Pain Killer

tres.

Epione's.

Habang naghihintay si Epione sa pagbabalik ni Chiron, dumating na ang Doctor.

"Hi, Doc!" bati niya.

"Hi, Ione!" balik na bati sa kan'ya ni Doc Castellanos.

Bago ito tuluyang makalapit sa kan'ya nakita niyang kumibot ang labi nito. Kung kaya't nagtanong siya rito, "Ha?" Ngunit umiling lang ito.

Tinignan niya ito nang puno nang pagtataka.

"Kumusta po ako, Doc?" tanong niya rito.

"Your aware that you're suffering from selective amnesia, right?"

"Yes po, Doc."

"Okay, good." ngiti nito sa kan'ya. "Kaya ka nawalan nang malay kanina, because something or someone pulled the trigger, kaya din nanakit ang ulo mo. With this condition, your mind rejects thoughts, feelings or information that you're too overwhelmed too handle. " pagpapaliwanag nito.

"Kaya't kung maaari ay magdahan-dahan ka, para 'di na ulit ito mangyari," pagpa-paalala sa'kin ni Doc Castellanos.

Ngumiti siya at tinanguan ang Doktor.

"Doc, asa'n po si Doc Germedia? Siya po kasi yung family doctor namin," I asked.

"Doc Germedia is on leave right now, kaya ako pumalit muna sa kan'ya." again, and he smiled and his dimple on his right cheek showed.

I smiled, "Ah, okay. Thanks, Doc!"

Pinakatitigan siya nang Doktor, pero bago pa ito tuluyang makalabas ay nagsalita ito. "You still look the same Ione. Still bubbly and beautiful." utas nito, at binigyan niya ito nang naguguluhang titig, ngunit nginitian lamang ulit siya nito.

At nang makalabas na ito, tinawagan niya naman si Jahleel.

"Hello." utas niya

"Hello, Boss." malamig na bigkas ni Jahleel.

Doc Castellanos'

I've seen her again. I missed her. I missed her watermelon-liked scent. I missed her lips. I missed everything about her.

Kanina niya pa ito binabantayan maging mag-isa, para makaporma siya.

Hindi siya makapasok, dahil ando'n si Eurico. Hindi siya pwedeng makita ng kambal niya. Fraternal twins sila. Panganay si Eurico sa kanilang dal'wa. Lumabas kasi siya after two hours pagkatapos lumabas ni Eurico. At ito ang malaking karibal niya pagdating kay Ione, or Epione.

Habang minamasdan niya si Ione mula sa malayo, napahawak siya sa dibdib niya nang makitang hinalikan ni Eurico si Ione sa noo.

"Ako lang, nag-ga-gan'yan sa kan'ya, e." sabi niya sa kan'yang isip.

Nang makapasok siya, pagdapo nang mata niya kay Ione, parang may isang daang kabayo sa dibdib niya dahil sa bilis ng t***k ng puso niya.

"Ione, still beautiful as ever. Nothing change." he whispered.

"Ha?" tanong nito sa kan'ya.

Ngunit umiling lang siya rito.

Tinignan siya nito nang mga matang puno ng pagtataka.

Habang nagtatanong siya at nagpapayo ng mga kailangan nitong gawin, ay 'di niya maiwasang mangulila.

Pagkatapos nang pagkatapos nang anim na taon na relasyon nila, hindi na ulit siyang nag-abala mag-girlfriend.

She was only twelve, nang maging kami. While me, I was sixteen at that time.

Kung titignan kuya niya ako, kaso hindi e.

Girlfriend ko siya, at boyfriend niya ako.

Masaya naman kami. Not until her parents and siblings died.

She was only fifteen at that time.

I can't bare seeing her crying that time.

After a few minutes, I decided to bid goodbye for another check-up.

"Seeing her again, makes me more stronger." I whispered to myself.

Flashback.....

Tito Aki and Tita Gaverielle visit us. Tita Gaverielle was thirty-weeks pregnant at that time.

I came to Tito Aki, and asked him.

"Tito Aki, when she will be out?" a four years old me asked.

He smiled first, "Hmm, soon." he said.

"Why are you asking, Xane?" Tita Gave asked me while kidding me, while she's looking at me with her brows up.

"I want to marry her, Tita. When we grow up." I seriously said.

That's when Mom, Dad, Irico, and Tito Aki looked at me. Then, Mom, Dad, Tito Aki and Tita Gave laughed.

She pat me in the head, while laughing.

While, Irico, didn't laugh. He looked at me with irritation.

After the laughter, we decided to eat dinner.

The folks, throwing some corny jokes to each other in the terrace. No, scratch that. It is really CORNY.

While Irico and I, are in the sala. We're watching some action movie.

Its freakin' silent that time, all we could hear are our folks, the sound of the movie. Until he asked me.

"Why did you say that?" he asked me, while his eyes are in the screen.

I looked at him with confusion, "What?"

He looked at me, with so much irritation, "Why did you say that you're going to marry her?" his voice is so cold.

"Why? What's wrong with that?" again.

He rolled his eyes then tsked me.

End.

If I already knew that this would happen, I should never let her slipped away.

If I taken care of her that time, maybe..

Maybe, I am the father of her kids.

Maybe, she didn't suffer this kind of pain.

Maybe, she didn't have to go throught this pace.

Maybe...

Maybe, we're already married by now.

Maybe, I am the one who's taking care of her.

Maybe, we already have four beautiful kids.

Chiron's.

After tumawag nila Kyril and Clevi, my kids.

Tinawagan ko si Kriel. He's my P.I for almost six years.

"Kriel."

"Yes, Sir?" masayang bati nito sa kan'ya.

"May hindi ka ba sinasabi sa akin?" seryoso niyang utas.

"Hmm... Wala naman, Sir."

"Gusto mo bang mawalan nang pinagkakakitaan? Trabaho? Ha?" inis niyang sabi.

"Ah, eh. Wait lang, Sir." sabi nito, habang may parang natataranta na sa tawag at saka siya may narinig na boses ng babae, "Maria, mamaya na. Nagagalit na yung boss ko." inis na sabi ni Kriel sa babaeng nagngangalang "Maria", Hmp, edi luluhod nalang ako, para di na ako tumuwad." nagulat at natawa naman siya rito.

Napabulong siya sa sarili matapos marinig 'yon. "Wild."

"Kriel, are you still there?" pagkukunwari niyang inis.

"Yes, Sir!" agap nito, "Sir, kakarating lang ni Mr. Castellanos, mula sa Turkey galing sa isang raid na ginawa niya, at pagkatapos dumaan muna siya sa bahay niyo, sa Greece at kinausap ang mga bata, saka dumeretso sa ospital para pumalit kay Doctor Germedia." tuloy-tuloy nitong utas.

"Thanks, good." he said.

"Check mo nalang bank account mo mamaya." pagpapaalala niya.

"Sige po, Sir! Salamat agad." natutuwang sabi nito bago tuluyang ibaba ang tawag nagsalita muna si Chiron.

"Ang wild nang Maria mo." pang-aasar nito kay Kriel.

"Ah, sige po bye." narinig nalang niyang tapos na ang tawag.

Kriel's.

"Maria naman kasi!" inis kong utas.

"Bakit?" bigkas nito gamit ang malumanay na boses nakagagaling lang sa kusina.

"Bakit naman kasi gano'ng mga salita ginamit mo?! Akala tuloy nang boses ko nag-a-ano tayo." nahihiya't inis niyang sabi.

"Anong salita? At saka anong nag-a-ano?" napakamot ito sa ulo niya bago tuluyang pumasok sa kusina.

Napasampal siya sa sarili niya matapos niyang maalala na inosente nga pala ang babae na 'yon.

Epione's.

Nakadating na si Juan, nang makita kong may dalang Mister Donut na twist yung cookies n' cream. Isang kahon na gano'n.

Kaya naman nagmadali siyang tumayo mula sa pagkakahiga niya sa kama.

"Wow! Ang dami nito. Para sa akin lahat 'to?" mangha kong utas.

Pero bago pa ito makapagsalita ay kumuha na agad siya at saka nilantakan.

"Oo, saksak mo sa baga mo. 'Di mo ba ako bibigyan?"

"Bobogyon nomon, koso plostok long." pagsasalita ko habang punong puno ang bibig.

"Ha?"

"Bobogyon nomon, koso plostok long." ulit ko.

"Hotdog." sabi niya.

"Gusto mo pala ng hotdog ba't 'di ka bumili kanina?" tanong ko.

Napasapo nalang siya sa noo, habang kumikibot ang bibig nito at bumulong, "Pasalamat ka, mahal kita. " kaso hindi ko narinig yung huli niyang sinabi.

"Thank you." bigkas ko.

"'kaykaykay." sabi nito nang mapansin kong kumukuhabng Twist ko.

"Akala ko gusto mo hotdog? Nagbago isip mo?" tanong ko.

"Oo, bakit?" inirapan ako't kumain na siya ng twist.

At nagpatuloy nalang kami sa pagkain.