Chapter 7: Jealousy
2112 Words
“Good morning!”
Malakas ang boses ni Mia nang pumasok siya sa classroom.
Halos lahat ng estudyante ay nakaupo na.
May ilang nagre-review, may nagkukuwentuhan, at may dalawang nagmamadaling kopyahin ang assignment na ipapasa sa unang subject.
Si Alyanna naman ay tahimik na nakaupo sa usual seat niya.
May hawak siyang notebook habang sinusubukang intindihin ang lesson na hindi niya natapos basahin kagabi.
“Ang aga mo na naman.”
Napatingin siya.
Si Mia.
“Good morning.”
Umupo si Mia sa tabi niya.
“May balita ako.”
“Anong balita?”
“May bagong schedule para sa University Week.”
“Again?”
Tumango si Mia.
“Mas maraming activities.”
“Great.”
“Excited ka?”
“Hindi.”
Tumawa si Mia.
“Expected.”
Binuksan ni Alyanna ang notebook niya.
“Anong schedule?”
“Today after class, practice. Tomorrow, booth preparation. Friday, rehearsal.”
“Busy.”
“Very.”
Saglit na natahimik si Mia.
Then ngumisi.
“And guess what?”
“Ano?”
“Kasama mo lagi si Alex.”
Napatingin si Alyanna sa likod.
Wala pa si Alex.
“Assigned lang naman kami.”
“Sure.”
“Mia.”
“Okay, okay.”
Tumawa si Mia.
---
Makalipas ang ilang minuto, pumasok si Alex.
Tahimik.
Gaya ng dati.
Pero ngayon, hindi na siya dumiretso sa upuan niya.
Huminto muna siya sa tabi ni Alyanna.
“Morning.”
“Morning.”
“Did you finish the notes?”
“Almost.”
“Let me see.”
Iniabot ni Alyanna ang notebook niya.
Tiningnan ni Alex ang notes.
“Your handwriting is getting worse.”
“Excuse me?”
“You're rushing.”
“Because I was tired.”
“Sleep earlier.”
“Are you always like this?”
“Like what?”
“Bossy.”
Napangiti nang bahagya si Alex.
“Maybe.”
Napatingin si Mia sa kanilang dalawa.
“Wow.”
Parehong napalingon sina Alyanna at Alex.
“What?” tanong ni Alyanna.
“Nothing.”
Pero halatang may gustong sabihin si Mia.
---
Nagsimula ang lecture.
Tahimik ang classroom.
Sa harap, nagsusulat ang professor sa whiteboard.
Si Alyanna naman ay seryosong nakikinig.
Paminsan-minsan, may itatanong ang professor.
“Anyone?”
Tahimik.
“Alyanna?”
Napatingin siya.
“Yes, Sir?”
“What is the importance of digital identity in online communication?”
Huminga siya nang malalim.
“It's important because… um…”
Sandaling natigilan.
Napatingin siya sa notes.
Wala.
Sa gilid ng mata niya, nakita niyang nakatingin si Alex.
Hindi ito nagsasalita.
Pero bahagyang tumango.
Parang sinasabing—
You know this.
Huminga si Alyanna.
“It affects how people perceive and interact with us online, especially because the information we share can influence how others see us.”
Tumango ang professor.
“Correct.”
Napangiti si Alyanna.
Pagkaupo niya, mahina niyang narinig si Alex.
“See?”
Napatingin siya.
“What?”
“You knew the answer.”
Napangiti si Alyanna.
“Because you looked at me.”
“Coincidence.”
“Sure.”
---
Pagkatapos ng klase, nagmamadali ang lahat papunta sa activity hall.
University Week practice na naman.
May mga decoration materials sa paligid.
May ilang students na nagsusulat ng labels.
May nag-aayos ng speakers.
At sa gitna ng hall, may rehearsal area.
“Okay!” sigaw ng class representative. “Let's start!”
Nagtulungan ang buong section.
Si Alyanna ay naka-assign sa presentation team.
Si Alex naman ang tumutulong sa visual materials.
Maya-maya, lumapit si Ethan.
“Alyanna.”
“Hmm?”
“Can you help me with this?”
May hawak siyang malaking poster board.
“Sure.”
Hinawakan nila pareho ang dalawang gilid.
“Dito natin ilalagay.”
“Okay.”
Lumapit si Ethan para ayusin ang tape.
“Hold this.”
Hinawakan ni Alyanna ang board.
“Like this?”
“Yeah.”
Sa kabilang side ng room, napatingin si Alex.
Tahimik.
Pero hindi na niya maalis ang tingin niya sa kanila.
Nakita niyang magkatabi sina Alyanna at Ethan.
Nakita niyang nagtatawanan sila.
Nakita niyang may sinabi si Ethan na ikinatawa ni Alyanna.
Napahigpit ang hawak ni Alex sa marker.
“Alex?”
Napalingon siya.
Mia.
“Okay ka lang?”
“Fine.”
“Sure?”
“Why?”
“Parang gusto mong sunugin yung marker.”
Tumingin si Alex sa hawak niya.
Napabuntong-hininga siya.
“It's stuck.”
“Uh-huh.”
---
Makalipas ang ilang minuto, may rehearsal para sa speaking parts.
“Alyanna, Ethan, kayo muna.”
Tumayo sila sa harapan.
Nagpraktis sila ng introduction.
“Good afternoon, everyone…”
Nagsimula si Ethan.
Sumunod si Alyanna.
Maayos ang flow nila.
“Good,” sabi ng class representative.
“Again.”
Inulit nila.
Sa pangatlong practice, nagkamali si Alyanna.
“Sorry.”
“It's okay,” sabi ni Ethan.
Tumawa si Alyanna.
“Kinakabahan ako.”
“Don't worry. I'm here.”
Napatingin si Alex mula sa likod.
I'm here.
Hindi niya gusto ang mga salitang iyon.
Hindi niya alam kung bakit.
Pero gusto niyang siya ang nagsasabi noon.
Hindi si Ethan.
---
Lunch break.
Naupo ang group sa cafeteria.
Si Alyanna sa tabi ni Mia.
Si Ethan sa tapat niya.
At si Alex—
umupo sa tabi ni Alyanna.
Hindi na ito pinansin ni Mia.
Parang nasanay na siya.
Habang kumakain, nagsalita si Ethan.
“Alyanna, may practice tayo tomorrow.”
“Yeah.”
“Maybe we can meet earlier?”
“Sure.”
“I'll pick you up sa gate.”
Bago pa makasagot si Alyanna—
“No.”
Napatingin silang lahat kay Alex.
Tahimik.
Tiningnan siya ni Ethan.
“Why?”
“I'll be there.”
“Okay?”
“I'll pick her up.”
Napakunot-noo si Ethan.
“Why?”
Hindi agad sumagot si Alex.
Tumingin siya kay Alyanna.
“Because we're partners.”
“Pero group tayo,” sabi ni Ethan.
“I know.”
“So?”
Tahimik.
Si Alyanna ang nagsalita.
“Guys, okay lang. Kaya ko naman pumunta mag-isa.”
“I know,” sabi ni Alex.
“Then?”
“I'm just saying I'll be there.”
Napatingin si Ethan kay Alyanna.
“Okay.”
Hindi na niya ipinilit.
Pero napansin ni Alyanna na biglang naging tahimik si Alex.
“Alex.”
“Hmm?”
“Okay ka lang?”
“Yeah.”
“You're jealous.”
Muntik nang mabilaukan si Alex.
“What?”
Napangiti si Alyanna.
“Nothing.”
“Don't say things like that.”
“Why?”
“Because it's not true.”
“Sure.”
“It's not.”
“Okay.”
“Okay.”
Pero halatang hindi okay si Alex.
---
Pagkatapos ng lunch, nagpunta sina Alyanna at Mia sa library.
May kailangan silang basahin para sa next subject.
Naiwan sa cafeteria si Alex kasama ang ibang classmates.
Makalipas ang ilang minuto, dumating si Ethan.
“Hey.”
Tumingin si Alex.
“What?”
“Can I ask something?”
“Sure.”
“Do you like Alyanna?”
Natigilan si Alex.
Hindi siya sumagot.
Ethan smiled slightly.
“That's what I thought.”
“Don't assume.”
“I didn't say you do.”
“Then why ask?”
“Because you act differently around her.”
Tahimik si Alex.
“You're protective.”
“She's careless.”
“Maybe.”
Tumayo si Ethan.
“But if you like her…”
Tumingin si Alex sa kanya.
“…don't wait too long.”
“Why?”
“Someone else might get there first.”
Umalis si Ethan.
Naiwan si Alex.
Tahimik.
At ang sinabi ni Ethan ay paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya.
Someone else might get there first.
---
Sa library, nagbabasa sina Alyanna at Mia.
“Girl.”
“Hmm?”
“May tanong ako.”
“Again?”
“Do you like Alex?”
Napatingin si Alyanna.
“What?”
“Simple question.”
“She's my friend.”
“Friend?”
“Yeah.”
“Sure?”
Why does everyone keep asking me that?”
“Because the way you two look at each other…”
“Look at each other?”
“Yeah.”
Napailing si Alyanna.
“Wala.”
“Okay.”
Pero hindi kumbinsido si Mia.
Maya-maya, may narinig silang yabag.
Napalingon sila.
Si Alex.
“Ano ginagawa mo dito?” tanong ni Alyanna.
“Research.”
“Again?”
“Yeah.”
Umupo siya sa tabi nila.
Mia smiled.
“Of course.”
Tumingin si Alex sa kanya.
“What?”
“Nothing.”
---
Nang matapos ang library session, sabay silang lumabas.
Si Mia ay may ibang pupuntahan.
Si Ethan naman ay nasa kabilang building.
Kaya sina Alyanna at Alex na lang ang magkasama.
“Alex.”
“Hmm?”
“About kanina…”
“Which part?”
“Yung lunch.”
Tahimik si Alex.
“Bakit mo sinabi na ikaw ang susundo sa akin?”
“I wasn't.”
“You were.”
“Because we're partners.”
“Pero hindi naman kailangan.”
“Maybe I wanted to.”
Napahinto si Alyanna.
“What?”
Huminto rin si Alex.
Hindi ito umiwas ng tingin.
“I said maybe.”
Napangiti si Alyanna.
“Okay.”
Nagpatuloy sila sa paglalakad.
Pero ilang hakbang lang—
may tumawag kay Alyanna.
“Alyanna!”
Si Ethan.
Lumingon siya.
“Hey!”
Lumapit si Ethan.
“Forgot this.”
Iniabot niya ang maliit na notebook.
“Iniwan mo sa table.”
“Oh!”
Kinuha iyon ni Alyanna.
“Thank you.”
“No problem.”
Ngumiti si Ethan.
“See you tomorrow.”
“See you.”
Umalis si Ethan.
Tahimik si Alex.
“Ano?” tanong ni Alyanna.
“Nothing.”
“Sure?”
“Yeah.”
“Galit ka?”
“No.”
“Selos?”
Napatingin si Alex.
“Alyanna.”
Napangiti siya.
“I'm joking.”
“Don't.”
“Okay.”
Naglakad sila ulit.
Pero ilang minuto silang walang imikan.
Hanggang sa biglang nagsalita si Alex.
“Don't get too close to him.”
Nawala ang ngiti ni Alyanna.
“Alex.”
“I mean it.”
“Why?”
Hindi agad sumagot si Alex.
“Because…”
Napahinto siya.
Tumingin siya kay Alyanna.
“…I don't trust what he wants.”
“Bakit?”
“I don't know.”
“Then paano mo nasabi?”
Tahimik.
“Gut feeling.”
Napailing si Alyanna.
“Hindi ako bata, Alex.”
“I know.”
“Then let me decide who I want to be friends with.”
“I know.”
“Then stop telling me who I should stay away from.”
Napayuko si Alex.
“I'll try.”
“Okay.”
Nagpatuloy sila sa paglalakad.
Ilang segundo ang lumipas.
“Sorry.”
Napatingin si Alyanna.
“Again?”
“Yeah.”
Napangiti siya.
“Accepted.”
---
Kinabukasan, maaga ulit dumating si Alyanna.
Pagpasok niya sa classroom, may nakita siyang maliit na paper bag sa ibabaw ng desk niya.
May sticky note.
Eat breakfast.
Napangiti siya.
Hindi niya na kailangang hulaan kung kanino iyon.
Lumapit si Mia.
“Again?”
“Hmm?”
“Coffee?”
Binuksan ni Alyanna ang paper bag.
May sandwich at bottled milk.
“Alex.”
“Of course.”
“Grabe.”
Umupo si Mia.
“Girl, obvious.”
“What's obvious?”
“That she cares.”
Tahimik si Alyanna.
Tumingin siya sa likod.
Pumasok si Alex.
Nagtama ang mga mata nila.
Hindi nagsalita si Alyanna.
Ngumiti lang siya.
Bahagyang tumango si Alex.
At sa unang pagkakataon, hindi na itinago ni Alyanna ang ngiti niya.
---
Nang magsimula ang klase, tahimik na kumakain si Alyanna habang nakikinig sa lecture.
Biglang may maliit na papel na dumulas sa desk niya.
Binuksan niya.
Don't skip lunch today.
Napatingin siya kay Alex.
Mahina niyang sinabi,
“You're really bossy.”
Hindi tumingin si Alex.
“Eat.”
Napangiti si Alyanna.
“Yes, ma'am.”
Tumigil ang pagsusulat ni Alex.
“Alyanna.”
“Yes?”
“Stop.”
Tumawa siya nang mahina.
At kahit nakatalikod si Alex—
may maliit na ngiti sa labi nito.
Pero hindi niya alam na sa kabilang side ng classroom, may dalawang mata ring nakatingin sa kanila.
Si Ethan.
At sa sandaling iyon, mas lalong naging malinaw kay Alex ang isang bagay na pilit niyang tinatakasan.
Hindi na simpleng concern ang nararamdaman niya.
Hindi na simpleng curiosity.
At lalong hindi na simpleng pagkakaibigan.
Selos iyon.
At habang mas nagiging malapit si Alyanna sa ibang tao—
mas lalo niyang nararamdaman ang takot na baka isang araw, hindi na siya ang piliing lapitan ni Alyanna.
At iyon ang bagay na ayaw niyang mangyari.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD