THREE
1004 Words
BEA POV
Inopen ko kaagad ang camera ko at nakita ko siyang nakangiti. Ang lalim lang din talaga ng mga dimples niya.
"So ano sa akin ka pa rin ba?" bungad na sabi ko sa kanya, kaya lang ay pabiro ko itong sinabi.
"Is that what you think? I hate this, babe! I can't believe that I lasted three years having a relationship with this woman! Gusto ko nang bumalik sayo. Mas maganda ka sa kanya at mas maalaga."
Ngumiti ako, natutuwa naman ako na sa akin pa rin si Alfred. Na ako pa rin ang mahal niya.
"I know that very well. But what are we going to do right now? Kailangan natin ng pera ng babaeng iyan so kailangan mo munang mag tiyaga na makisama sa kanya. Hayaan mo na, kapag nahuthutan naman natin siya ay makikipag hiwalay ka na naman sa kanya. Subalit ngayon, we need to stick with the plan. Don't worry, pwedengpwede ka naman pumuslit dito sa bahay kapag gusto mo eh."
Even though sobrang comforting ng mga words ko, nakikita ko pa rin sa mukha ni Alfred na
*****************************
*****************************
MITCH POV
10 pm na, naalimpungatan ako at nagising dahil sa lakas ng aircon. Subalit ng imulat ko ang mga mata ko, nagulat na lamang ako dahil imbes na si Alfred, puting malambot na unan ang yakap yakap ko sa mga sandaling ito.
Nawala ang antok kong bigla at napabangon. Lumabas ako ng kwarto naming dalawa at hinanap ko siya. Nakita ko naman siya sa aming balcony area.
Lumabas ako at napansin kong namumutla ang kanyang mga pisngi which is nangyayari lamang kapag kinikilig siya.
"Sige na Bea, kailangan ko ang patayin ang tawag at baka magising ba si Mitch-"
"Bea?" sambit ko.
Kaagad namang lumingon si Alfred sa akin at mabilis niyang nilagay sa kanyanb bulsa ang kanyang cellphone.
"Babe? Gising ka na pala?" sambit niya, nanginginig pa ang boses niya. I feel he is nervous for some reasons.
"Babe? Di ba hon ang tawagan nating dalawa?" pagtataka ko sa kanya.
Pinilit naman niyang ngumiti, "Oh I am sorry I think nataranta lang ako at dulot na rin ng pagod kaya nagkamali ako. Sorry tao lang." pagpapaliwanag pa niya. Para siyang naging defensive bigla.
"Sino ang kausap mo?" tanong ko, even if I know it was Bea he was calling. I still want to make sure not to jump on conclusions.
"Ahhh wala... katrabaho kolang..." nauutal niya pang sagot.
I knitted my forehead in confusion. Something feels off about him, why do I have a feeling he is not telling the truth?
"Are you sure? Because I heard you mentioned Bea's name earlier?" I said frankly. I don't see the reason why he lied to me. Out of all the people, I would rather let him talk to her since we have been friends. And they are close as well. There is a big question mark in my head right now.
He swallowed in nervousness, "Hon, I think you misheard what I said. I was just telling my workmate na irereto ko siya kay Bea since siya ang nakasalo ng flower kanina."
His voice, he is so defensive right now but I think I should no longer bother asking him as we are both tired from this occasion.
I gave him a sweet smile, "Alright hon, gusto mo bang mag take ng coffee or wine? Just tell me so I can prepare it for you."
Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa aking pisngi, "No, I don't need anything right now so you might as well go to sleep. I know that you are tired as well. Please rest for a while, babalik naman ako mamaya sa tabi mo. Pramis, pag gising mo ay katabi mo na ako ulit."
He gave me a reassuring smile and that is enough for me. I returned inside our room. I wanted to sleep but every time I closed my eyes, I remember how he blushed earlier. And he was mentioning Bea's name.
Muli, napasilip ako sa balcony ng palihim. He was still talking to someone over the phone. Namumutla pa rin ang kanyang mga pisngi pero ang atensyon ko ay natuon sa sigarilyong hawak hawak niya sa kanyang kaliwang kamay.
Three years ago, noong nanliligaw pa lamang siya sa akin ay naninigarilyo niya siya. But dahil na rin sa ayaw kong ginagawa niya ito, nangako naman siya na titigil siya. However, it's entirely different right now. Nasaktan ako sa nakita ko, kaya lang I decided not to confront him. Kakakasal lamang namin ngayon kaya papalagpasin ko muna ang ginawa niyang ito.
Kinabukasan naman, pag gising na pag gising ko, asawa ko naman ang nakayakap ng mahigpit sa akin. Subalit amoy na amoy ko pa rin ang sigarilyo sa kanya. Allergic pa naman ako sa amoy nito kaya kahit na gustong gusto kong nagcu cuddle kaming dalawa, hindi ko kayang tiisin ang amoy ka kumapit sa kanyang katawan.
I slowly removed his arms from my body at tsaka ako tumayo para maghanda ng aming breakfast. Hindi man ako kagalingan sa pagluluto pero alam ko naman kung paano magluto ng simpleng sausage at itlog. Basta yung mga pritong pagkain, I know how to cook them. Simpleng simple lang naman gawin ito. Kailangan ko lang tutukan ang niluluto ko para hindi masunog.
Natitiyak ko namang matutuwa sa akin ang asawa ko dahil first morning namin ay pinaglutuan ko siya ng masasarap na mga pagkain. Nagsaing din ako tapos naghanda ng mainit na tubig just in case he wants to take a coffee.
As his wife, I know that starting today onwards, my main obligation is to serve him. At mas lalo na siguro kapag naging nanay na ako. Baka kahit pag aayos ko sa sarili ko ay hindi ko na rin magawa. Pero ayos lang din siguro sa akin kapag ganito nga ang nangyari. I am excited sa buhay naming mag asawa.
Habang hinahantay kong maluto yung pagkain ko, isang mahigpit at mainit na yakap naman ang naramdaman ko at my back.
- Writer
