Chapter 5: Enthrall‼️
1546 Words
Nagpaikot-ikot ang dila ni Amier sa loob ng kanyang bibig. Hanggang hinihingal na sila pariho at nagbabaga ang kanilang buong katawan. Habang naghahalikan sila ang mga kamay nito ay naglalakbay sa iba't-ibang parte ng kanyang katawan. Halos mabali ang kanyang buto sa kaliliyad. Bumama ang mga halik ni Amier sa kanyang masaganang dibdib. Madali lang nito naibaba ang suot na backless dress. Tumambad ang dibdib at ang nìpples niya na mala rosas ang kulay.
"Zaniyah, let me enthral you." He huskily said with a deep voice
Napakagaga niya para sumagot ng halik sa lalaking ngayon lang niya nakilala. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit ganoon kadali dito na mapasunod siya. Ang katawan niyang nakakandado sa matagal na panahon pakiramdam niya isa-isang tinatanggal ng lalaking ito. Isang tao lang naka angkin sa kanyang katawan kaya hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit ganon kadali bumigay sa lalaking ito. Napatda ang mga iniisip ng isubo nito ang kanyang nìpple. Pakiramdam niya unti-unti na siyang nawawala sa katinuan.
"Yes, Amier... Angkinin mo ako~ah~Ah!" Halinghing niya, sarap na sarap sa bawat kagat at paglalaro nito sa kanyang nìpples.
Biglang napatda ang sarap na tinatamasa dahil tumigil ito sa ginagawa romansa sa kanya. Ang kaninang nagaalab na mga mata nito biglang dumilim iyon.
"Sadya ba'ng ganito ka kababang uri ng babae, pagdating sa tunay na lalaki? Huh!"
Pagkatapos nito na sabihin iyon hinablot siya ni Amier at ibinalibag sa kama. Ang pagkakabagsak sa kama ang naging dahilan upang maputol ang kahibangan. Hindi niya lubusang naiintindihan kung bakit ganoon ang inaasal ng lalaki. Para ba'ng may galit ito na itinatago sa kanya.
"Ano ba'ng ginawa ko sa'yo para tratuhin mo ako ng ganito? Alalahanin mo na bago lang tayong magkakilala para husgahan mo ng ganyan ang pagkabābae ko!" Mangiyak-iyak na sabi niya, habang bumabangon sa kama.
"Yun, na nga eh, bago pa lang tayo magkakilala pero bumibigay ka na! Gano'n ka ba ka atat na makipag sêx sa tunay na lalaki, huh!?" Madiin na sabi ni Amier sa kanya.
Nanginginig ang kanyang boses na sabihin iyon kay Zaniyah. Tumatak sa isipan niya ang huling sinabi nito ng iwan siya noon ng dalaga. Naninikip ang kanyang dibdib at parang ano ma'ng oras mawawalan siya ng malay.
"Ano'ng pinagsasabi mo? Naguguluhan na ako sa paiba-ibang mood mo. Ang totoo niyan hindi ko rin maintindihan ang aking sarili kung bakit ganoon ako kadali bumigay sa'yo! Pakiramdam ko matagal na tayong magkakilala! Bahala ka kung maniniwala ka sa'kin o hindi. Thank you for saving my life, bye!"
Akmang hahakbang na paalis hinila siya ni Amier sa kamay pabalik. Napaharap siya dito at doon niya nakita ng malapitan ang mga mata ng binata. Bukod sa matinding galit sa mga mata nito kita niya gumagalaw ang Adam's apple habang nakatingin iyon sa kanyang labi.
"Alam mo ba ang pinaka ayaw ko sa lahat, huh!?" Madiin na sabi ni Amier sa kanya.
"Hindi ko alam, dahil hindi naman ako manghuhula! Pwede ba, bitawan mo na ako! I'm going home!" Pgtataray na sagot niya at binawi ang mga kamay dito.
"Never mind! Please stay! Magbibihis lang ako tas kakain tayo dalawa." wika ni Amier na hinila siya paupo sa kama.
"Siguro may sapak ang ang lalaking 'to! Kanina halos questionin ang kanyang pagkabābae tas ngayon yayain siya kumain? Ako naman itong si Tanga, sunod-sunoran kahit bago pa lang niya iyon na kakilala." Pagmamaktol ng kanyang isip habang nakatingin ng masama kay Amier.
"Ano'ng tinitingin-tingin mo dyan?" Tanong nito sa kanya habang nagbibihis.
"Bawal kang tingnan ng masama? Aba eh, nakakagalit itong ginagawa mo sa'kin! Ang kapal ng mukha mo para tratuhin ako ng ganito. Kumain ka mag-isa mo, dahil sa ayaw at sa gusto mo, aalis na ako!" Padabog s'yang tumayo.
"Subukan mong humakbang palabas sa condo unit na 'to! Makikita mo ang hinahanap mo!" Madiin na sabi ni Amier na tiningnan siya ng masama.
"Hindi mo ako pag-aari para pigilan sa kung ano ang gusto kong gawin! Ano'ng gagawin mo sa'kin?" wika niya nakataas ang mukha at nakapamewang.
Akala niya pag pinagtaasan niya iyon ng boses ay hahayaan na siya nitong umalis. Nagkamali s'ya dahil matapos nitong maisuot ang uniporme pang opisina humakbang ito palapit sa kanya. Kinabig siya nito palapit sa sariling katawan at hinawakan ang kanyang panga ng buong igting. Kitang kita niya sa mga mata nito ang matinding galit ngunit, hindi niya alam kung saan nagmumula ang galit sa mga mata nito.
"Zaniyah, tandaan mo ang araw na 'to! Dahil simula ngayon pag-aari na kita! Iniligtas kita kay kamatayan kaya ngayon, bilang kabayaran pagsisilbihan mo ako! Ibibigay mo lahat ng nanaisin ko!" Pasinghal na wika ni Amier na halos maputol ang litid sa leeg at lumuwa ang mga mata.
Tumalbog ang kanyang katawan sa kama ng muli siya nitong itapon doon. Naluluha dahil hindi niya alam kung bakit ginaganito s'ya ng mga taong tumutulong sa kanya. Katulad ng mga umampon sa kanya inalagaan siya ng mga iyon dahil may gustong kapalit ang mga ito.
Gustuhin man niya makaramdam ng konsensya sa ginagwa kay Zaniyah ngunit sadyang bato na ang kanyang puso.
"Let's go!" Pabulyaw na wika ni Amier sa kanya. Pinunas ang mga luha at sumunod kay Amier palabas sa condo.
( At The Anderson Office )
Umabot ang halos ilang oras hindi dumating si Amier.
Gustuhin man niya pagalitan si Amier kailangan habaan niya ang kanyang pasensya. Pinagdaanan din niya noon ang pinagdadaanan ng kanyang panganay. Alam niya kung gaano kahirap na mabuhay sa poot. Hindi s'ya sang-ayon sa paghihiganti nito pero mahal niya ito at nakahanda s'yang suportahan ang anak hanggang sa kanyang huling hininga. Matagal nagdusa ang anak at ni isang kusing wala silang binigay dito. Nabuhay iyon sa sarili nitong pamamaraan kaya't nararapat lang na bumawi siya kay Amier.
"Sir Aaron, nandito na po si Edwin at Leo." wika ni Banjo, habang nakasunod sa likuran ang dalawang tauhan.
Sa pagpasok ng tatlo doon pa lang siya bumalik sa ulirat. Habang nakaupo sa upuang pang opisina umikot siya paharap.
"Good afternoon, Sir Aaron!" Sabay na bati sa kanya nina Edwin at Leo.
"Good afternoon. Kumusta ang pinapa-imbestigahan ko sa inyo?"
"Sir Aaron, natuksalan namin na ang, "Madison Toy Corporation" ay binubuo ng isang malaking sindikato. Hindi ganon kadali pasukin ang kumpanya ni Miss Zaniyah Madizon, dahil maging ito hirap na patakbuhin ang kumpanya. Maraming grupo kasi ang naghahabol sa kumpanya kaya nagdeklara ito ng pagkalugi." saad ni Edwin.
"What!? Naguguluhan ako. Noon ang sabi n'yo nalulugi? Tas ngayon mayroon ng involve na sindikato? Paano nangyari na ang mga laruan pambata ay pinapatakbo ng grupo ng mga sindikato?" Kunot noo na tanong ni Aaron sa dalawang tauhan.
Maging si Banjo ay tila naguluhan sa hatid na balita nina Edwin at Leo. Tulad ng boss nakakunot din ang noo nito habang naghihintay sa sagot ng dalawang tauhan.
"Ganito sir, bale front lang nila ang mga laruan dahil iyon ang ginagamit nila para palusutin ang mga epektus mula sa ibang bansa papunta dito sa Pilipinas." dagdag na pahayag ni Leo.
"Shìt!! Ibigsabihin ang negosyo ng Madizon Toy Corporation ay drøga? Sa tingin n'yo alam ba ni Zaniyah ang tungkol dito?" Tanong ni Aaron sa dalawang tauhan.
"Ganon na nga po sir, hindi ko lang alam kung alam ni Miss Madison na ang negosyo ng kanyang sugar daddy ay illegal na drøga." wika ni Edwin na napakibit balikat.
"At nalaman pa namin na ang pagkakapatay kay James Madison ay konektado sa ellegal na negosyo nito. Hindi madali maghimasok sa kumpanya ni Miss Madison kaya kung ako sa'yo sir, pag-isipan mo muna mabuti." Nag-aalala na saad ni Leo sa boss.
"Sir Aaron, tama si Leo. Kung papasukin na'tin ang kumpanya ni Miss Madison baka maapektuhan ang Anderson Land Corporation. Pagusapan n'yo maiigi ni CEO Amier ang tungkol dito." Pag sang-ayon ni Banjo kay Leo.
Napabuga ng hangin si Aaron at bahagyang ipinikit ang mga mata.
"Edwin, Leo, sundan n'yo si Amier kahit saan ito magpunta. Huwag na huwag ninyong pababayaan ang aking anak. Kung involved si Zaniyah sa elegal na negosyo ng sugar daddy nito, manganganib ang buhay ng anak ko." Pag-aalala wika ni Aaron.
"Opo sir. Huwag kayong mag-alala kay CEO Amier, hindi namin s'ya pababayaan." Sabay na wika nina Edwin at Leo.
"Thank you! Mula noon hanggang ngayon tunay na maasahan ko kayo." wika ni Aaron na bahagyang tinapik ang balikat nina Edwin at Leo.
"Ako sir, maasahan din ba ako?" Nakangisi na tanong ni Banjo na kumindat pa sa boss.
"Oo naman. Tunay na maasahan ka pagdating sa kalokohan."
"Sir Aaron, hindi madali ang trabaho ng katulad ko na loko-loko. Ikaw ba naman ang magkaroon ng boss na hindi ngumingiti? Ginagawa ko na lahat, hindi pa rin kita mapangiti sir!" Nakangisi na pang-aasar ni Banjo sa boss.
Dahil sa mga hirit ni Banjo maging sina Ediwin at Leo ay napahagalpak ng tawa. Natigil lang ang masayang tawanan ng mga ito ng sumulpot sa pintuan ng opisina si Amier.
"Sige na lumabas na kayo! Maguusap lang kami ng anak ko." wika ni Aaron na bumalik sa pagkakaupo.
Kaagad naman na lumabas ang tatlo. Naiwan ang mag-ama na halos pariho ng hilatya ng mukha. Seryoso at hindi ngumingiti.
"Dad, sorry kung ngayon lang ako nakarating. May importante pa kasi akong dinaanan."
"It's okay! May mas malaki tayong problema na dapat unahin pag-usapan."
"Problema? Tungkol saan, dad?"
- Writer
