Mehmet doğruldu, sargı ile sarılı yarama dokundu.
"Şimdi olmaz, Elis." ellerimi omzuna koydum. Geri doğru ittirdim. Üzerine uzandıp dudaklarına yapıştım. Bir anda beni altına aldı. Benden uzaklaştı.
"Yarama dokunmazsın, Mehmet." ellerimi başımın üzerinde sıkıca tutuyordu. Gözleri bir an vücudum da dolandı.
"Eğer şimdi daha fazla ileri gidersek, kendime engel olmayabilirim. Bir tek yaranı acıtmakla kalmam." göz kırptı. Yanaklarım alev aldı, en fazla da kadınlığımda bir sızı hissediyordum. Ellerimi kurtarmaya çalıştım ama bırakmıyordu.
"Ellerimi bırakır mısın?" ellerimi serbest bıraktı. Ellerimi serbest bırakınca sırtıma doğru uzatıp sütyenim kopçasını açıp göğüslerimi serbest bıraktım. Mehmet'in gözleri iştahla göğüslerimin üzerindeydi. Uzanıp ensesini tuttup kendime Mehmet'e doğru çe
