GÖKŞEN

8.Eve Dönüş

Revirden odaya döndüğümüzde dolaptaki kıyafetleri toplamaya başladım. Ayhan ellerimi tutup kıyafetleri yatağa bıraktırdı ve bana dönüp gözlerime baktı.

"Daha yarım saat önce serum yiyordun neredeyse 24 saattir baygınsın bir rahat mı dursan karıcım?"

"İyiyim diyorum ya Ayhan ben eve dönmek istiyorum."

"Ama bu bizim balayımız biz daha karı koca bile olamadık kaldı ki 1 haftalık rezervasyonumuz var. Parasını ödedim boşa gidecek." Hiçte umurumda değildi.

"İstersen sen kalabilirsin. Ama ben istemiyorum bu tatil yada adı her neyse bize iyi gelmeyecek anladım ben."

"Neden böyle yapıyorsun karıcım annem yüzünden değil mi? Biliyorum kızgınsın ama birde onu düşünsen ha?" Ne diyordu bu aptal adam?

"Neyini düşüneyim Ayhan neyini düşüneyim?" zıvanadan çıkmama az kalmıştı.

"Sen bir düşünsene bir annem buraya gelse ve beni seninle yanlız bırakmamak için türlü numaralar çevirse yan odamıza geçse ve bunu dalga geçer gibi söylese ne yaparsın? Ay ne iyi etmişsiniz annecim mi dersin?" Sessizce yüzüme baktı ama ne hayır nede evet demedi.

"Bak biz 3 yıldır beraberiz birbirimizi tanıyoruz yada öyle sandık bilmiyorum belki de erken karar verdik evlenmeye. Annen beni baştan beri kabullenemedi. Senin resmen karınım hala beni kabul etmiyor ben ne yapacağımı bilmiyorum."

"Edecek karıcım ben seni çok seviyorum lütfen annem yada başka şeylerden dolayı ilişkimize haksızlık etme."

"Hangi ilişki Ayhan ben sana gelmesem sen 3 yıl boyunca beni kendin öptün mü? sarıldın mı mesela bana? Hiç elimi ilk sen tuttun mu?" Bana cevap vermiyordu bu beni daha da sinir ediyordu çünkü haklıydım. Ben saygılı diyordum ama belli ki öyle değildi.

"Konuşsana Ayhan yanılıyorsun de yanlış de öyle değil de ama bir şey de bana " yine sustu elleriyle saçlarını çekti hırsla.

"Tek sorun seni sikmemem mi yani? Sırf bu yüzden annemden bile nefret ediyorsun öyle mi Gökşen?" Ne diyordu Allah aşkına söylediğim onca kelimeden bunu mu çıkarmıştı? Bu benim 3 yıldır tanıdığım yüksek gıda mühendisi zeki akıllı sevgi dolu adam mıydı?

"Bunu demek istemediğimi biliyorsun."

"Gel halledelim şu işi sende rahatla belki böylece anneme de iyi davranır saygı duyarsın." NEEE NEEEE NEEEEEEE ŞU İŞİ Mİ?

"Ayhan bence sen dışarı çık yeter beni ısrarla anlamıyorsun yetmez gibi de beni manipüle ediyorsun. Sanki anneni sevemeyen sorun çıkartan ben mişim gibi."

"Evet tam olarak bunu yapıyorsun."

"Ya sen iyi misin? Kadın."

"Annem"

"Annen Ayhan annenn düğün günümüzde neredeyse salondan seni eve götürecekti . Yetmedi 5 saat sonra apar topar kahvaltıya çağırdı öldük mü biz açlıktan hem evimizde bir sürü şey vardı alışverişte yapmıştık hatırlatırım."

"Ben onun tek evladıyım balayına gitmeden beni görmek isteyemez mi?"

"Haklısın kocamla sevişmeye başladığım anda pat diye gelip yan odandayım komşun demese haklı olabilirdi belki ama şuan tamamen kasıtlı yaptığını düşünüyorum."

"LÜTFEN GÖKŞEN SAÇMALIYORSUN ŞUAN."

"BENCE SEN DEDİKLERİMİ ANLAYAMIYORSUN. KADIN PARDON ANNEN BALAYIMIZIN İÇİNE ETTİ . ŞUAN SENİNLE SEVİŞİYOR OLMAMIZ GEREKİYOR AYHAN AMA BİZE BAK BİZE BİZ NE YAPIYORUZ ? "dedim sesime ve gözyaşlarıma da hakim olamayarak.Sırtımı dönüp ellerim yüzümde hıçkırmaya başladım bunun olmasını istemiyordum ama elimde olmayarak hıçkırmaya devam ediyordum. Beni bu hale soktukları için ve kocamında anlamamasını unutmayacaktım. Şuan sanki kocam olmasını da istemiyordum. Anneye sevgi saygı duyulurdu tamam tek çocuktu ama bu kadar da değildi .

"Ayhan ben burada daha fazla kalmak istemiyorum eve döneceğim ister gel ister kal sen bilirsin." deyip gözlerimi silip valizimi hazırlamaya başladım. Ne bana engel oldu nede bir şey söyledi. Sadece beni izledi ve ben kapıdan çıkarken öylece baktı ardımdan. Koridorda gözyaşlarımı silerken asansörün önünde durup gelmesini bekledim.Gelmedi ben yanlız başıma asansöre binip gözlerim kapılarda ardımda taksiye binip havalimanına doğru yola koyuldum. 3 saat sonraki uçuşa bilet alıp kafede beklemeye başladım. Elimde telefon kocamın aramasını geri gel demesini yada beni almaya gelmesini bekledim ama ne aradı ne geldi yanıma bende telefonumu kapadım.Valizimdeki bir kitabı açıp okumaya başladım. Maksat kitap okumak değil dikkatimi dağıtmaktı. Anons yapılınca hemen ayağa kaltım ve valizimi teslim edip uçağa geçtim. Cam kenarına gidip oturdum ve kemerimi taktım. Az sonra beni iyileştiren doktor yanıma gelip oturdu ve bana gülümsedi.

"Sanırım kader bizi bir araya getiriyor" dedi elini uzatırkan.

"Merhaba ben Gökalp" dedi kendime engel olamayarak güldüm ve

"Oğlumun adı çok severim" dedim sesli düşünmüştüm. Kaşının birini kaldırdı ve tıslar gibi gülüp başını yukarı kaldırdı.Olamaz adem elması tam yemelikti bayılırdım. Erkellerde en dikkat ettiğim şeylerden biriydi büyük eller geniş omuz çıkık adem elması ve tabii ki kocaman bir .... şey işte.

"Yanlış anlamayın lütfen olurda ilerde bir gün oğlum olursa ismini Gökalp koymayı düşünüyordum.Gerçi biraz zor gibi ama neyse" dedim sona doğru sesim iyice kısılmıştı. Arada kesintiye uğrasa da sıkılmadan geçmişti yolculuk. Bana kartını verdi bir ihtiyacım olduğunda aramam için . Gerek yok desem de elime tutuşturmuştu.Uçaktan inince arabasının burada olduğunu söyleyip beni evime bırakmayı teklif etti. Kaderin işi yoktu galiba adam doktordu burada özel bir hastanede çalışıyordu . Gezmeye gidip ben ulu orta bayılınca hemen orada olduğundan müdahale etmişti. Revire de gelip durumumu kontrol altına almıştı. Son kez tokalaşıp ayrıldık. Yeni tanıdığım birinin hele ki erkeğin arabasına binip 1 saatlik yolu gidemezdim. Taksiye binip evime doğru yola koyuldum. Telefonumu açmamıştım aklıma gelince hemen açtım. Bir sürü bildirim düştü peşpeşe. Hikmet babam defalarca aramış merak ettiğini belirten bir sürü mesaj atmıştı. Ama 3 günlük kocam beni sadece bir kere aramış ama mesaj falan atmamıştı. Arasam mı aramasam mı bilemeyerek Hikmet babama mesaj attım. İzmire döndüğümü iyi olduğumu tatilleri bitene kadar dönmemelerini rica ettim. Umarım beni dinlerdi de bende kafamı toplayıp iyi bir düşünürdüm. Anneme gitmek istiyordum ama o beni kocamla balayında biliyordu. Ayaklarım istemese de apartmana girip asansöre bindim. Valizi yatağın yanına bırakıp kendimi sırt üstü yataga bıraktım. Gözlerim kapandı ve ben ilaçların da etkisiyle hemen uykuya daldım. Telefonun acı çığlığıyla elime aldım oda karanlık olmuştu belli ki saat epey geçti.Annem arıyordu ne diyecektim ki? Saate baktığımda saat gece yarısı 12:30 olmuştu normalde annem aramazdı beni hele balayındayken kesin kötü bir şey olmuştu. Telefonu açıp kulağıma koydum.

"Alo anne ?" dedim uyku sersemi.

"Gökşen iyi misin annecim?" Burnumun direği sızladı ama başımı yukarı kaldırdım sesimdeki en ufak dalgalanmayı anlardı.

"İyiyim annem ne oldu bu saatte?" dedim.

"Kaynanan aradı kızım az evvel uyuyordum "uyanda kızına bak nerededir buradan çekip gitti" dedi. Bu ne demek annecim? Siz balayında Antalyada değil misiniz?" ne demeliydim ki ? derin bir nefes alıp kafamda hemen bir şeyler ayarlamaya başladım ama doğru bir kelime söz yoktu sanki .

"Gökşen annecim beni korkutuyorsun. NEREDESİN SEN?"

"Annem ben evimizdeyim döndüm Antalyadan." dedim dosdoğru.

"Ama neden? Siz daha 3 günlük evlisiniz balayından neden döndünüz ki?" Annem kocamla geldiğimi sanıyordu ama ben yanlız gelmiştim.

"Anne ben kendim geldim Ayhan Antalyada kaldı." büyük ve derin bir sessizlik annem nefes bile almıyordu.

"Kızım o ne demek?"

"Anne biz tartıştık ve ben orada kalmak istemedim." dedim kısaca özet geçtim annemde olsa en özelimi anlatmayacaktım.

"Ama annecim daha 3 gün oldu siz evleneli neden tartıştınız ki? Hem tartışmalar evliliğin tadı tuzu annecim hemen öyle çıkıp gelinir mi? " Haklıydı biraz naz küsüp barışmak iyi olabilird heyecan katardı belki normal ilişkilere ama. Bizimki ilişki bile değildi bence.

"Anne sen şimdi bunları dert etme ben iyiyim daha da iyi olacağım ben yarın sana gelirim konuşuruz çok uykum var izin verirsen uyumak istiyorum" dedim. Annem sağolsun zorlamayarak yarın sabah beklediğini mutlaka gitmemi tembihleyip zorla da olsa telefonu kapadı. Telefonu kapatıp komidine koydum ve ağlamaya başladım. Sanki suçlu benmişim gibi sabki yanlış bir şey yapmışım gibi kaynanam annemi aramaya cüret etmişti. Gecenin bu saati arayıpta ortalığı velveleye vermemek için ya sabır çekip tekrar gözlerimi yumdum. Verdikleri ilaç neydi bilmiyordum ama kesinlikle almam gerekti. Beni hemen uyutup kafamı tertemiz yapıp uyandırıyordu. Hani derler ya her eve lazım diye aynen öyle bir etkiye sahipti.