3 gün sonra hastaneden taburcu olmuştum. Benim bütün aile üyeleri evin her tarafındaydı. Hasta ziyaretinin kısası makbuldur diye akıllarına gelmiyor muydu acaba?
Hepimiz salonda oturuyorduk. Yaram azda olsa iyiydi. Herkes sessizce bana bakıyordu. Gözlerimi hepsinin üzerinden geçirdim. Mukaddes yengemin bakışların sinsilik vardı. Kesin ne dedikodu bulurum diye gelmişti. Muhittin amcam elinde kahveyi keyifle yudumluyordu. Babaannem yanımda oturmuş sıkıca ellerimi tutuyordu. Ablam ise diğer yanımda oturuyordu. Gözlerim Mehmet'i aradı aradı ama ortalıkta görünmüyordu. Acaba hangi amcam tarafında esir alınmıştı. Nare halam yerinden kalktı. Dizlerimin üzerine oturdu.
"Baya büyük bir evmiş diğer evden yine taşındınız, Elis." hepsinin meraklı bakışları bana döndü. Allah'tan Seher anne ve Melis
