Diretsong sabi nya na wala ng paliguy-ligoy pa. "Don't play innocent as if you don't know what I'm talking about. What do you really want from my Mom?" Dagdag nya pa.
Wala na siyang pakialam sa kung ano mang iisipin ng tao sa kanya. Hindi na nya kasalanan yun kung ayaw nyang may umaaligid na kung sino-sinong lalaki sa ina nya. At hindi na sya natutuwang mas lalong napapalapit sa isa't isa sila Mr. M at ang kanyang ina. Hindi na sya natutuwa, hindi nakakatuwa.
Rinig nya mula sa kabilang linya ang bahagyang pagtawa nito na syang ikinainis nya. How dare he laugh at him? He's not a joker to laugh at. "Something funny?" Malamig nyang tanong na nakapagpatigil sa pagtawa nya.
"Come on, Kiddo. I know what you're talking about, but leaving her alone? Sorry, but I won't and my decision is final. PERIOD." Napayukom ang kamao nya matapos marinig ang sinabi nito. "And why don't you just let your Mom decide?" Dagdag pa nito.
"I don't care, just leave her alone." Ulit nya pa. Ilang ulit nya na itong nasabi na talaga namang ayaw nyang ulitin. Hindi sya yung klase ng tao na walang pakialam kung ulit-ulitin pa ng mga ito ang mga sinabi nya.
Rinig nya ang pagbuntong hininga nito sa kabilang linya ng tawag. Mukhang nakukulitan na ito sa kanya pero wala ulit syang pakialam as long as ang ina nya ang usapan.
"Leave my Mom, alone." Huling paalala nya bago pa pinatay ang tawag at nagsimulang maglakad pabalik sa elevator paakyat sa office ng ina nya.
Let's see if you're going to leave her alone already, Mr. M