Chapter 22: Apoy sa Isipan
Tila nahihilo pa si Daniel nang siya ay dahan-dahang bumangon mula sa matagal na pagkakatulog. Alas diyes na ng gabi at mababanaag na ang katahimikan sa loob ng bahay. Pilit niyang inaalala ang mga nangyari bago siya nakatulog nang hapong iyon. Pasaglit-saglit ay naaalala niya ang lahat. Ang dalampasigan, ang kanyang nobela, ang mga batuhan, at ang pangalan ng kanyang karakter na nakaukit doon. Gamit ang kanyang kamay ay hinilamusan niya ang kanyang mukha upang magising. Naalala niyang bigla ang ibang anyo ng ukit sa batuhan na iyon. Nakalagay na roon ang kanyang pangalan at ang pangalan ng babaeng karakter sa kanyang nobela. “Christine?” bulong niya. “Dok Christine?” bulong niyang muli habang nakatingin sa kawalan. Napatingin siya sa mesa kung saan naroon ang mga bulto ng mga papel kung
- Writer
