İKİ GÜN SONRA
Ailemden ufakta olsa haber almıştım, öyle çok konuşamamıştık ama seslerini duymam biraz olsun iyi hissettirmişti. Yiğit’te bu iki gün zarfında eve hiç gelmemişti. Neyi yaşadığımızı bile bilmiyordum. Gece üçtü. İki gündür iki ya da üç saat ancak uyuyabilmiş, gözüme giren her uyku beni kâbusla beraber uyandırıyordu. Bahçeye indim. Hava oldukça soğuktu. Kış mevsimindeydik artık. Üzerimdeki hırkaya biraz daha sokulup salıncağa oturdum. Salıncağı hafiften ırgaladım. Düşündükçe girdiğim buhran beni çaresiz hissettiriyordu. Olanlara bakıyordum bir de olacaklara, sanki her şey bir bütünlük içerisindeydi. Kime ne soracağımı bilmezken, cevabımın en derininde yine kendimi buluyordum. Dedem ve Yiğit’in babası nasıl tanışmıştı, ne geçmişti aralarında da ben o aralarındaki sebebe kurban g
