MERCIDEZ DE GUADA
Pinakamahirap sa lahat ay tuldukan ang storyang sinusulat, bigyan ng wakas ang bawat nobelang binuo, at bigyan ng happy ending ang mga karakter na binuhay mismo. mahirap maging isang writer, facing this world with tons of fluttering writers figure, pero hindi ka sakanila mismo nakikipagbuno. . . kundi ssa sarili mo mismo. Kalaban mo ang sarili mong katamaran, sarili mong pagdududa, at sarili mong akala, at higit sa lahat. . . uhaw ka sa progress. Working out yourself to furnish your craft, kasi kung hindi? Mabilis mabilis makalimot ang tao, marami ng storya ang naisulat. . . and that aim for perfection never grant me the chance to put period in all of my crafts. Masakit. . . kasi ano nga ba ang magagawa ko?
"Here's your manuscript, 'yong binibigyan namin ng chance is yong nobelang may prologue at epilogue, Ms. De Guada." inilapag nito sa desk ang pinsa kong manuscript.
inayos ko ang salamin bago damputin ang folder, ni walang isang salita ang lumabas sa bibig ko. Kagaya ng paulit-ulit na nangyayari ay rejected ang craft ko at wala akong magagawa kundi matameme.
"Thanks, Ma'am." Tanging naibulalas ko.
"Ms. De Guada, I read half of your story. You have the potential." mataman ako nitong tinitigan.
"But the problem is you are lacking with perseverance and the will to finish your game. Nakailang manuscript ka na, last submission nag pasa ka ng Science fiction, then Fantasy, ngayon naman general, and I see nothing wrong with it, but all of that story are ended up in hiatus. walang ending. Sayang."
Wala akong maisagot kay Mrs. Kath, the manager of Paperheart publication. kaya lang naman ako nagpapasa, kasi nagbabakasakali ako na baka this time matanggap ang storya ko for series one. baka this time matutunan kong bumuo ng ending sa mga kwento ko kung obligado ako.
"I want to help ypu with your hiatus syndrome, Ms. De Guada." May kinuha ito sa drawer niya.
"Call him, he is our former editor in chief, freelance writer, pero ngayon may sarili na siyang printing shop. He can help with you, since nakikita ko ang potential mo to grow, ako na ang bahala sa training fee." sumilay ang mapuputi at pantay nitong ngipin.
Hindi ko alam pero sa loob ko ay tila nabuhayan ako. . . at least I have Ma'am kath who believes na kaya ko, at higit sa lahat she reads my story!
"Thank you, Ma'am Kath!" Bakas sa boses ko ang pag-asa. . . oo umaasa naman talaga ako na bago ako mawala sa mundo, may mailimbag lang naman akong libro.
Nakatitig lang ako sa calling card na binigay ni ma'am kath. . .
"Luke Thomas Gerarde," basa ko sa pangalan na nakasulat.
I wonder kunhg paano niya ako matutulungan sa problema ko, but the best way to find the answer is to call him. Nakailang ring na pero wala pa ring sumasagot. sinubukan ko ulit, ilang ring lang ay sumagot agad ito.
"Hello, Nay. . . pauwi na ako." Tila mababalutan ako ng yelo sa lamig ng boses nito.
Nay? Ibang call yata ang inaasahan nito.
"Ah, Sir. . . this is Merccedez De Guada, binigay ni ma'am Kath ang number niyo."
sandaling natahimik ang kabilang linya, I'm afraid na mali rin ang na dial ko.
"Oh, sorry hija. Trainee ka ba? I will send you my email, para makapag fill up ka ng enrollment, at makapgsimula tayo. I guess this is a private session?"
hindi ko alam ang sasabihin ko, basta lang namang binigay ni Ma'am lkath ang calling card.
"wala po akong idea, Sir."
"Nah, basta recommended by Mrs. Kath, siguradong private session 'yon,"
"'yon nga po siguro." hindi ko siguradong sagot.
"I guess, magaling ka sa pagsusulat. Hindi nag rerekomenda ng mahina si Mrs. Kath. Oh, by the waay, sorry. Akala ko kasi si Nanay ang tumatawad from province."
napabuntong hininga ito, "So, I will send you the email before I will lost my connection. see you soon Ms. De Guada."
Nakatulala lang ako sa screen ng laptop, at hanggang ngayon ay blanko pa rin ang utak ko kung paano ko dudugtungan ang mga storya ko, pero isa
la ng ang alam ko. . . Makakapagtapos din ako ng kewento.
