2022 My June Bride

Chapter IV

Sumaglit at ayaw ng pamilya ni Hunio sa narinig pati mga ibang bisita ay lumabas umalis..

"Maryam! ano bang pinakain mo dyan kay Hunio?" paglapit sabi ng isang babae sa handaan subalit pati rin naman si Maryam ay nagalit rin dahil nabigla sya sa sinabi ni Hunio.

"Oh, heto bulaklak regalo ko sa damit mo! ganda ha! mukhang tablecloth! hahaha!" inggit na sabi ng isang baklang bisita...

"teka lang po wag po kayo magalit!" humarap sya kay Hunio... ‘hay’ sabi niya.

"bakit mo naman nasabi ang ganun Hunio Kline? napakahangin mo naman!?" bulong niya habang nakatayo "ipinapahiya mo ba ako?! bakit mo naman ginawa iyon!?..." inis nya sa mukha ni Hunio pero ang tutuo para sa mga namintas sa kanya ang pagmamaktol na’yon...

"huwag ganun! wag ako! nakakahiya din sa mga magulang mo?"

"Maryam!" pabulong at malambing na sabi ni Hunio sa dalaga "tutuo ang sinasabi ko gusto talaga kita..." paunti-unti lumabas ang mga bisita ni Hunio binawi ang mga regalo sa binata. Hindi naman kase kailangan ng regalo ni Hunio ay kung bakit nagreregalo sila. Pag-alis ng mga bisita ay parang tanga si Maryam.

"Aling Celeste! may utang ka pa sa'min ha! Tandan mo ‘yan limang taon na! pakibayaran po! wag nyo po sabihin na nanggaling kayo ng Amerika…" salubong kay Celeste na sabi ng galit na kapitbahay.

"Mareng Celeste! kung mangyari ay di na ako makikipaglaro sa'yo ng tong-it... pakiramdam ko ay dinaya mo ako sa sugal… kung di lang sa gwapo mong anak hindi na ako makikipaglaro sa'yo!" disappointed na sabi ng isang matanda sabay umalis...

"ano ba ito?! Ilang taon na ba ang babae na iyon? wait lang muna mga kabarangay maghulus dili po tayo! magsipag kainan po muna tayo! Wag pakiusap wag muna po kayo umalis" nagulat na sabi ni Aling Celeste…

"Anak!!! ano bang nangyari? anibersaryo namin ng Papa mo bakit mo pinauwi ang mga bisita ko??! napahiya pa ako!!?" galit na sabi ni Celeste.

Kinuha ni Aling Celeste ang mikropono “mga kaibigan hindi pa naman tapos ang ating kasiyahan pakiusap magpakasaya po muna tayo hindi pa po lumalalim ang gabi.”

"Hayaan mo lang sila Ma! hindi pu ba't mas masaya ang party kapag hindi masyadong maingay? Isa pa Ayaw ko ng gulo dito…"

'Gulo!?' ah, gulo nga sabi dami ng umuwing humahanga sa binata pero wala syang pakialam sa mga yun...

"Ma, makinig po kayo alam kong anniversary nyo ni Papa pero may mga dapat na malaman din si Papa...

simula pa pagkabata ko palagi na lang kayong nakaparty..."

"Dad, I think this is the right time to tell you about something... I want to tell you the truth about Mom…" pagkalapit ng Ama sa kanila..."

"Alright? then what is it...?"

"Honey, shall we talk about this after the party ends?"

"Dad! please!"

"Okay, okay let’s talk about it..." kalmadong sabi ni Mr. Kline ang ama ni Hunio

"Son, don't ruin our night… please” pakiusap na sabi ni Celeste...

Pagkasabi ay lumapit si Hunio muli kay Maryam…

"Hey dude! are you alright?"

"Yeah! why?"sagot ng dalaga habang kumakain ng cake.

"Wag ka assuming! wala talaga ako gusto sayo... haha you are not my type!." sabi ni Hunio na pataas ang tono ng boses "A- I've dated many women you know sis! I was just joking! when I told you... you are not my real type!"

“bakit tinatanong ko ba? boljakin ko kaya muka mo!” nakangiting sagot ng isip ni Maryam.

"ganun ba? alam ko yun! ok lang yun!" pakunwari nyang sabi.

"Just enjoy our party... ok?" sabi ni Hunio

"Okay! Sige, sige alis ka na!!!" pantataboy nya sagot kay Hunio…

"anak, naka inom kana ba kanina ka pa ha! ano bang mga pinagsasasabi mo! akala ko ba ay may unawaan na kayo ni Maryam?" sabi ni Aling Celeste ng makalapit siya.

"let's stop this none sense Mom! she doesn't deserve me! you know my friends I came in U.S. when I do it... All the time it is joking all the time. It's nothing! it is not really serious! I'm just playing around... I just don't like too many people in my house… Girls! Girls! Please stay here I hope you understand... don’t worry me Hunio trust me everything will fine!!!" mahabang paliwanag na sabi ni Hunio sa mga naiwamg bisita.

"iho, ikaw nga itong nagsabi kanina?"

"hindi, po talaga totoo iyon Mom!"

"Ah, ganun ba? sinasabi ko na nga ba eh! joker ka!" sabi ng isa sa mga bisita

"Oh, sige bro akala ko ba invited kami?"

"Not all are invited?" sabi ni Hunio

"yung mga sweet friends lang... this is my time to relax and unwind vacation is vacation!" sabay akbay kay Maryam na asta nagsasaya. Pag-alis ng mga ibang bisita...

"So, let’s have fun!" sabi ni Hunio…

'Fun mo mukha mo!' sabi ng isipan ni Maryam… hindi sya sanay sa mahangin na ugali ng binata...

"mabuti naman! hay, It's exhausting naman talaga" sabi ng mama ni Hunio...

Umiinom si Hunio ng alak ng tawagin sya ng kanyang Ama para mameet pa ang iba nilang bisita “maiwan muna kita dyan Sis.” paalam niya kay Maryam.

"At ikaw? Maryam madami ng ibang babae ang anak ko na kagaya mo kung sa ganda ay may mas maputi at mas maganda sa'yo. Kaya imposible na magugustuhan ka ng anak ko!? kaya wag ka mag-ambisyon!" panduduro kay Maryam sabay hinarap si Hunio.

"At tama ang anak ko mga bata pa kayo… hindi ko kayo kukunsintihin na makipag kaibigan. Wag ka muna mag-assume dyan! Maryam… my son is not into you… hindi kayo bagay!

Nakita mo naman ang hirap ko diba? Nagsikap akong makuha ang gusto ko at ngayon mayaman na ako. Maryam hangga’t maari wag ka masyadong naghahangad na ipares ang sarili mo sa anak ko. Hindi porket malapit sya sa’yo ay mag-iisip, mag-ambisyon na ang anak ko ay makukuha mo ng ganun lang…" pagdiin ng matanda

"oo, kase Maryam wag ka mag-ambisyon, wag ka ilusyonada…" bulungan ng ibang bisita nil ana di naman niya kakilala…

“abah? Eh, nakain nga lang ako dito?” sabi ni Maryam ng mahina “pinagtatabuyan na ako agad?” sabay subo sa kinakain pero ang naiiyak na.

"tama! kase Maryam wag ka assuming! Maryam Alam kong masakit mga sinabi ni Hunio sa'yo… kaya talagang wag ka mag-aassume!" sabi ng chismosang nagkacrush kay Hunio.

"Ay? ano nga ba ang assuming? friend?" paulit na sabi ng chismosa nilang kapitbahay 'busit mga tao na'to! tinawag pa'kong assumera! ni wala naman akong ginagawa...'

"mga bata pa po kami ate! Tita wag po kayo mag-alala..." sabi ni Maryam. "Wala lang din po sa'kin yun and it was just a joke! and have fun!" panggagaya nya sa binata… 'kay malas naman ng gabing ito gigil nyang bulong sa sarili!’

kaya cheer up po muna tayo! sige po tita! happy anniversary po! Kain po ako!" paiwas nyang sabi. Sabay talikod niya sa matanda.

“Cheer up?” pagpapatuloy nito. Napalingon pa tuloy si Maryam “Gaya nga ng sinabi ko iha ang anak ko ay napakahumble na tao pero ako ang pipili ng para sa kanya. Nakita nyo ang anak ko ay gwapo ang mga mata ay parang isang diamanteng nagniningning sa langit malusog at kulay itim ang buhok, napakaputi! para syang isang manika kaya naman Maryam sinasabi ko sa inyo sa gabing ito alam ko na ang iba sa inyo ay sinasabing hindi ako kagandahan, napakalayo ng hitsura ko sa nag-iisa kong anak!

Sadyang napakalayo ng kanyang hitsura sa akin kaya naman halos wala syang nakuhang hitsura sa’kin!” paulit ulit na sinasabi ni Celeste na nag-iinit na ang ulo. Nagsisipagbulungan ang kanilang mga bisita at nangingiti sa binanggit ng matanda…

“Maryam sa layo ng hitsura ko naiisip mo na ba ang nasa isip ko? Alam kong matalino kang bata hindi naman sa pinagtatabuyan kita pero just enjoy your night here is fine...” naiintindihan naman ni Maryam kung anong gustong sabihin ni Celeste na gaya ng mayayaman ay nababagay lang rin sa kagaya nilNang mayaman.

“hindi kayo nababagay ng anak ko Maryam ang piliin mo ay yung hindi namin gaya. Yung may kaya yung may pangarap sa buhay…” Napahinto sa pangkokompronta si Celeste ng makitang paparating na si Hunio. Kunway bigla itong nangiti

“Di pa naman lumalalim ang gabi Maryam maari ka ng umuwi!” pagpapatuloy nito sa pangtataboy kay Maryam.

“Mom… what are you talking about? Bakit mo pinauuwi ang best friend ko!?”

“ano sis...? kamusta? Close na ba kayo ni Mama?” nakangiti nyang tanong kay Maryam na walang alam sa pinagsasabi ni Celeste sa kaibigan hindi na lang kumibo si Maryam.

“Oh, you’re here anak finally.” Nakangiting sabi ni Celeste nag-iisip na baka naririnig ng anak ang ginagawa sa bestfriend nito.

“Ofcourse not! Anak, I don’t do that I’m just giving a friendly advice with your bestfriend na need na rin nya umuwi at malayo pa lalakarin nya papunta sa kanila.” Pagsisinungaling na dahilan ni Celeste na ang tutuo naiirita syang inaakbayan ng anak si Maryam.

Bumitaw sa pagkakaakbay si Hunio kay Maryam

“Alright, please everyone you do continue the party, ok? Cheers!!" sigaw ni Hunio at tuloy ang musika sabay nagpatuloy ang musika

Pagkatapos nun ay umalis muna ang mag-anak na Kline lumayong nagpaiwan mag-isa si Maryam habang dinig ang malakas na awitin… ‘Uy! ganda ng musika’ sabi niya nung umpisa ay naglalakad siya subalit sumisimpleng sumasayaw na pala…

“At first, I was afraid, I was petrified

Kept thinking I could never live without you by my side

But then I spent so many nights thinking how you did me wrong

And I grew strong

And I learned how to get along

And so, you're back

From outer space

I just walked in to find you here with that sad look upon your face

I should have changed that stupid lock, I should have made you leave your key

If I'd known for just one second, you'd be back to bother me

Go on now, go, walk out the door

Just turn around now

'Cause you're not welcome anymore

Weren't you the one who tried to hurt me with goodbye?

You think I'd crumble?

You think I'd lay down and die?

Oh no, not I, I will survive

Oh, if I know how to love, I know I'll stay alive

I've got all my life to live

And I've got all my love to give, and I'll survive

I will survive, hey, hey

It took all the strength I had not to fall apart

Relate na relate sa musika itong si Maryam sa mga awitin ng araw na iyon kaya inienjoy niya ang party.

Kept trying hard to mend the pieces of my broken heart

And I spent oh-so many nights just feeling sorry for myself

I used to cry

But now I hold my head up high and you see me”

Magmula ng mag-umpisa syang uminom ay sumasabay na rin sya sa tugtugin hindi lang sa isang sulok. Sumisimple rin siyang sundan ang waiter na lumalayo sya na taga ubos ng alak para itago ang sama ng loob sa mga taong na nakapalibot sa kanila... Sinubukang gayahin ang mga ibang taong nakikita doon ‘porket ba mahirap kami ganun nalang kung hiyain ako ng ibang tao? Akala mo kung sino dati naming p********e! Bakit sigurado ka bang mayaman ka sa Amerika? baka naman doon ay kaya ang uwi mo dito ay nagmamalimos ka lang!’ Nakita ni Maryam ang parating na waiter... humablot siya ng isang baso napansin niyang kulay brown ang laman nito ‘uy! teka mukhang wala na ang atribida’

"weter! ano ba 'yang hawak mo sa tray!? kape pu ba 'yan? painom po tara at magcelebrate tayo!" sabay nagshot na sya… ‘wow ang sarap nito? Mukhang amoy bulok na ubas?’

At nagpatuloy syang maglakad habang hawak ang baso:

“Somebody new

I'm not that chained-up little person still in love with you

And so, you felt like dropping in and just expect me to be free

Well, now I'm saving all my lovin' for someone who's loving me

Go on now, go, walk out the door

Just turn around now

'Cause you're not welcome anymore

Weren't you the one who tried to break me with goodbye?

You think I'd crumble?

You think I'd lay down and die?

Oh no, not I, I will survive

Oh, if I know how to love, I know I'll stay alive

I've got all my life to live

And I've got all my love to give, and I'll survive

I will survive...

Sa kabilang banda

"Mag-usap nga tayo Hunio!?"

"Dad, I will tell you the truth about Mama. I know this is the right time to tell you the truth..."

"what's the truth! Son"

"I chose to get close with Mariam because her... mother takes care of me, and Mama was addicted of gambling."

"Well, that's cool I already accepted your mom as she is..." pakunwaring sabi ng Papa ni Hunio.

"Even in U.S Dad mommy cheated on you!"

"Several times I never knew that you are my real dad!"

"Mommy is a sluth!"

"Hunio! what are you talkin about?!" nalilitong sabi ng ama.

"I saw Mom brought many men in this house!"

"Is that true Celeste? sabi mo your life was so poor and your selling some goods for a living..."

"Even told me that she really just loves your money! remember you were in that accident! sinadya nila yun!"

"No son! your mommy is a real good wife

you'll be grounded for this!"

"I know Dad! Mommy cheated on you she brought many men in this house kaya nga I didnt know that ur my dad...

"Son you could say that! your mom! is a good wife! maybe those men are my personnel. Son it's been a long time it is our anniversary we need to be happy after all I am I'm an officer in my job..."

"Believe me dad!"

“Son, I know that you should need to learn more about this you are still young...”

Nagpatuloy ang awitin sa kasayahan subalit naging dahandahan ang saliw nito...

“You don't own me,

I'm not just one of your many toys

You don't own me

Don't say I can't go with other boys

And don't tell me what to do

Don't tell me what to say

And please when I go out with you

Don't put me on display 'cause

You don't own me

Don't try to change me in any way

You don't own me

Don't tie me down 'cause I'd never stay

I don't tell you what to say

I don't tell you what to do

So just let me be myself

That's all I ask of you

I'm young and I love to be young

Umaalingaw ngaw parin sa isipan ni Maryam… ang pagkukunwaring sinabi niya…'Ok, lang po iyon tita hindi naman po masama kung magkaroon ng konting peace of mind si Hunio saka kagagaling lang naman po nya sa estates...' pero ang nasa isip niya gigil sya! sa mga taong iyon.. at heto medyo nasaktan sya feeling nya nagmukha din syang kawawa pinapahid niya ang maluha luha nyang mukha. Kagaya ng mga iba nilang bisita nagmukha syang tanga at mabuti nalamang ay di pa gaanong hulog ang loob nito sa kanya… crush lang kumbaga... 'Pero hindi! hay naku alam naman ng marami na ambisyosa si Aling Celeste mapaghanap ng mayaman… eh di bumalik na lang sila sa Amerika! kung ganun talaga'

“I'm free and I love to be free

To live my life the way I want

To say and do whatever I please

And don't tell me what to do

Oh, don't tell me what to say

And please when I go out with you

Don't put me on display

I don't tell you what to say

Oh, don't tell you what to do

So just let me be myself

That's all I ask of you

I'm young and I love to be young

I'm free and I love to be free

"Ok! let’s have fun!!" ngunit

"grabe naman!" sigaw nya habang sumasayaw na..

"grabe! sayaw tayo!" umiindak sa tugtog na hindi na tama sa tugtugin sa malungkot na liriko ng musika.

Sa loob ng palipatlipat makulay at patay sinding mga ilaw maingay pa rin ang mga tao at musika ng combo sa loob ng malaking bahay ng pamilya Kline. Manamis namis ang natikmang alak ni Maryam na special alak daw sabi ng karamihan sa kanilang mga bisita. Nalasing si Maryam.

"Oi, weterr!! ang sarap talaga ng kape mo! penge pa nga!" habang tinitignan ang baso itinaas ang baso nagandahan sya sa tila chandelier na kislap ng baso…

“pati basong ito pangmayaman?! Hehehe atleast nakakainom ako kahit paano sa mamamhaling baso.” Nag-uumpisa ng humagulgol si Maryam natigil lang sa pagsasayaw si Maryam ng dumating may humawak sa braso niya...

“Nay?”

“umuwi na tayo anak…” hawak sa kanyang braso.

Sa kabilang banda

"Hunio, could you stop this issue!?

"san mo nakuha ang chismis na 'yan kila Maryam ba? hah!"

“Mom, wag nyo po idadamay si Maryam sa usapan we just came from states and wala po syang kinalaman sa personal na ganito.

"Well, son grow up!"

"how dare you Hunio!" sabay sampal sa mukha ni Hunio.. Hawak ni Hunio ang pisngi "nanggaling ka sa akin siyam na buwan kitang inalagaan sa aking sinapupunan! how dare you!!

you’re such a brat!"

"John! tell him the truth!!" galit na sabi ni Celeste

"Son, let me explain about your mother she is a good wife ako talaga ang bad sa inyo...

yes, I admit! your mother is a real sluth. Yes! your mommy and I first met in a club I was her customer and she didnt know that I am married in states in another woman, but we can't have a child. and so, your mom keeps me away from you na baka ikaw lang ang habol ko."

"No, dad that it is not what I believe she even wanted to kill you? remember when we were in U.S? naaksidente ka. nagpaayos sya ng mukha para di mapagbintangan!"

"Son please stop thinking negative about your mom. when I brought you in U.S she is so desperate and insecure with my ex-wife she planned to remove her natural beauty don't you feel pity? she had four or eight surgeries enhancing her beauty. I am pity look at her!" tumingin si Hunio sa mama nya. Nakita nyang wala ng ganda sa mukha ng kanyang mama.

"Dad please believe me... mommy"

"No, you must say sorry with your mom she couldn't cheat anymore!?"

“Look at her!” parehong nagkatinginan silang mag-ama kay Celeste na nasobrahan sa pagpapaayos ng mukha.

Sa kabilang banda nauwi si Maryam at ang kanyang nanay sa kanilang bahay na pasuray suray sya sa kanyang paglalakad. Umiiyak siyang pinapaliguan na nakadamit para lang mawala ang amoy alak pati damit kaya nakadamit syang naligo. Nang matapos ay di pa rin sya nahimasmasan "bakit Nay, paasa sya? ang sama-sama nya? huhuhu… umuwi lang pala sya dito para guluhin ako eh!? masama ba tayong tao… akala ko ba matalik kami magkaibigan pero trinato nya akong basura! Kinalimutan ko na sya eh!"

“’yan na nga ba sinasabi ko hindi naman porke matagal kayong nagsulatan at magkababata ay kayo na ang magkakatuluyan o mauunawaan nya ang pagiging magkaibigan nyo. Lahat ng lalake ay mga bolero bata kapa anak. Madami ka pang pagdaraanan hindi lang naman sya ang pwede mong makilala hayaan mo na kung di ka nya trinatong tunay na kaibigan. Palagay ko naman anak tunay mo nga syang kaibigan. Maaring payo lamang ang sinabi ni Celeste sa’yo hayaan mo na sila hindi ang katulad ni Hunio ang maari mong makasama sa habambuhay.

Anak wag kang o.a wag mo na ipagpilitan kung ayaw sa'yo!"

"nandun napo ako Nay, ang akin lang O.A po kase mga tao doon eh, huhuhu... masyado nila tayo inapakan pati kayo idinamay pa hinusgahan ako lalo na yung Mama ni Hunio ayaw daw nyang nakikita ako na kasama ang anak.

"Wag mo nalang patulan naiinggit lang yung si mamasang!" nakangiting sabi ni Aling Pacita..

Isang lingong grounded si Hunio. pero pagkatapos noon ay nakalabas nanaman sya pero iba ibang babae na ang kausap nya. Paminsan minsan ay dumadaan pa rin si Hunio sa bahay nila ... para hanapin sya pero hindi nagpakita si Maryam idinahilan nyang may exam sya.

Araw araw gabi-gabi laman ng isip ni Maryam si Hunio... "galit ako! Heh!" Pagkalipas ng dalawang linggo saksak parin sa isipan ni Maryam ang tila pag papaasa sa kanya. kesyo andaming sulat na ipinadala akala mo ang tino-tino! sinungaling! ang mukha at tawa ni Hunio ay ikinatutuwa nya..

'Unwind! unwind! pala ah?! tignan natin ang unwind mo!

inis nyang sabi sa sarili.

Napansin ng Nanay ni Maryam ang tila baliw na ekspresyon ng anak ay di na lang sya pinansin.

hanggang ngayon di makamove on sa sinabi sa kanya

'sino ba naman hindi magkakagusto eh, gwapo na at mayaman pa. Anytime pwede nya pa madala sa Amerika kung sino man gugustuhin ni Hunio. saka ang sabi ng mga ibang tao pwede daw idivorce kapag hindi na daw magugustuhan ang binata... pero sino ba naman sya sa dami ng babaeng magaganda dyan sa paligid.' yon ang nasa isipan ni Maryam. Gumawa ng sulat si Hunio sa pagbabakasakaling magkikita sila uli.

Dear Maryam, nasan kanaba? namimiss na kita gusto ko lang sana sayo humingi ng sorry sa mga nasabi ko... ikaw ang pinakamatalik kong kaibigan..

'Dear Hunio, ok lang ako… sa tutuo lang ay nakamove on na ako at wala naman akong narinig na pangit na sinabi mo ayaw lang kita makita.' sagot nya sa isang kapirasong papel pero bulong na lang ito sa... kanyang sarili ng mabasa ang sulat ng binata…

"utoy pakisabi na lang kay Hunio na Malapit na ako magtapos ng high school kaya di muna ako pwede makipag huntahan sa kanya..." sabi ni Maryam kay Utoy...

Taliwas sa gusto nyang kwento na nalalapit nyang pagtatapos kinabukasan kumalat ang buong balita sa kanilang barangay na si Maryam ay nalalapit na makasal sa nobyong si Hunio. At ang lahat ay nakasunod sa kanya inaalam kung kelan ang kasal...? "teka lang matagal na yun! wala na yun!" nakangising sabi nya sa mga kapitbahay..

"naku yang anak ni Pacita may kapenpal pala iyan na matagal na? hayun na nga't nagsasama na sila ngayon sa bayan..."

"Ha? ah, sino ba?"

"akalain mo yang batang 'yan tatahi-taHimik nasa loob pala ang kulo?!"

"Hay naku! bakit ba ang tao na yan ang aga maglandi!?" usap usapan na hindi pinapangalanan...

"hindi pa nga nakakapagtapos eh, mag-aasawa na? kawawang Pacita."

Paano nangyari ang kwento na'yon eh, hindi na nga sila nagkikita ni Hunio? simula ng mapahiya sya…? Saka ang pag-aasawa ba o ang pagtatapos ng pag-aaral?

Araw ng pagtatapos ni Maryam sa highschool at nagbigay ng regalong bulaklak si Hunio 'ano nanaman kayang palabas nito? ah, si Hunio pala ang may kagagawan? hanggang ngayon ba naman?' naiirita sya dito na ginagamit pa rin sya...

‘Para sa pinakamatalik kong kaibigan na si Maryam ipinadadala ko ang bulaklak na ito para sa’yong pagtatapos I am so proud of you.’

Nagtataka rin si Hunio sa tila matamlay nilang kwentuhan na para syang iniiwasan. Pakiramdam nya ay di na umuubra ang papogi style nya. At hayun na nga ilang linggo na hindi pa rin gustong makipg-usap ni Maryam sa inis nya at para kay Hunio dapat nya na sigurong kausapin ito ng masinsinan.

Sinabihan ni Aling Pacita si Utoy na pumunta ng sapa si Maryam.

Makulimlim ang kaulapan

Nagpunta si Hunio sa sapa 'hay naku bakit ko ba ginagawa ang mga bagay na ganito?' sabi ni Hunio sa kanyang sarili ng biglang kumulob ang kaulapan medyo may paisa isang patak ng ulan...

“Maryam!” nag-aalala niyang sigaw hanap sa kaibigan. Naglalakad lakad sya sa mga bato sa gilid ng dalampasigan. Biglang gumalaw ang tubig sa tapat ni Hunio biglang lumabas si Maryam mula sa tubig ng walang damit? Hubo’t hubad na umahon mula sa ilalim ng tubig si Maryam.

Napanganga si Hunio ng makita ang buong katawan ni Maryam.

“Maryam ano bang ginagawa mo?!” nag-mamadaling kinuha ni Hunio ang damit ng dalaga saka nya kinuha para damitan ito.

“Anu ba!!!??” tila mainit ang ulo ni Maryam na

"Hunio! mag-usap nga tayo ng maayos? alam mo kase pwede naman nating itigil yung larong ito pwede sabihin mo na sa mga tao na hindi talaga tayo! ang hangin mo!!! hindi porket napadpad ka sa Amerika eh, pwede mo ng gawin lahat ng gusto mo pwede ka na mag-inarte na parang ang lakas ng dating mo sa lahat!?" kumulob na uli ang ulap nakita ni Hunio ang mga sulat na pinadala nya...nakapatong sa papag na kinauupuan ng dalaga…

"Maryam..." sambit ni Hunio ramdam niya ang patak ng ulan

"Ganyan ka pala! napapagod na ako! sa pagpapanggap mo!" pasigaw na sabi ni Maryam kanina ay unting patak lamang ng ulan ang mararamdaman sa paligid ng bigla bigla bumagsak na ito... kasabay nun ay umiyak sya humagulgol...

“hindi mo kase ako naiintindihan…”

lumapit si Hunio at niyakap si Maryam tumitingala na tila humihingi ng kapatawaran.

"hindi kita maintindihan Maryam akala ko ba magkaibigan tayo? Maryam please ayoko kase sa iba alam mo naman sila mama at dad! Maryam matagal na tayong magkakilala…"

"pero yun na nga Hunio ayoko ng ganito sabihin mo sa parents mo ayoko ng napapahiya ako at hindi ako masamang tao! Hindi porket mahirap kami ay basta nyo na lang kami aalipustahin!! Ano bang ginawa kong masama sa inyo!!?" itinulak nya si Hunio sa dibdib para lumayo dito. Iniwan si Hunio na nakatayo...

Isang gabi nang

Isang lingo pagkatapos ng anibersaryo ng magulang ni Hunio at ng pagtatapos sa seremonya ng sekondarya ni Maryam ay tuluyan na silang di nagkibuan. Ngayon nais mapatunayan ni Maryam na hindi na nya kailanman pakikialaman ang kanyang kababata.

‘Eh, kaso paano ang pagiging open nito sa kanila?’ Nagpatuloy na muli sya sa paglalako sa palengke nanahimik sa paglipas ng panahon na mainit ang mga araw ng kaniyang bakasyon para makaipon. Balang araw ay makakatapos rin siya para naman matapos na ang pang-aalipusta ng mama ni Hunio umiwas muna siya sa binata.

May mga ilang araw pa ang lumipas mainit pa rin ang panahon ng buwan na iyon may paliga sa kanilang barangay. Nasisiyahan naman si Maryam sa nalalapit na piyesta ng kanyang bayan. Tanggap na ni Maryam na hanggang doon na lamang muna sila ni Hunio. Nakakagaan pala ng pakiramdam yung hindi na makita ang dating nagpatibok ng kanyang puso na sa isang iglap nabalewala ang sampung taon. Kunsabagay ay hindi naman nasayang maski na naghintay sya ng kaytagal ‘hay naku atleast naman tapos na ang lahat.’

Nasa isip ni Maryam ang pagrelaks sa paglalakad ng maisip nyang maglakad at di nya akalaing mahuli nanaman si Hunio na may katabing babae sa bench... 'kay aga naman makipaglandian abah nakikipagsundutan sa beywang’ si Maryam naman maski di na lumalapit sa kaibigan ay ‘aba't hindi talaga mapigilan ang pagiging babaero! Anong laro ba’to? Eh! hindi naman pala naglalaro? taga butas lang pala ng bangko eh…' pakunot noon a parang usisera sa nakikita pero ano pa nga bang magagawa nya mas mainam kung kikilalanin nya pa rin si Hunio maski na magkababata sila. Pagkatapos noon ay pasimple syang dumaan.

Saka bakit ba sya nagseselos hindi nga daw sya type nito magkaibigan lang sila madami pa rin syang maaring makilala kaya relax lang sya. Umiwas sya imbes na puntahan si Hunio minabuti na lang ni Maryam ang bigyan ng pribasidad ang kaibigan ‘sis di talaga kita type!’ bulong niya sa kanyang paglalakad.

"…pero sa gandang lalake kong ito pwede naman na maging tayo haha…" hawak ang mukha ng kausap pilyong sabi ni Hunio sa katabing babae..

"pasensya kana Hunio alam kong ikaw ang pinakagwapo sa lugar na ito pero hindi mo ba alam na MVP ang boyfriend ko?"

"talaga ba? bakit pang NBA ba ang hitsura ha

Ha?"

"palabiro ka pala?" sabi ni Berna ang morena pero sexy muse ng ibang team…

"Hindi naman masyado slight lang!"

"Ah!? hahaha…" tapik ni Berna sa braso ni Hunio tapos ang tawa ay parang nang-aakit bukod pa don ang pag-upo ni Hunio ay bubuka bukaka sa bench at si Berna naman ay nakadikwatro...

'nakakaturn off naman ito kung tumawa parang kinakadyot hehe' nakangiting bulong ni Hunio sa sarili.

"O, heto pala ang dayo eh, bakit hindi naglalaro?"

"taga butas lang pala ng bangko eh," mainit na sabi ng boyfriend ni Berna

"kateam ba natin ang dayo?" sabi ng boyfriend ni Berna

"Ah, brad sa Barangay Mahusay ako eh,"

"ref!! palaruin nyo naman itong dayo mukhang tinatamad… sa bangko!" sabi ng nobyo ni Berna

ang tutuo walang ensayo si Hunio kaya hindi sya umubra sa mga kalaban napilitan syang pumayag para naman di sya mapahiya. Sa twing makukuha nya ang bola ay naagaw din agad ito...

'walang ibang nangyari sa kanya kundi tadyak, paniniko, at sipa sinadya nila syang saktan... "prrtt... prrt... tigil!" sabi ng referee...

"kawawa naman si Hunio tulungan natin!" sabi ng mga nanonood "Hunio, kaya mo pa ba?" nang makalapit sila... "Oo, naman!" nakangiti nya pa rin na sabi sabay hilong bumagsak...

Tinulungan nilang makabangon si Hunio

“kawawa naman yung dayo” sabi ng ibang manonood. Pagkatapos ng pangyayari ay nagtuloy ang laro. Hindi na nila ipinatuloy si Hunio.

“Talagang bugbog sa akin ‘yan!!!” sabi ng nobyo ng muse…

“Malupit ka talaga brad!” susol ng isa sa mga player.