Önümdeki sepete hazırladığım erzakları ve yemekleri koydum. Bir yandan saate bakıyor bir yandan da hızlı olmam gerektiği için o yana bu yana koşuşturuyordum. Mutfak kapısından giren Yiğit’e kaydı bakışım. Oldukça rahat giyinmişti bugün. Vizon rengi bir pantolonun üzerine mavi renkli bir gömlek, gömleğin üzerine gömleğin yakasını hafif kapatacak şekilde bir lacivert kazak giyinmişti. Gömleğinin ucunu kazak kolunun üzerine gelecek şekilde katlayarak geri sıvamıştı, gömleğinin bel kısmını pantolonunun üzerine çıkarmıştı. Siyah saçları özenle taranırken, kolunda babasına ait olan saat vardı. Ona hayran kalmamak imkânsızdı, o kadar yakışıklı duruyordu ki gözlerimi çekemiyordum bile.
“Hım, yakışıklı olmamdan bu kadar hoşlanmalı mıyım?” Birden, “Hı,” kelimesi çıktı dudaklarımdan. Dudağı kıvrıld
