Love in War

Chapter 3

2 months later...

Today, I woke up early, alas tres pa lang ata gising na ko.Perhaps, I am too excited and nervous because today is my first day in Da Silva University. I learned that it's a prestigious University, mostly students with politicians and business magnates parents can afford that school. However, the university is also well-known for its high academic standards, so there are some scholars who study there. Kaya lang kung scholar ka sa Da Silva University, utak talaga ang puhunan. Kulang ang salitang "matalino"

para ma-qualify ka as a scholar. Nag research kasi ako about sa school na yon at nalaman kong one of their requirements to avail the scholarship is that you have to graduate as a valedictorian from your previous school and must have joined 3 to 5 extra curricular activities. Grabeng pressure kaya nun especially for those working students. Kaya narealized kung ang suwerte ko pala talaga kasi I have the opportunity to study free in an elite university... uniform pa lang parang pwede ko nang masangla sa bangko. Their uniform exudes elegance and sophistication. For girls, the uniform features a fitted black blazer with green lapels and cuffs, adorned with the university emblem on the chest. A crisp white shirt with pleats and a green ribbon tie adds formality, while the pleated black skirt with a green hem stripe completes the polished, unified look. Medyo maluwang sakin ang top kasi, sinabihan ko si Mom na huwag masyadong e-fit ang pagpapatahi. Hindi kasi ako comfortable, the skirt is also longer than the required length. Bakit ba naman kasi ang iksi ng gusto nila, kunting yuko makikita na ang singit ng student kahit pa naka cycling. Above the knee pa rin naman ang skirt ko and I think mas mabuti ng mataas ang skirt ko kasi napansin kung mabilis ang pagtangkad ko nitong nakaraang mga buwan. I am 5 ft and 6 inches tall sa edad na dise sais. Minsan, napag kakamalan akong model, kaya natatawa ako tuwing na nalalaman ng ibang tao ang totoo kung edad.

Pagkababa ko sa dining room ay nauna ng magbreak fast sila Mommy. Agad akong sumabay sa pagkain.

"Ruiji, Isabay mo na rin si Brielle papunta sa school tuta–

"I can't Dad, susunduin ko pa si Yannie sa bahay nila. " Tanggi niya. May galit tong si Ruiji sakin, two months na ang dumaan hindi pa rin kami nag-uusap ng maayos. Palaging umiiwas sakin na para bang may virus ako. Actually, 2 weeks ago, sinubukan kong makipag communicate sa kanya.

I was about to go downstairs, when I saw Ruiji standing outside his room. May kausap siya sa phone at parang may kaalitan.Nakatalikod din siya sa akin kaya hindi niya ako nakikita. Nakapaglunch na kaya siya? Hinintay kong matapos siyang makipag-usap sa phone. Nangmaibaba ay bigla akong nalito kung paano ko siya e-approach. Pero bago pa ako makapagsalita ay bigla syang humarap sa kinaroroonan ko kaya, mas kinabahan ako.

"Ahm...ano... n-nakapag lunch ka na ba K-kuya Ruiji, sabay na tayo"

Nakangiwing tanong ko sa kanya... ano ba Brielle nabubulol ka pa talaga.

Tinapunan niya lang ako ng kunting tingin at tumalikod ulit.

" Wala akong gana... mauna kana.."

Napangiti ako kahit papano. Sana magkaroon kami ng time para makapag bond–

" Huwag mo rin akong tawaging Kuya, hindi kita kapatid..." Tinignan niya ako sa mata. " hindi kahit kailan."

Napatulala ako sa narinig. Nang makapasok siya sa kwarto niya ay napabuntong-hinga ako. Talagang ayaw niya sakin, siguro mas tamang hindi ko na lang ipilit ang sarili. Sa huli, mag -isa akong nag lunch kasi wala rin si Mommy.

•••

As I walked through the campus, I was instantly astounded at the university's beauty.Wow! Iba pa rin talaga ang feeling kapag nasa personal mo makikita ang DSU. Ang lawak ng school na to, it is three times larger than my previous school. DSU is a blend of traditional elegance and modern design, kaya pala Top 1 University in the Philippines, pang-international naman talaga. The campus also features sprawling green spaces, where I can see a lot of students hanging out and resting. Saan kaya ang Library at Locker room dito......mamaya ko na siguro hanapin pag katapos ng class hours. Kailangan ko munang hanapin ang Senior High building, Tatlo kasi ang Towering building didto sa school,makapagtanong nga muna. Nagpalingon-lingon ako hanggang may nakasabayan akong mga babae.

"Hi, Good morning! magtatanong lang saan ba banda dito ang Senior High Building? ," tanong ko kay ate girl na naka-glasses.

Medyo nagulat pa silang dalawa,kaya ngumiti ako.

"A-aahhh..."

"Hoy, Lorena bakit nauutal ka diyan... ah..Miss, pasensya na starstruck lang ang bff ko." sabi ng babaeng kulay green ang buhok. Puwede pa lang may kulay ang buhok dito sa campus?

"By the way, I am Merry...ito naman kaibigan ko si Lorena...papunta rin kami sa Building 2B."

" Oh, kung ganun, sasabay nako sa inyo..Ako nga pala si Bri" Nakipagkamay ako sa kanila si Lorena nakatulala pa rin at nakatingin na sa kamay niya.

" Is she alright? " tanong ko. Tumawa naman si Merry.

" H-hi! Lorena nga pala" Nagsalita na rin si Ate girl pero parang nahihiya talaga siya sa'kin kasi ng liit ng boses niya.Lagapak naman ang tawa ni Merry kasi inulit ni Lorena ang pagpapakilala.

" Oy, Lorena...pagtarong diha ( umayos ka). Huwag kang pahalata...Hahahaha!"

Napatawa na rin ako kahit hindi ko masyado naintindihan si Merry.

" It's nice meeting you, Lorena...Merry. Halika na kayo maghaganap pa tayo ng room numbers."

Sabay kaming tatlo pumasok sa building 2B ayon kay Merry. Bago sumakay sa elevator ay nalaman kung magkaklase pala kaming tatlo. Ka-edad ko lang silang dalawa, buwan lang ang pagitan naming tatlo pero ako pa rin ang pinakabata, sumunod naman sakin si Merry. Nang makita namin ang classroom namin ay agad akong naghanap ng puwesto malapit sa bintana, pero di na lalayo sa Teacher's table.....kung nagtatanong kayo bakit? Simple lang ayaw kong napapagitnaan. Mabilis kasi akong pagpawisan kahit pa may aircon. Ayaw ko rin na sa likuran umupo kasi baka makipagchikahan lang ako sa katabi. Nang maka upo ay di ko inakalang tatabi sakin sina Lorena, kaya ang ending nasa gitna namin ni Lorena si Merry na ngayon ay nakikipagkaibigan sa ibang students na nasa harapan at likuran namin. Mukhang di mapapanis ang laway ko dito kay Merry... ang friendly...si Lorena naman tahimik na tatango-tango kapag pinakilala ni Merry

sa iba.

"...... at ito naman ang new recruited friend namin, Si Bri.... ang Ganda noh? manang-mana sa'kin."

Nagulat man ay napatango na rin ako sa sinabi ni Merry.