จิณณวัตร
ผมตื่นแต่เช้าก่อนจะลุกไปห้องของผมกับแพทองธารเพื่อไปดูว่าเธอตื่นหรือยัง และได้จะได้อธิบายเหตุผลที่ผมทำไปเมื่อคืนให้เธอฟัง ตอนนี้เธอคงใจเย็นและคงยอมฟังผมแล้ว
แต่...
“แพ แพ!” ผมเรียกแพทองธารด้วยความร้อนใจหลังจากเข้าห้องมาไม่เห็นเธออยู่ในห้อง พอเข้ามาในห้องแต่งตัวก็ไม่เห็นเงาของแพทองธารเลยด้วยซ้ำ นี่มันยังเช้าอยู่เลยแล้วเธอจะตื่นทำไมแต่เช้า ตั้งแต่เธอท้องเธอมักจะตื่นสายกว่าปกตินี่
ผมรีบลงไปด้านล่างทั้งที่ยังไม่ได้จัดการตัวเองด้วยซ้ำ พอลงมาก็ยังไม่เห็นใครลงมาด้านล่าง มีเพียงแม่บ้านที่ทำหน้าที่ของตัวเองอยู่เท่านั้น
“มีอะไรคะคุณจิณ” ป้าสมรถามผมขึ้น
“เห็นแพไหมครับ” ผมถามขึ้นเพราะคิดว่าป้าสมรคงเห็น
“คุณแพ ป้ายังไม่เห็นลงมาเลยนะคะ” ป้าสมรตอบกลับ แต่นั่นยิ่งทำให้ผมงงทันที
“ไม่เห็นได้ยังไงครับ แพไม่ได้อยู่ในห้อง”
“ป้ายังไม่เห็นมีใครลงมาเลยนะคะ พึ่งมีคุณจิณนั่นแหละที่ลงมาเป็นคนแรก” ป
